จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเห็นว่าการที่รัฐมนตรีพาณิชย์ร่วมไลฟ์ขายทุเรียนกับพิมรี่พายนั้น สร้างความสนใจและกระแสในสังคมออนไลน์ได้อย่างมาก โดยเฉพาะในกลุ่มแม่ค้าออนไลน์และเกษตรกรที่หวังจะขยายช่องทางการตลาด แต่ถ้ามองในมุมกว้าง ผลลัพธ์ที่ได้อาจจะยังไม่ตอบโจทย์เศรษฐกิจระดับประเทศอย่างแท้จริง เท่าที่ติดตาม กระแสวิจารณ์จากนักวิชาการอย่าง ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ ก็ชี้ให้เห็นว่าการทำไลฟ์ครั้งนี้ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาเศรษฐกิจมหภาค เช่น เรื่องซัพพลายเชน หรือเศรษฐกิจขนาดใหญ่ของประเทศที่เกี่ยวโยงกับตลาดโลก แต่กลับเหมือนเป็นการส่งเสริมให้แม่ค้าออนไลน์รายใหญ่ได้รับประโยชน์มากขึ้นเท่านั้น ซึ่งนี่คือจุดที่ควรตั้งคำถามว่าบทบาทรัฐมนตรีควรเป็นเพียงนักขายบนแพลตฟอร์มหรือมีหน้าที่วางนโยบายขยายตลาดใหญ่ที่แท้จริง นอกจากนี้ ยังมีคำถามที่น่าสนใจว่า ทำไมจึงเลือกพิมรี่พายและทุเรียนเป็นสินค้าหลักของการไลฟ์นี้ แทนที่จะรวมกลุ่มกับเจ้าของสินค้าหรือเกษตรกรรายอื่น ๆ หรือส่งเสริมสินค้าเกษตรหลากหลายประเภทเพื่อกระจายรายได้อย่างทั่วถึงมากขึ้น สำหรับเกษตรกรและผู้ที่สนใจ ผมคิดว่าควรใช้โอกาสนี้เป็นบทเรียนในการพัฒนาวิธีการตลาดและการขายของตนเองในโลกดิจิทัล รวมถึงต้องคิดให้ลึกซึ้งถึงผลกระทบระยะยาวและภาพรวมของเศรษฐกิจประเทศด้วย สุดท้าย ผมเห็นว่าการที่เจ้าหน้าที่รัฐเข้ามามีบทบาทในกิจกรรมขายสินค้าบนโซเชียลมีเดียนั้น มีทั้งข้อดีและข้อจำกัด ขึ้นอยู่กับว่ารัฐบาลจะใช้ช่องทางนี้อย่างไรเพื่อสนับสนุนเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน ไม่ใช่เพียงช่วยให้แม่ค้าออนไลน์รายใหญ่รวยขึ้นเท่านั้น