การล่าอาณานิคมในอวกาศ : Space colonization 🇹🇭

🔥 Pictures used to accompany the description:

1. The magnetic field of Jupiter and co-rotation rotation enforcing currents

2. An artist's conception of a terraformed

Mercury

3. Artist's impression of a base on Callisto

4. A contour plot of the gravitational potential of the Moon and Earth, showing the five Earth-Moon Lagrange points

5. Artist's impression of a hypothetical

ocean cryobot in Europa

6. Points x and r, with r contained in the distributed mass (gray) and differential mass dm(r) located at the point r.

7. Illustration of a mass distribution (grey) with center of mass as the origin of vectors x and r and the point at which the potential is being computed at the head of vector x.

8. Artist's conception of two Red Dragon capsules on Mars, next to an outpost

9. An artist's conception of astronauts on Mars in a 2016 IAC presentation

10. Bring you Mars, a rendering of a terraformed Mars at SpaceX Headquarters.

Other arguments

Advocates for space colonization cite a presumed innate human drive to explore and discover, and call it a quality at the core of progress and thriving civilizations,

Nick Bostrom has argued that from a utilitarian perspective, space colonization should be a chief goal as it would enable a very large population to live for a very long time (possibly billions of years), which would produce an enormous amount of utility (or Happiness)  He claims that it is more important to reduce existential risks to increase the probability of eventual colonization than to accelerate technological development so that space colonization could happen sooner. In his paper, he assumes that the created lives will have positive ethical value despite the problem of suffering.

In a 2001 interview with Freeman Dyson, J. Richard Gott and Sid Goldstein, they were asked for reasons why some humans should live in space. Their answers were:

Spread life and beauty throughout the universe Ensure the survival of our species

Make money through new forms of space commercialization such as solar-power satellites, asteroid mining, and space

manufacturing Save the environment of Earth by moving people and industry into space Biotic ethics is a branch of ethics that values life itself. For biotic ethics, and their extension to space as panbiotic ethics, it is a human purpose to secure and propagate life and to use space to maximize life.

Opposition

Space colonization has been seen as a relief to the problem of human overpopulation as early as 1758, and listed as one of Stephen Hawking's reasons for pursuing space exploration. Critics note, however, that a slowdown in population growth rates since the 1980s has alleviated the risk of overpopulation,

Critics also argue that the costs of commercial activity in space are too high to be profitable against Earth-based industries, and hence that it is unlikely to see significant exploitation of space resources in the foreseeable future.

Other objections include concerns that the forthcoming colonization and commodification of the cosmos is likely to enhance the Interests of the already powerful, including major economic and military institutions e.g, the large financial Institutions, the major aerospace companies and the military-industrial complex, to lead to new wars, and to exacerbate pre-existing exploitation of workers and resources, economic Inequality, poverty, social division and marginalization, environmental degradation, and other detrimental processes or institutions.

Additional concerns include creating a culture in which humans are no longer seen as human, but rather as material assets. The Issues of human dignity, morality, philosophy, culture, bioethics, and the threat of megalomaniac leaders in these new "societies" would all have to be addressed in order for space colonization to meet the psychological and social needs of people living In Isolated colonies. As an alternative or addendum for the future of the human race, many science fiction writers have focused on the realm of the "inner-space', that is the computer-aided exploration of the human mind and human consciousness-possibly en route developmentally to a Matrioshka Brain,

Robotic spacecraft are proposed as an alternative to gain many of the same scientific advantages without the limited mission duration and high cost of life support and return transportation involved in human missions. A corollary to the Fermi paradox-'nobody else is doing it 86-is the argument that, because no evidence of alien colonization technology exists, It is statistically unlikely to even be possible to use that same level of technology ourselves.

Colonialism

Manifest destiny, Space advocacy & Decolonizing space, Space ethics, Ethics of terreforming, and Planetary chauvinism

Space colonization has been discussed as a postcolonial continuation of imperialism and colonialism  with some calling for decolonization instead of colonization. Critics argue that the present politico-legal regimes and their philosophic grounding, advantage imperialist development of space, that key decisionmakers in space colonization are often wealthy elites affiliated with private corporations, and that space colonization would primarily appeal to their peers rather than ordinary citizens.  Furthermore, it is argued that there is a need for inclusive and democratic participation and Implementation of any space exploration, Infrastructure or habitation.  According to space law expert Michael Dodge, existing space law, such as the Outer Space Treaty, guarantees access to space, but does not enforce social inclusiveness or regulate non-state actors.

Particularly the narrative of the "New Frontier" has been criticized as unreflected continuation of settler colonialism and manifest destiny, continuing the narrative of exploration as fundamental to the assumed human nature considers space colonization as a solution to human survival and global problems like pollution to be imperialist; others have identified space as a new sacrifice zone of colonialism.

Furthermore, the understanding of space as empty and separate is considered a continuation of terra nullius,

Natalie B. Trevino argues that not colonialism but coloniality will be carried into space if not reflected on, hout

More specifically the advocacy for territorial colonization of Mars has been called surfacism, in contrast to habitation in the atmospheric space of Venus, Aconcept similar to Thomas Golds surface chauvinism.

More generally space infrastructure such as the Mauna Kea Observatories have also been criticized and protested against as being colonialist, Gulana Space Centre has also been the site of anti-colonial protests, connecting colonization as an Issue on Earth and in space, In regard to the scenario of extraterrestrial first contact, it has been argued that the employment of colonial language would endanger such first impressions and encounters., Furthermore, spaceflight as a whole and space law more particularly has been criticized as a postcolonial project by being built on a colonial legacy and by not facilitating the sharing of access to space and its benefits, too often allowing spaceflight to be used to sustain colonialism and imperialism, most of all on Earth instead.

Planetary protection and risk of contamination

Agencies conducting interplanetary missions are guided by COSPAR's planetary protection policies, to have at most 300,000 spores on the exterior of the craft and more thoroughly sterilized if they contact "special regions" containing water, or it could contaminate life-detection experiments or the planet itself, It is impossible to sterilize human missions to this level, as humans are host to typically a hundred trillion microorganisms of thousands of species of the human microbiome, and these cannot be removed while preserving the life of the human, Containment seems the only option, but it is a major challenge in the event of a hard landing (le. crash). There have been several planetary workshops on this issue, but with no final guidelines yet for a way forward. Human explorers could also inadvertently contaminate Earth if they return to the planet while carrying extraterrestrial microorganisms.

Challenges

Colonization beyond the Earth involves overcoming a number of difficult challenges.

Distance from Earth

The outer planets are much farther from Earth than the inner planets, and would therefore be harder and more time-consuming to reach. In addition, return voyages may well be prohibitive considering the time and distance. Even communication with Earth would be slow, with delays of 4-24 minutes for a message to Mars,  and 35-52 minutes to Jupiter and its moons.

Extreme environments

Extreme cold - due to the distance to the sun, temperatures are near absolute zero in many parts of the outer Solar System.

Sustainable power sources

Power Solar power is many times less concentrated in the outer Solar System than in the Inner Solar System. It is unclear as to whether it would be usable there, using some form of concentration mirrors, or whether nuclear power would be necessary. Use of geothermal systems to generate power may be practical on some of the planets and moons of the solar system.

Physical and mental health risks to colonists

Effect of spaceflight on the human body

The health of the humans who may participate in a colonization venture would be subject to increased physical, mental and emotional risks.

Effects of low gravity on the human body- All moons of the gas giants and all outer dwarf planets have a very low gravity, the highest being lo's gravity (0.183 g) which is less than 1/5 of the Earth's gravity. Since the Apollo program all crewed spaceflight has been constrained to low Earth orbit and there has been no opportunity to test the effects of such low gravitational accelerations on the human body. It is speculated (but not confirmed) that the low gravity environments might have very similar effects to long-term exposure in weightlessness. Such effects might be avoided by rotating spacecraft creating artificial gravity. Dust-breathing risks associated with fine dust from rocky surface objects, for similar reasons as harmful effects of lunar dust.

NASA learned that without gravity-bones lose minerals, causing osteoporosis,  Bone density may decrease by 1% per month,  which may lead to a greater risk of osteoporosis-related fractures later in life. Fluid shifts towards the head may cause vision problems, NASA found that isolation in closed environments aboard the International Space Station led to depression, sleep disorders, and diminished personal interactions, likely due to confined spaces and the monotony and boredom of long space flight.  Circadian rhythm may also be susceptible to the effects of space life due to the effects on sleep of disrupted timing of sunset and sunrise This can lead to exhaustion, as well as other sleep problems such as insomnia, which can reduce their productivity and lead to mental health disorders. High-energy radiation is a health risk that colonists would face, as radiation in deep space is deadlier than what astronauts face now in low Earth orbit. Metal shielding on space vehicles protects against only 25-30% of space radiation, possibly leaving colonists exposed to the other 70% of radiation and its short and long-term health complications.

Locations

Space colonization has been envisioned at many different locations inside and outside the Solar System, but most commonly at Mars and the Moon..

Near-Earth space

Earth orbit

Geostationary orbit was an early issue of discussion about space colonization, with equatorial countries arguing for special rights to the orbit (see Bogota Declaration),

Space debris, particularly in low Earth orbit, has been characterized as a product of colonization by occupying space and hindering access to space through excessive pollution with debris, with drastic increases in the course of military activity and without a lack of management,

Most of the delta-v budget, and thus propellant, of a launch is used bringing a spacecraft to low Earth orbit This is the main reason why Jerry Pournelle said "If you can get your ship into orbit, you're halfway to anywhere" Therefore, the main advantages to constructing a space settlement in Earth orbit are accessibility to the Earth and already-existing economic motives such as space hotels and space manufacturing. However, A big disadvantage is that orbit does not host any materials that is available for exploitation. Space colonization altogether might eventually demand lifting vast amounts of payload into orbit, making thousands of daily launches potentially unsustainable, Various theoretical concepts, such as orbital rings and skyhooks, have been proposed to reduce the cost of accessing space.

Moon

Colonization of the Moon

The Moon is discussed as a target for colonization, due to its proximity to Earth and lower escape velocity. The Moon is reachable from Earth in three days, has a near-instant communication to Earth, with minable minerals, no atmosphere, and low gravity, making it. extremely easy to ship materials and products to orbit, Abundant ice is trapped in permanently shadowed craters near the poles, which could provide support for the water needs of a lunar colony, though indications that mercury is also similarly trapped there may pose health concerns  Native precious metals, such as gold, silver, and probably platinum, are also concentrated at the lunar poles by electrostatic dust transport. There are only a few materials on the Moon which have been identified to make economic sense to ship directly back to the Earth, which are hellum-3 (for fusion power) and rare-earth minerals (for electronics). Instead, it makes more sense for these materials to be used in-space or being turned into valuable products for export. However, the Moon's lack of atmosphere provides no protection from space radiation or meteoroids, so lunar lava tubes have been proposed sites to gain protection, The Moon's low surface gravity is also a concern, as it is unknown whether is enough to maintain human health for long periods. Since the Moon has extreme temperature swings and toxic lunar regolith, it is argued by some that the Moon will not become a place of habitation, but instead attract polluting extraction and manufacturing Industries, Furthermore, it has been argued that moving these industries to the Moon could help protect the Earth's environment and allow poorer countries to be released from the shackles of neocolonialism by wealthier countries. In the space colonization framework, the Moon will be transformed into an industrial hub of the Solar System.

Interest in establishing a moonbase has increased in the 21st century as an intermediate to Mars colonization.

The European Space Agency (ESA) head Jan Woerner at the International Astronautical Congress in Bremen, Germany, in October, 2018 proposed cooperation among countries and companies on lunar capabilities, a concept referred to as Moon Village,

In a December 2017 directive, the first Trump administration steered NASA to include a luniar mission on the pathway to other beyond Earth orbit (BEO) destinations,

In 2023, the U.S. Defense Department started a study of the necessary infrastructure and capabilities required to develop a moon-based economy over the following ten years.

As of 2024, on one side, China, along with other partner countries, has announced its intention to establish the International Lunar Research Station. On the other side, the United States, in collaboration with international partners, is advancing Its Artemis program, which includes plans to build moonbases near the lunar poles, close to permanently shadowed craters, In the 2030s. The Chinese Lunar Exploration Program is seen as a means to bolster China's political influence and support its aspirations for superpower status, while the United States aims to maintain its position as the leading space power.

Lagrange points

Lagrange point colonization

Another near Earth possibility are the stable Earth-Moon Lagrange points L4 and L5, at which point a space colony can float indefinitely. The L5 Society was founded to promote settlement by building space stations at these points. Gerard K. O'Neill suggested in 1974 that the stable region around Ls could fit several thousand floating colonies, and would allow easy travel to and from the colonies due to the shallow effective potential at this point.

Mars

Colonization of Mars

The hypothetical colonization of Mars has received interest from public space agencies and private corporations and has received extensive treatment in science fiction writing, film, and art.

While there have been many plans for a human Mars mission, including affordable ones such as Mars Direct, none has been realized as of 2025. Both the United States and China have plans to send humans to Mars sometime in the 2040s, but these plans are not backed with hardware and funding, However, SpaceX is currently developing Starship, a super-heavy lift reusable launch vehicle, with a vision of sending humans to Mars. As of November 2024, the company plans to send five uncrewed Starships to Mars in either 2026 or 2028-2029 launch windows and SpaceX's CEO Elon Musk has repeatedly stated his support for the Mars efforts, both financially and politically.

Mars is more suitable for habitation than the Moon, with a stronger gravity, rich amount of materials needed for life, day/night cycle nearly identical to Earth, and a thin atmosphere to protect from micrometeroids. The main disadvantage of Mars compared to the Moon is the six-to-nine-month transit time and the lengthy launch window, which occurs approximately every two years,  Without in situ resource utilization, Mars colonization would be nearly impossible as it would require bringing thousands of tons of payload to sustain a handful of astronauts. If Martian materials can be used to make propellant (such as methane with the Sabatier process) and supplies (such as oxygen for crews), the amount of supplies needed to bring to Mars can be greatly reduced,  Even then, Mars colonies will not be economically viable in the near term; thus, reasons for colonizing Mars will be mostly ideological and prestige-based, such as a desire for freedom.

Other inner Solar System bodies Jeat

Mercury

Mercury is rich in metals and volatiles, as well as solar energy. However, Mercury is the most energy-consuming body on the Solar System to land for spacecraft launching from Earth, and astronauts there must contend with the extreme temperature differential and radiation. Once thought to be a volatile-depleted body like the Moon, Mercury is now known to be volatile-rich, surprisingly richer in volatiles than any other terrestrial body in the inner Solar System. The planet also receives six and a half times the solar flux as the Earth/Moon system  making solar energy an effective energy source; it could be harnessed through orbital solar arrays and beamed to the surface or exported to other planets.

Geologist Stephen Gillett suggested in 1996, that this could make Mercury an ideal place to build and launch solar sail spacecraft, which could launch as folded "chunks" by a mass driver from Mercury's surface. Once in space, the solar sails would deploy. Solar energy for the mass driver should be easy to produce, and solar sails near Mercury would have 6.5 times the thrust they do near Earth. This could make Mercury an ideal place to acquire materials useful in building hardware to send to (and terraform) Venus. Vast solar collectors could also be built on or near Mercury to produce power for large-scale engineering activities such as laser pushed light sails to nearby star systems. As Mercury has essentially no axial tilt, crater floors near its poles lie in eternal darkness, never seeing the Sun. They function as cold traps, trapping volatiles for geological periods. It is estimated that the poles of Mercury contain 1014-1015 kg of water, likely covered by about 5.65×109 m³ of hydrocarbons. This would make agriculture possible. It has been suggested that plant varieties could be developed to take advantage of the high light intensity and the long day of Mercury. The poles do not experience the significant day-night variations the rest of Mercury do, making then the best place on the planet to begin a colony.

Another option is to live underground, where day-night variations would be damped enough that temperatures would stay roughly constant. There are Indications that Mercury contains lava tubes, like the Moon and Mars, which would be suitable for this purpose.  Underground temperatures in a ring around Mercury's poles can reach room temperature on Earth, 22±1 °C; and this is achieved at depths starting from about 0.7 m. This presence of volatiles and abundance of energy has led Alexander Bolonkin and James Shifflett to consider Mercury preferable to Mars for colonization, Yet a third option could be to continually move to stay on the night side, as Mercury's 176-day-long day-night cycle means that the terminator travels very slowly

Because Mercury is very dense, its surface gravity is 0.38g like Mars, even though it is a smaller planet. This would be easier to adjust to than lunar gravity (0.16g), but presents advantages regarding lower escape velocity from Mercury than from Earth. Mercury's proximity gives it advantages over the asteroids and outer planets, and its low synodic period means that launch windows from Earth to Mercury are more frequent than those from Earth to Venus or Mars, On the downside, a Mercury colony would require significant shielding from radiation and solar flares, and since Mercury is airless, decompression and temperature extremes would be constant risks.

Venus

Colonization of Venus

Though the surface of Venus is extremely hostile, habitats high above the surface are fairly habitable, with temperatures ranging from 30 °C to 70 °C (86 to 158 °F) and a pressure similar to the Earth's sea level at an altitude of 50 kilometers (30 miles).

However, beside tourism opportunities, the economic benefit of a Venusian colony is minimal.

Asteroid belt

Colonization of the asteroid belt

Asteroids can provide enough material in the form of water, air, fuel, metal, soil, and nutrients to support ten to a hundred trillion humans in space. Many asteroids contain minerals that are inherently valuable, such as rare earths and precious metals. However, low gravity, distance from Earth and disperse nature of their orbits make it difficult to settle on small asteroids.

Giant planets

There have also been proposals to place robotic aerostats in the upper atmospheres of the Solar System's glant planets for exploration and possibly mining of helium-3, which could have a very high value per unit mass as a thermonuclear fuel,

Robert Zubrin identified Saturn, Uranus and Neptune as "the Persian Gulf of the Solar System", as the largest sources of deuterium and helium-3 to drive a fusion economy, with Saturn the most important and most valuable of the three, because of its relative proximity, low radiation, and large system of moons. On the other hand, planetary scientist John Lewis in his 1997 book Mining the Sky, insists that Uranus is the likeliest place to mine helium-3 because of its significantly shallower gravity well, which makes it easier for a laden tanker spacecraft to thrust itself away. Furthermore, Uranus is an ice giant, which would likely make it easier to separate the helium from the atmosphere.

Because Uranus has the lowest escape velocity of the four giant planets, it has been proposed as a mining site for helium-3,  As Uranus is a gas giant without a viable surface, one of Uranus's natural satellites might serve as a base.

It is hypothesized that one of Neptune's satellites could be used for colonization. Tritori's surface shows signs of extensive geological activity that implies a subsurface ocean, perhaps composed of ammonia/water. If technology advanced to the point that tapping such geothermal energy was possible, it could make colonizing a cryogenic world like Triton feasible, supplemented by nuclear fusion power.

Moons of outer planets

Human missions to the outer planets would need to arrive quickly due to the effects of space radiation and microgravity along the journey,  In 2012, Thomas B. Kerwick wrote that the distance to the outer planets made their human exploration impractical for now, noting that travel times for round trips to Mars were estimated at two years, and that the closest approach of Jupiter to Earth is over ten times farther than the closest approach of Mars to Earth. However, he noted that this could change with "significant advancement on spacecraft design, Nuclear-thermal or nuclear-electric engines have been suggested as a way to make the journey to Jupiter in a reasonable amount of time. Another possibility would be plasma magnet sails, a technology already suggested for rapidly sending a probe to Jupiter. The cold would also be a factor, necessitating a robust source of heat energy for spacesuits and bases,  Most of the larger moons of the outer planets contain water ice, liquid water, and organic compounds that might be useful for sustaining human life,  Robert Zubrin has suggested Saturn, Uranus, and Neptune as advantageous locations for colonization because their atmospheres are good sources of fusion fuels, such as deuterium and belium-3, Zubrin suggested that Saturn would be the most important and valuable as it is the closest and has an extensive satellite system. Jupiter's high gravity makes it difficult to extract gases from its atmosphere, and its strong radiation belt makes developing its system difficult 

On the other hand, fusion power has yet to be achieved, and fusion power from helium-3 is more difficult to achieve than conventional deuterium-tritium fusion, Jeffrey Van Cleve, Carl Grillmair, and Mark Hanna instead focus on Uranus, because the delta-v required to get helium-3 from the atmosphere Into orbit is half that needed for Jupiter, and because Uranus' atmosphere is five times richer in helium than Saturn's.

Jupiter's Galilean moons (lo, Europa, Ganymede, and Callisto) and Saturn's Titan are the only moons that have gravities comparable to Earth's Moon. The Moon has a 0.17g gravity; lo, 0.18g, Europa, 0.13g; Ganymede, 0.15g; Callisto, 0.13g; and Titan, 0.14g. Neptune's Triton has about half the Moon's gravity (0.08g); other round moons provide even less (starting from Uranus' Titania and Oberon at about 0.04g)

Jovian moons

The Jovian system in general has particular disadvantages for colonization, including a deep gravity well. The magnetosphere of Jupiter bombards the moons of Jupiter with intense lonizing radiation/delivering about 36 Sv per day to unshielded colonists on lo and about 5.40 Sv per day on Europa. Exposure to about 0.75 Sv over a few days is enough to cause radiation poisoning, and about 5 Sv over a few days is fatal,

Jupiter itself, like the other gas giants, has further disadvantages. There is no accessible surface on which to land, and the light hydrogen atmosphere would not provide good buoyancy for some kind of aerial habitat as has been proposed for Venus. Radiation levels on lo and Europa are extreme, enough to kill unshielded humans within an Earth day, Therefore, only Callisto and perhaps Ganymede could reasonably support a human colony. Callisto orbits outside Jupiter's radiation belt. Ganymede's low latitudes are partially shielded by the moon's magnetic field, though not enough to completely remove the need for radiation shielding. Both of them have available water, silicate rock, and metals that could be mined and used for construction.

Although lo's volcanism and tidal heating constitute valuable resources, exploiting them is probably impractical. Europa is rich in water (its subsurface ocean is expected to contain over twice as much water as all Earth's oceans together) and likely oxygen, but metals and minerals would have to be imported. If allen microbial life exists on Europa, human immune systems may not protect against it. Sufficient radiation shielding might, however, make Europa an interesting location for a research base.

The private Artemis Project drafted a plan in 1997 to colonize Europa, involving surface igloos as bases to drill down into the ice and explore the ocean underneath, and suggesting that humans could live in "air pockets" in the ice layer.  Ganymedel and Callisto are also expected to have internal oceans. It might be possible to build a surface base that would produce fuel for further exploration of the Solar System.

In 2003, NASA performed a study called HOPE (Revolutionary Concepts for Human Outer Planet Exploration) regarding the future exploration of the Solar System.

The target chosen was Callisto due to its distance from Jupiter, and thus the planet's harmful radiation. It could be possible to build a surface base that would produce fuel for further exploration of the Solar System,  HOPE estimated a round trip time for a crewed mission of about 2-5 years, assuming significant progress in propulsion technologies. lo is not ideal for colonization, due to its hostile environment. The moon is under influence of high tidal forces, causing high volcanic activity. Jupiter's strong radiation belt overshadows lo, delivering 36 Sv a day to the moon. The moon is also extremely dry.. lo is the least ideal place for the colonization of the four Galilean moons. Despite this, its volcanoes could be energy resources for the other moons, which are better suited to colonization.

Ganymede is the largest moon in the Solar System. Ganymede is the only moon with a magnetosphere, albelt overshadowed by Jupiter's magnetic field. Because of this magnetic field, Ganymede is one of only two Jovian moons where surface settlements would be feasible because it receives about 0.08 Sv of radiation per day. Ganymede could be terraformed.

The Keck Observatory announced in 2006 that the binary Jupiter trojan Patroclus, and possibly many other Jupiter trojans, are likely composed of water ice, with a layer of dust. This suggests that mining water and other volatiles in this region and transporting them elsewhere in the Solar System, perhaps via the proposed Interplanetary Transport Network, may be feasible in the not-so-distant future. This could make colonization of the Moon, Mercury and main-belt asteroids more practical.

Doctorate Degree (Ph.D) 🇹🇭 /อำเภอเกาะลันตา

Surveyor / Recorder

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Location: Koh Lanta Island/เกาะลันตา

Saladan Subdistrict, Koh Lanta District, Krabi

Province, Thailand 🇹🇭

Compiled articles in English, Thai 🇹🇭

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Klearmilly 8888 🇹🇭

Thailand 2026 🇹🇭

April 28, 2026, 18 : 18 p.m 🇹🇭

---------------+++

🔥 ภาพที่ใช้ประกอบคำอธิบาย :

1. สนามแม่เหล็กของดาวพฤหัสบดีและกระแสการหมุนร่วมที่บังคับ

2. ภาพจำลองของศิลปินเกี่ยวกับโลกที่ถูกปรับสภาพให้เหมาะสมกับการอยู่อาศัยของมนุษย์

(Mercury : ดาวพุธ)

3. ภาพวาดจำลองฐานทัพ บนเกาะคาลิสโต

4. แผนภาพแสดงเส้นชั้นความชันของศักย์โน้มถ่วงของดวงจันทร์และโลก โดยแสดงจุดลากรางจ์ทั้งห้าจุดระหว่างโลกและดวงจันทร์

5. ภาพจำลองสถานการณ์สมมติที่ศิลปินวาดขึ้น

หุ่นยนต์แช่แข็งในมหาสมุทรยูโรปา

6. จุด x และ r โดยที่ r อยู่ภายในมวลที่กระจายตัว (สีเทา) และมวลเชิงอนุพันธ์ dm(r) อยู่ที่จุด r

7. ภาพประกอบแสดงการกระจายมวล (สีเทา) โดยมีจุดศูนย์กลางมวลอยู่ที่จุดกำเนิดของเวกเตอร์ x และ r และจุดที่คำนวณศักย์อยู่ที่ส่วนหัวของเวกเตอร์ x

8. ภาพจำลองของศิลปินแสดงแคปซูลเรดดราก้อนสองลำบนดาวอังคาร ถัดจากฐานปฏิบัติการ

9. ภาพจำลองของนักบินอวกาศบนดาวอังคารที่สร้างสรรค์โดยศิลปิน ในงานนำเสนอ IAC ปี 2016

10. ขอเสนอภาพจำลองดาวอังคาร ที่ถูกปรับสภาพให้เหมาะสมกับการอยู่อาศัยของมนุษย์ ณ สำนักงานใหญ่ของ SpaceX.

ข้อโต้แย้งอื่น ๆ

(Other arguments)

ผู้สนับสนุนการตั้งถิ่นฐานในอวกาศอ้างถึงแรงผลักดันโดยกำเนิดของมนุษย์ในการสำรวจและค้นพบ และเรียกมันว่าเป็นคุณสมบัติหลักของความก้าวหน้าและอารยธรรมที่เจริญรุ่งเรือง นิค บอสตอมแย้งว่าจากมุมมองของลัทธิอรรถประโยชน์นิยม การตั้งถิ่นฐานในอวกาศควรเป็นเป้าหมายหลัก เพราะจะทำให้ประชากรจำนวนมากสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้เป็นเวลานานมาก (อาจเป็นพันล้านปี) ซึ่งจะสร้างประโยชน์ (หรือความสุข) มหาศาล เขาอ้างว่าการลดความเสี่ยงต่อการดำรงอยู่เพื่อเพิ่มโอกาสในการตั้งถิ่นฐานในอนาคตนั้นสำคัญกว่าการเร่งพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อให้การตั้งถิ่นฐานในอวกาศเกิดขึ้นได้เร็วขึ้น ในบทความของเขา เขาตั้งสมมติฐานว่าชีวิตที่สร้างขึ้นจะมีคุณค่าทางจริยธรรมในเชิงบวก แม้จะมีปัญหาเรื่องความทุกข์ทรมานก็ตาม.

ในการสัมภาษณ์เมื่อปี 2001 ฟรีแมน ไดสัน, เจ. ริชาร์ด ก็อตต์ และซิด โกลด์สไตน์ ถูกถามถึงเหตุผลว่าทำไมมนุษย์บางกลุ่มควรอาศัยอยู่ในอวกาศ คำตอบของพวกเขาคือ: เผยแพร่ชีวิตและความงดงามไปทั่วจักรวาล รับประกันความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์มนุษย์ สร้างรายได้จากรูปแบบการค้าอวกาศใหม่ๆ เช่น ดาวเทียมพลังงานแสงอาทิตย์ การขุดแร่จากดาวเคราะห์น้อย และการผลิตในอวกาศ รักษาสิ่งแวดล้อมของโลกด้วยการย้ายผู้คนและอุตสาหกรรมไปอยู่ในอวกาศ จริยธรรมชีวภาพเป็นสาขาหนึ่งของจริยธรรมที่ให้คุณค่าแก่ชีวิต สำหรับจริยธรรมชีวภาพ และการขยายไปสู่อวกาศในฐานะจริยธรรมแพนไบโอติก มันคือจุดประสงค์ของมนุษย์ที่จะรักษาและขยายพันธุ์ชีวิต และใช้อวกาศเพื่อเพิ่มพูนชีวิต.

ฝ่ายค้าน

(Opposition)

การตั้งถิ่นฐานในอวกาศถูกมองว่าเป็นทางออกของปัญหาประชากรล้นโลกมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1758 และถูกระบุว่าเป็นหนึ่งในเหตุผลที่สตีเฟน ฮอว์คิง สนใจการสำรวจอวกาศ อย่างไรก็ตาม นักวิจารณ์ตั้งข้อสังเกตว่า การชะลอตัวของอัตราการเติบโตของประชากรตั้งแต่ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมาได้ลดความเสี่ยงของปัญหาประชากรล้นโลกไปแล้ว นอกจากนี้ นักวิจารณ์ยังโต้แย้งว่า ต้นทุนของกิจกรรมเชิงพาณิชย์ในอวกาศสูงเกินไปที่จะทำกำไรได้เมื่อเทียบกับอุตสาหกรรมบนโลก และด้วยเหตุนี้ จึงไม่น่าจะมีการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรในอวกาศอย่างมีนัยสำคัญในอนาคตอันใกล้

ข้อโต้แย้งอื่นๆ รวมถึงความกังวลว่าการล่าอาณานิคมและการทำให้จักรวาลกลายเป็นสินค้าในอนาคตมีแนวโน้มที่จะเพิ่มผลประโยชน์ให้กับผู้มีอำนาจอยู่แล้ว ซึ่งรวมถึงสถาบันทางเศรษฐกิจและการทหารที่สำคัญ

เช่น สถาบันการเงินขนาดใหญ่ บริษัทด้านอวกาศขนาดใหญ่ และกลุ่มอุตสาหกรรมทางทหาร นำไปสู่สงครามครั้งใหม่ และทำให้การเอารัดเอาเปรียบแรงงานและทรัพยากร ความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ ความยากจน การแบ่งแยกทางสังคมและการถูกกีดกัน การเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อม และกระบวนการหรือสถาบันที่เป็นอันตรายอื่นๆ ที่มีอยู่แล้วเลวร้ายลงไปอีก.

ข้อกังวลเพิ่มเติมได้แก่ การสร้างวัฒนธรรมที่มนุษย์ไม่ถูกมองว่าเป็นมนุษย์อีกต่อไป แต่กลับถูกมองว่าเป็นเพียงทรัพย์สินทางวัตถุ ประเด็นเรื่องศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ศีลธรรม ปรัชญา วัฒนธรรม จริยธรรมชีวภาพ และภัยคุกคามจากผู้นำที่บ้าอำนาจใน "สังคม" ใหม่เหล่านี้ ล้วนต้องได้รับการแก้ไขเพื่อให้การตั้งอาณานิคมในอวกาศสามารถตอบสนองความต้องการทางจิตวิทยาและสังคมของผู้คนที่อาศัยอยู่ในอาณานิคมที่โดดเดี่ยวได้ ในฐานะทางเลือกหรือส่วนเพิ่มเติมสำหรับอนาคตของเผ่าพันธุ์มนุษย์ นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์หลายคนได้มุ่งเน้นไปที่อาณาจักรของ "ห้วงอวกาศภายใน" นั่นคือการสำรวจจิตใจและจิตสำนึกของมนุษย์ด้วยความช่วยเหลือจากคอมพิวเตอร์ ซึ่งอาจกำลังพัฒนาไปสู่สมองแบบมาทริโอชก้า ยานอวกาศหุ่นยนต์ถูกเสนอเป็นทางเลือกที่จะได้รับข้อได้เปรียบทางวิทยาศาสตร์หลายอย่างเช่นเดียวกัน โดยไม่ต้องมีระยะเวลาภารกิจที่จำกัดและค่าใช้จ่ายด้านชีวิตที่สูง

ในการดำรงชีวิตและการขนส่งกลับที่เกี่ยวข้องกับภารกิจของมนุษย์ ผลที่ตามมาของปริศนาเฟอร์มิ - 'ไม่มีใครอื่นทำแบบนั้น' - คือข้อโต้แย้งที่ว่า เนื่องจากไม่มีหลักฐานของเทคโนโลยีการตั้งอาณานิคมของมนุษย์ต่างดาว จึงเป็นไปได้ยากทางสถิติที่จะใช้เทคโนโลยีระดับเดียวกันนั้นด้วยตัวเราเอง.

ลัทธิล่าอาณานิคม

(Colonialism)

ลัทธิชะตากรรมที่กำหนดไว้ล่วงหน้า การสนับสนุนอวกาศและการปลดปล่อยอวกาศจากการล่าอาณานิคม จริยธรรมอวกาศ จริยธรรมของการปรับสภาพพื้นผิวโลก และลัทธิชาตินิยมดาวเคราะห์ การล่าอาณานิคมในอวกาศได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นความต่อเนื่องของลัทธิจักรวรรดินิยมและการล่าอาณานิคมในยุคหลังอาณานิคม โดยบางคนเรียกร้องให้มีการปลดปล่อยจากการล่าอาณานิคมแทนการล่าอาณานิคม นักวิจารณ์โต้แย้งว่าระบอบการเมืองและกฎหมายในปัจจุบัน รวมถึงรากฐานทางปรัชญาของระบอบเหล่านั้น เอื้อประโยชน์ต่อการพัฒนาอวกาศในเชิงจักรวรรดินิยม ผู้มีอำนาจตัดสินใจหลักในการตั้งอาณานิคมในอวกาศมักเป็นชนชั้นสูงที่ร่ำรวยและเกี่ยวข้องกับบริษัทเอกชน และการตั้งอาณานิคมในอวกาศจะดึงดูดใจเฉพาะกลุ่มคนที่มีฐานะใกล้เคียงกันมากกว่าประชาชนทั่วไป

นอกจากนี้ ยังมีการโต้แย้งว่าจำเป็นต้องมีการมีส่วนร่วมและการดำเนินการอย่างครอบคลุมและเป็นประชาธิปไตยในการสำรวจอวกาศ โครงสร้างพื้นฐาน หรือการอยู่อาศัยในอวกาศใดๆ ตามที่ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายอวกาศกล่าวไว้ กฎหมายอวกาศที่มีอยู่ เช่น สนธิสัญญาอวกาศภายนอก รับประกันการเข้าถึงอวกาศ แต่ไม่ได้บังคับใช้การมีส่วนร่วมทางสังคมหรือควบคุมผู้มีบทบาทที่ไม่ใช่รัฐ.

โดยเฉพาะอย่างยิ่งแนวคิดเรื่อง "พรมแดนใหม่" ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นการสืบทอดลัทธิล่าอาณานิคมและการขยายอำนาจโดยไม่ไตร่ตรอง โดยยังคงมองว่าการสำรวจเป็นพื้นฐานของธรรมชาติมนุษย์ และมองว่าการตั้งอาณานิคมในอวกาศเป็นทางออกสำหรับการอยู่รอดของมนุษย์ ส่วนปัญหาโลกระดับโลกอย่างมลภาวะนั้นเป็นลัทธิจักรวรรดินิยม ขณะที่บางคนมองว่าอวกาศเป็นเขตสังเวยใหม่ของลัทธิล่าอาณานิคม

นอกจากนี้ ความเข้าใจเกี่ยวกับอวกาศว่าว่างเปล่าและแยกจากกันนั้น ถือเป็นการสืบเนื่องมาจากแนวคิดเทอร์รา นัลลิอุส (terra nullius) นาตาลี บี. เทรวิโน โต้แย้งว่าไม่ใช่ลัทธิล่าอาณานิคม แต่ความเป็นอาณานิคมต่างหากที่จะถูกนำไปในอวกาศหากไม่ได้รับการพิจารณาไตร่ตรอง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การสนับสนุนการตั้งอาณานิคมบนดาวอังคารถูกเรียกว่า ลัทธิพื้นผิว (Surfacism) ซึ่งตรงข้ามกับการอยู่อาศัยในชั้นบรรยากาศของดาวศุกร์ แนวคิดนี้คล้ายกับแนวคิดพื้นผิวของโทมัส โกลด์ (Thomas Golds)

โดยทั่วไปแล้ว โครงสร้างพื้นฐานด้านอวกาศ เช่น หอดูดาวเมานาเคอา ก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์และประท้วงว่าเป็นสัญลักษณ์ของลัทธิล่าอาณานิคม ศูนย์อวกาศกูลาณาก็เป็นสถานที่จัดการประท้วงต่อต้านลัทธิล่าอาณานิคมเช่นกัน ซึ่งเชื่อมโยงลัทธิล่าอาณานิคมเข้ากับปัญหาบนโลกและในอวกาศ ในส่วนของสถานการณ์การติดต่อกับสิ่งมีชีวิตนอกโลกเป็นครั้งแรก มีการโต้แย้งว่าการใช้ภาษาแบบล่าอาณานิคมจะทำให้การบินอวกาศครั้งแรกนั้นตกอยู่ในอันตราย และโดยเฉพาะอย่างยิ่งกฎหมายอวกาศก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับกฎหมายบนโลก

ความประทับใจและการพบเจอ นอกจากนี้

โครงการหลังยุคอาณานิคม โดยสร้างขึ้นบน

มรดกจากยุคอาณานิคม และโดยการไม่อำนวยความสะดวกการแบ่งปันการเข้าถึงพื้นที่และผลประโยชน์ที่ได้รับบ่อยครั้งเกินไปที่อนุญาตให้ใช้การเดินทางในอวกาศเพื่อสนับสนุนลัทธิอาณานิคมและจักรวรรดินิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนโลก.

การปกป้องโลก และความเสี่ยงจากการปนเปื้อน

(Planetary protection and risk of contamination)

หน่วยงานที่ดำเนินภารกิจระหว่างดาวเคราะห์ต้องปฏิบัติตามนโยบายการปกป้องดาวเคราะห์ของ COSPAR โดยกำหนดให้มีสปอร์อยู่ภายนอกยานอวกาศไม่เกิน 300,000 สปอร์ และต้องฆ่าเชื้ออย่างละเอียดมากขึ้นหากยานสัมผัสกับ "พื้นที่พิเศษ" ที่มีน้ำ หรือมิเช่นนั้นอาจปนเปื้อนการทดลองตรวจหาสิ่งมีชีวิตหรือตัวดาวเคราะห์เองได้ การฆ่าเชื้อภารกิจของมนุษย์ให้ได้ระดับนี้เป็นไปไม่ได้ เนื่องจากมนุษย์เป็นที่อยู่ของจุลินทรีย์จำนวนมหาศาลหลายพันล้านล้านตัวในไมโครไบโอมของร่างกายมนุษย์ และไม่สามารถกำจัดออกไปได้โดยไม่ทำลายชีวิตของมนุษย์ การกักเก็บดูเหมือนจะเป็นทางเลือกเดียว แต่ก็เป็นความท้าทายอย่างมากในกรณีที่ลงจอดอย่างรุนแรง เช่น การตกกระแทก (le. crash) มีการจัดประชุมเชิงปฏิบัติการเกี่ยวกับดาวเคราะห์หลายครั้งในประเด็นนี้ในอนาคต นักสำรวจมนุษย์ยังสามารถแต่ยังไม่มีแนวทางปฏิบัติที่แน่ชัดสำหรับวิธีการดังกล่าวอาจทำให้โลกปนเปื้อนโดยไม่ตั้งใจหากพวกเขากลับไปสู่โลกในขณะที่แบกจุลินทรีย์จากนอกโลก.

ความท้าทาย

(Challenges)

การตั้งอาณานิคมนอกโลกนั้นเกี่ยวข้องกับการเอาชนะความท้าทายที่ยากลำบากหลายประการ

ระยะทางจากโลก

(Distance from Earth)

ดาวเคราะห์ชั้นนอกอยู่ห่างจากโลกมากกว่าดาวเคราะห์ชั้นในมาก ดังนั้นจึงมีความแข็งและอุณหภูมิต่ำกว่าการเดินทางไปถึงนั้นใช้เวลานานมาก นอกจากนี้ การเดินทางไปกลับอาจเป็นไปไม่ได้เลยเมื่อพิจารณาถึงเวลาและระยะทาง แม้แต่การติดต่อสื่อสารกับโลกก็ยังช้า โดยอาจมีความล่าช้า 4-24 นาที สำหรับการส่งข้อความไปยังดาวอังคาร และ 35-52 นาที สำหรับดาวพฤหัสบดี และดวงจันทร์บริวาร.

สภาพแวดล้อมที่รุนแรง

(Extreme environments)

ความหนาวเย็นจัด - เนื่องจากระยะทางที่ไกลจากดวงอาทิตย์ อุณหภูมิในหลายส่วนของระบบสุริยะชั้นนอกจึงใกล้ศูนย์องศาเซลเซียส

แหล่งพลังงานที่ยั่งยืน

(Sustainable power sources)

พลังงานแสงอาทิตย์ในระบบสุริยะชั้นนอกมีความเข้มข้นน้อยกว่าในระบบสุริยะชั้นในหลายเท่า ยังไม่แน่ชัดว่าจะสามารถนำมาใช้ได้หรือไม่ โดยอาจใช้กระจกสะท้อนแสงเพื่อรวมแสง หรืออาจจำเป็นต้องใช้พลังงานนิวเคลียร์ การใช้ระบบพลังงานความร้อนใต้พิภพเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าอาจเป็นไปได้ในบางดาวเคราะห์และดวงจันทร์ของระบบสุริยะ.

ความเสี่ยงด้านสุขภาพกาย และสุขภาพจิตของผู้ตั้งถิ่นฐาน (Physical and mental health risks to colonists)ผลกระทบของการเดินทางในอวกาศต่อร่างกายมนุษย์ (Effect of spaceflight on the human body)

สุขภาพของมนุษย์ที่อาจเข้าร่วมในโครงการตั้งถิ่นฐานใหม่จะมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ และอารมณ์ผลกระทบของสภาวะแรงโน้มถ่วงต่ำต่อร่างกายมนุษย์ ดวงจันทร์ทั้งหมดของดาวเคราะห์แก๊สยักษ์และดาวเคราะห์แคระชั้นนอกทั้งหมดมีแรงโน้มถ่วงต่ำมาก โดยแรงโน้มถ่วงสูงสุดอยู่ที่ 10 (0.183 g) ซึ่งน้อยกว่า 1/5 ของแรงโน้มถ่วงของโลก นับตั้งแต่โครงการอพอลโล การบินอวกาศที่มีมนุษย์ควบคุมทั้งหมดถูกจำกัดให้อยู่ในวงโคจรต่ำของโลก และไม่มีโอกาสทดสอบผลกระทบของแรงโน้มถ่วงต่ำเช่นนี้ต่อร่างกายมนุษย์ มีการคาดการณ์ (แต่ยังไม่ได้รับการยืนยัน) ว่าสภาพแวดล้อมที่มีแรงโน้มถ่วงต่ำอาจมีผลกระทบคล้ายกับการอยู่ในสภาวะไร้น้ำหนักเป็นเวลานาน ผลกระทบดังกล่าวอาจหลีกเลี่ยงได้โดยการหมุนยานอวกาศเพื่อสร้างแรงโน้มถ่วงเทียม ความเสี่ยงจากการสูดดมฝุ่นละอองละเอียดจากพื้นผิวหินของดวงจันทร์ เกิดจากสาเหตุที่คล้ายคลึงกับผลเสียของฝุ่นบนดวงจันทร์.

นาซ่า (NASA)

ค้นพบว่า หากปราศจากแรงโน้มถ่วง กระดูกจะสูญเสียแร่ธาตุ ทำให้เกิดโรคกระดูกพรุน ความหนาแน่นของกระดูกอาจลดลง 1% ต่อเดือน ซึ่งอาจนำไปสู่ความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของการเกิดกระดูกหักจากโรคกระดูกพรุนในอนาคต การเคลื่อนตัวของของเหลวไปทางศีรษะอาจทำให้เกิดปัญหาด้านการมองเห็น นาซาพบว่าการแยกตัวอยู่ในสภาพแวดล้อมปิดบนสถานีอวกาศนานาชาติส่งผลให้เกิดภาวะซึมเศร้า ความผิดปกติของการนอนหลับ และปฏิสัมพันธ์ส่วนตัวลดลง ซึ่งอาจเป็นเพราะพื้นที่จำกัดและความซ้ำซากจำเจและความเบื่อหน่ายของการเดินทางในอวกาศเป็นเวลานาน จังหวะการนอนหลับตามธรรมชาติก็อาจได้รับผลกระทบจากชีวิตในอวกาศเช่นกัน เนื่องจากผลกระทบต่อการนอนหลับจากการเปลี่ยนแปลงเวลาของพระอาทิตย์ตกและพระอาทิตย์ขึ้น ซึ่งอาจนำไปสู่ความเหนื่อยล้า รวมถึงปัญหาการนอนหลับอื่นๆ เช่น โรคนอนไม่หลับ ซึ่งสามารถลดประสิทธิภาพการทำงานและนำไปสู่ความผิดปกติทางสุขภาพจิตได้ รังสีพลังงานสูงเป็นความเสี่ยงต่อสุขภาพที่ผู้ตั้งถิ่นฐานจะต้องเผชิญ เนื่องจากรังสีในอวกาศลึกนั้นอันตรายกว่ารังสีที่นักบินอวกาศเผชิญอยู่ในวงโคจรต่ำของโลกในปัจจุบัน เกราะโลหะบนยานอวกาศป้องกันรังสีในอวกาศได้เพียง 25-30% เท่านั้น ซึ่งอาจทำให้ผู้ตั้งถิ่นฐานสัมผัสกับรังสีอีก 70% ที่เหลือ และอาจก่อให้เกิดภาวะแทรกซ้อนต่อสุขภาพทั้งในระยะสั้นและระยะยาว.

สถานที่

(Locations)

การตั้งถิ่นฐานในอวกาศได้รับการวางแผนไว้ในหลายสถานที่ทั้งภายในและภายนอกระบบสุริยะ แต่ที่พบได้บ่อยที่สุดคือดาวอังคารและดวงจันทร์.

พื้นที่ใกล้โลก

(Near-Earth space)

วงโคจรของโลก

(Earth orbit)

วงโคจรค้างฟ้าเป็นประเด็นแรกๆ ที่มีการพูดคุยกันเกี่ยวกับการตั้งถิ่นฐานในอวกาศ โดยประเทศในเขตร้อนต่างเรียกร้องสิทธิพิเศษในวงโคจรนี้ (ดูปฏิญญาโบโกตา) เศษซากอวกาศ โดยเฉพาะในวงโคจรต่ำของโลก ถูกมองว่าเป็นผลผลิตของการตั้งถิ่นฐานโดยการครอบครองอวกาศและขัดขวางการเข้าถึงอวกาศผ่านมลภาวะจากเศษซากที่มากเกินไป โดยมีการเพิ่มขึ้นอย่างมากในระหว่างกิจกรรมทางทหารและขาดการจัดการ ส่วนใหญ่ของงบประมาณเดลต้า-วี และเชื้อเพลิงในการปล่อยยานอวกาศ ถูกใช้ไปกับการนำยานอวกาศขึ้นสู่วงโคจรต่ำของโลก นี่คือเหตุผลหลักที่เจอร์รี เพอร์เนลล์ กล่าวว่า "ถ้าคุณสามารถนำยานของคุณขึ้นสู่วงโคจรได้ คุณก็ไปถึงครึ่งทางแล้ว" (If you can get your ship into orbit, you're halfway to anywhere)

ดังนั้น ข้อได้เปรียบหลักของการสร้างที่อยู่อาศัยในอวกาศในวงโคจรของโลกคือ การเข้าถึงโลกได้ง่าย และแรงจูงใจทางเศรษฐกิจที่มีอยู่แล้ว เช่น โรงแรมอวกาศและการผลิตในอวกาศ อย่างไรก็ตาม ข้อเสียเปรียบที่สำคัญคือ วงโคจรไม่มีวัสดุใด ๆ ที่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ การตั้งถิ่นฐานในอวกาศโดยรวมอาจต้องอาศัยการบรรทุกสัมภาระจำนวนมหาศาลขึ้นสู่วงโคจร ซึ่งการปล่อยยานอวกาศหลายพันครั้งต่อวันอาจไม่ยั่งยืน แนวคิดทางทฤษฎีต่าง ๆ เช่น วงแหวนวงโคจรและตะขอเกี่ยว ได้ถูกเสนอขึ้นเพื่อลดต้นทุนในการเข้าถึงอวกาศ.

ดวงจันทร์

(Moon)

การตั้งอาณานิคมของดวงจันทร์

(Colonization of the Moon)

ดวงจันทร์ถูกกล่าวถึงว่าเป็นเป้าหมายสำหรับการตั้งอาณานิคม เนื่องจากอยู่ใกล้โลกและมีความเร็วหลุดพ้นต่ำ สามารถเดินทางจากโลกไปยังดวงจันทร์ได้ภายในสามวัน มีการสื่อสารที่เกือบจะทันทีกับโลก มีแร่ธาตุที่สามารถขุดได้ ไม่มีชั้นบรรยากาศ และแรงโน้มถ่วงต่ำ ทำให้การขนส่งวัสดุและผลิตภัณฑ์ไปยังวงโคจรทำได้ง่ายมาก มีน้ำแข็งจำนวนมากถูกกักอยู่ในหลุมอุกกาบาตที่อยู่ในเงามืดถาวรใกล้ขั้ว ซึ่งอาจเป็นแหล่งน้ำที่จำเป็นสำหรับอาณานิคมบนดวงจันทร์ แม้ว่าจะมีข้อบ่งชี้ว่าปรอทก็ถูกกักอยู่ในบริเวณนั้นเช่นกัน ซึ่งอาจก่อให้เกิดความกังวลด้านสุขภาพ โลหะมีค่าพื้นเมือง เช่น ทองคำ เงิน และอาจรวมถึงแพลทินัม ก็มีความเข้มข้นอยู่ที่ขั้วดวงจันทร์จากการขนส่งฝุ่นด้วยไฟฟ้าสถิต มีวัสดุเพียงไม่กี่ชนิดบนดวงจันทร์ที่มีที่ได้รับการระบุว่าคุ้มค่าทางเศรษฐกิจที่จะขนส่งกลับมายังโลกโดยตรง ได้แก่ เฮลัม-3 สำหรับพลังงานฟิวชั่น (For fusion power)

และแร่ธาตุหายาก (สำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์) (For electronics การนำวัสดุเหล่านี้ไปใช้ในอวกาศหรือแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์มูลค่าสูงเพื่อการส่งออกนั้นดูสมเหตุสมผลกว่า อย่างไรก็ตาม การที่ดวงจันทร์ไม่มีชั้นบรรยากาศทำให้ไม่สามารถป้องกันรังสีอวกาศหรืออุกกาบาตได้ ดังนั้นจึงมีการเสนอให้ใช้ถ้ำลาวาบนดวงจันทร์เป็นสถานที่ป้องกัน นอกจากนี้ แรงโน้มถ่วงต่ำบนผิวดวงจันทร์ก็เป็นอีกหนึ่งข้อกังวล เนื่องจากยังไม่ทราบแน่ชัดว่าเพียงพอที่จะรักษาสุขภาพของมนุษย์ในระยะยาวหรือไม่ เนื่องจากดวงจันทร์มีอุณหภูมิผันผวนอย่างมากและมีดินบนดวงจันทร์ที่เป็นพิษ บางคนจึงโต้แย้งว่าดวงจันทร์จะไม่กลายเป็นสถานที่อยู่อาศัย แต่จะดึงดูดอุตสาหกรรมการสกัดและการผลิตที่ก่อให้เกิดมลพิษแทน ยิ่งไปกว่านั้น มีการโต้แย้งว่าการย้ายอุตสาหกรรมเหล่านี้ไปยังดวงจันทร์อาจช่วยปกป้องสิ่งแวดล้อมของโลกและช่วยให้ประเทศที่ยากจนกว่าหลุดพ้นจากพันธนาการของลัทธิล่าอาณานิคมใหม่โดยประเทศที่ร่ำรวยกว่าได้ ในกรอบแนวคิดการตั้งอาณานิคมในอวกาศดวงจันทร์จะถูกเปลี่ยนเป็นพื้นที่อุตสาหกรรม

ศูนย์กลางของระบบสุริยะ.

ความสนใจในการสร้างฐานบนดวงจันทร์เพิ่มมากขึ้นในศตวรรษที่ 21 ในฐานะที่เป็นขั้นตอนระหว่างทางไปสู่การตั้งอาณานิคมบนดาวอังคาร

ในเดือนตุลาคม ปี 2018 ณ การประชุมนานาชาติว่าด้วยการบินและอวกาศที่เมืองเบรเมน ประเทศเยอรมนี ยาน เวอร์เนอร์ หัวหน้าองค์การอวกาศยุโรป (ESA) ได้เสนอแนวคิดความร่วมมือระหว่างประเทศและบริษัทต่างๆ ในด้านขีดความสามารถบนดวงจันทร์ ซึ่งเป็นแนวคิดที่เรียกว่า "หมู่บ้านบนดวงจันทร์" ต่อมาในคำสั่งเมื่อเดือนธันวาคม ปี 2017 รัฐบาลชุดแรกของทรัมป์ได้สั่งการให้ NASA รวมภารกิจสำรวจดวงจันทร์ไว้ในแผนงานเพื่อไปยังจุดหมายปลายทางอื่นๆ นอกวงโคจรโลก (BEO) และในปี 2023 กระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ ได้เริ่มศึกษาโครงสร้างพื้นฐานและขีดความสามารถที่จำเป็นในการพัฒนาระบบเศรษฐกิจบนดวงจันทร์ในอีกสิบปีข้างหน้า.

ณ ปี 2024 ด้านหนึ่ง จีนและประเทศพันธมิตรได้ประกาศเจตจำนงที่จะจัดตั้งสถานีวิจัยดวงจันทร์นานาชาติ ในขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง สหรัฐอเมริกาได้ร่วมมือกับพันธมิตรระหว่างประเทศในการพัฒนาโครงการอาร์เทมิส ซึ่งรวมถึงแผนการสร้างฐานบนดวงจันทร์ใกล้ขั้วดวงจันทร์ ใกล้กับหลุมอุกกาบาตที่อยู่ในเงามืดถาวร ในช่วงทศวรรษ 2030 โครงการสำรวจดวงจันทร์ของจีนถูกมองว่าเป็นเครื่องมือในการเสริมสร้างอิทธิพลทางการเมืองของจีนและสนับสนุนความปรารถนาที่จะเป็นมหาอำนาจ ในขณะที่สหรัฐอเมริกาตั้งเป้าที่จะรักษาตำแหน่งผู้นำด้านอวกาศของตนไว้.

จุดลากรองจ์

(Lagrange points)

การตั้งอาณานิคมจุดลากรองจ์

(Lagrange point colonization)

อีกหนึ่งความเป็นไปได้ใกล้โลกคือจุดลากรางจ์ที่เสถียรระหว่างโลกและดวงจันทร์ ได้แก่ จุด L4 และ L5 ซึ่งเป็นจุดที่อาณานิคมอวกาศสามารถลอยอยู่ได้อย่างไม่มีกำหนด สมาคม L5 ก่อตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมการตั้งถิ่นฐานโดยการสร้างสถานีอวกาศ ณ จุดเหล่านี้ เจอราร์ด เค. โอ'นีล เสนอในปี 1974 ว่าบริเวณที่เสถียรโดยรอบจุด L4 สามารถรองรับอาณานิคมลอยน้ำได้หลายพันแห่ง และจะช่วยให้การเดินทางไปและกลับจากอาณานิคมเป็นไปอย่างง่ายดายเนื่องจากศักยภาพประสิทธิผลที่ตื้น ณ จุดนี้.

ดาวอังคาร

(Mars)

การตั้งอาณานิคมของดาวอังคาร

(Colonization of Mars)

แนวคิดเรื่องการตั้งอาณานิคมบนดาวอังคารได้รับความสนใจจากหน่วยงานด้านอวกาศของภาครัฐและบริษัทเอกชน และได้รับการกล่าวถึงอย่างกว้างขวางในงานเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ ภาพยนตร์ และงานศิลปะ แม้ว่าจะมีแผนการส่งมนุษย์ไปดาวอังคารมากมาย รวมถึงแผนการที่ประหยัดงบประมาณอย่าง Mars Direct แต่ก็ยังไม่มีแผนใดที่ประสบความสำเร็จจนถึงปี 2025 ทั้งสหรัฐอเมริกาและจีนต่างมีแผนที่จะส่งมนุษย์ไปดาวอังคารในช่วงปี 2040 แต่แผนเหล่านี้ยังขาดฮาร์ดแวร์และเงินทุนสนับสนุน อย่างไรก็ตาม ปัจจุบัน SpaceX กำลังพัฒนา Starship ซึ่งเป็นยานปล่อยจรวดขนาดใหญ่พิเศษที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ โดยมีวิสัยทัศน์ที่จะส่งมนุษย์ไปดาวอังคาร ณ เดือนพฤศจิกายน 2024 บริษัทวางแผนที่จะส่ง Starship ไร้คนขับ 5 ลำไปยังดาวอังคารในช่วงปี 2026 หรือ 2028-2029 และ Elon Musk ซีอีโอของ SpaceX ได้กล่าวสนับสนุนความพยายามในการสำรวจดาวอังคารซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งในด้านการเงินและการเมือง.

ดาวอังคารเหมาะสมสำหรับการอยู่อาศัยมากกว่าดวงจันทร์ เนื่องจากมีแรงโน้มถ่วงที่มากกว่า มีแร่ธาตุที่จำเป็นต่อสิ่งมีชีวิตอย่างอุดมสมบูรณ์ วงจรกลางวัน/กลางคืนเกือบจะเหมือนกับโลก และมีชั้นบรรยากาศบางๆ ที่ช่วยป้องกันอุกกาบาตขนาดเล็ก ข้อเสียเปรียบหลักของดาวอังคารเมื่อเทียบกับดวงจันทร์คือ ระยะเวลาในการเดินทาง 6-9 เดือน และช่วงเวลาการปล่อยยานที่ยาวนาน ซึ่งเกิดขึ้นประมาณทุก 2 ปี หากปราศจากการใช้ทรัพยากรในพื้นที่ การตั้งถิ่นฐานบนดาวอังคารแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย เนื่องจากจะต้องนำสัมภาระหนักหลายพันตันไปเพื่อเลี้ยงดูนักบินอวกาศเพียงไม่กี่คน หากสามารถใช้วัสดุบนดาวอังคารในการผลิตเชื้อเพลิง (เช่น มีเทนด้วยกระบวนการ Sabatier) และเสบียง

เช่น ออกซิเจนสำหรับลูกเรือ (Such as oxygen for crews) ปริมาณเสบียงที่จำเป็นต้องนำไปดาวอังคารก็จะลดลงอย่างมาก ถึงกระนั้น การตั้งถิ่นฐานบนดาวอังคารก็จะไม่คุ้มค่าทางเศรษฐกิจในระยะสั้น ดังนั้นเหตุผลในการตั้งอาณานิคมบนดาวอังคารส่วนใหญ่จึงเป็นเรื่องอุดมการณ์และเกียรติยศ เช่น ความปรารถนาในอิสรภาพ.

วัตถุอื่นๆ ในระบบสุริยะชั้นใน เช่น ดาวพุธ

(Other inner Solar System bodies Jeat

Mercury)

ดาวพุธอุดมไปด้วยโลหะและสารระเหย รวมถึงพลังงานแสงอาทิตย์ อย่างไรก็ตาม ดาวพุธเป็นดาวเคราะห์ที่ใช้พลังงานมากที่สุดในระบบสุริยะสำหรับการลงจอดของยานอวกาศที่ปล่อยจากโลก และนักบินอวกาศที่นั่นต้องเผชิญกับความแตกต่างของอุณหภูมิและรังสีที่รุนแรง เดิมทีเชื่อกันว่าดาวพุธเป็นดาวเคราะห์ที่มีสารระเหยน้อยเหมือนดวงจันทร์ แต่ปัจจุบันเป็นที่ทราบกันว่าดาวพุธอุดมไปด้วยสารระเหย มากกว่าดาวเคราะห์ดวงอื่น ๆ ในระบบสุริยะชั้นในอย่างน่าประหลาดใจ นอกจากนี้ ดาวพุธยังได้รับแสงอาทิตย์มากกว่าระบบโลก/ดวงจันทร์ถึงหกเท่าครึ่ง ทำให้พลังงานแสงอาทิตย์เป็นแหล่งพลังงานที่มีประสิทธิภาพ สามารถนำมาใช้ประโยชน์ผ่านแผงโซลาร์เซลล์ในวงโคจรและส่งไปยังพื้นผิวหรือส่งออกไปยังดาวเคราะห์ดวงอื่นได้.

นักธรณีวิทยา สตีเฟน กิลเลตต์ เสนอแนะว่า

ในปี 1996 ได้มีการระบุว่าสิ่งนี้อาจทำให้ดาวพุธเป็นดาวที่เหมาะสม สถานที่สำหรับสร้างและปล่อยใบเรือพลังงานแสงอาทิตย์ ยานอวกาศที่สามารถปล่อยตัวได้โดยการพับเป็น "ก้อน" จากพื้นผิวของดาวพุธโดยใช้เครื่องขับมวล เมื่ออยู่ในอวกาศแล้ว ใบเรือพลังงานแสงอาทิตย์จะกางออก พลังงานแสงอาทิตย์สำหรับเครื่องขับมวลนั้นผลิตได้ง่าย และใบเรือพลังงานแสงอาทิตย์ใกล้ดาวพุธจะมีแรงขับมากกว่าใกล้โลกถึง 6.5 เท่า นี่อาจทำให้ดาวพุธเป็นสถานที่ที่เหมาะสมในการหาวัสดุที่ใช้ในการสร้างอุปกรณ์เพื่อส่งไปยัง (และปรับสภาพดาวศุกร์) นอกจากนี้ยังสามารถสร้างเครื่องเก็บพลังงานแสงอาทิตย์ขนาดใหญ่บนหรือใกล้ดาวพุธเพื่อผลิตพลังงานสำหรับกิจกรรมทางวิศวกรรมขนาดใหญ่ เช่น ใบเรือแสงที่ขับเคลื่อนด้วยเลเซอร์ไปยังระบบดาวใกล้เคียง เนื่องจากดาวพุธแทบไม่มีแกนเอียง พื้นหลุมอุกกาบาตใกล้ขั้วจึงอยู่ในความมืดมิดตลอดกาล ไม่เคยเห็นดวงอาทิตย์ พวกมันทำหน้าที่เป็นกับดักความเย็น กักเก็บสารระเหยไว้เป็นเวลานานในทางธรณีวิทยา มีการประมาณการว่าขั้วของดาวพุธมีน้ำอยู่ 10¹⁴-10¹⁵ กิโลกรัม ซึ่งน่าจะปกคลุมด้วยไฮโดรคาร์บอนประมาณ 5.65 × 10⁹ ลูกบาศก์เมตร ซึ่งจะทำให้สามารถทำการเกษตรได้ มีการเสนอแนะว่าสามารถพัฒนาพันธุ์พืชเพื่อใช้ประโยชน์จากความเข้มของแสงสูงและช่วงเวลากลางวันที่ยาวนานของดาวพุธได้ ขั้วของดาวพุธไม่มีความผันแปรของกลางวันกลางคืนอย่างมีนัยสำคัญเหมือนส่วนอื่นๆ ของดาวพุธ ทำให้เป็นสถานที่ที่ดีที่สุดบนดาวเคราะห์ดวงนี้ในการเริ่มต้นการตั้งอาณานิคม.

อีกทางเลือกหนึ่งคือการอาศัยอยู่ใต้ดิน ซึ่งความผันแปรระหว่างกลางวันและกลางคืนจะลดลงมากพอที่จะทำให้อุณหภูมิคงที่โดยประมาณ มีหลักฐานบ่งชี้ว่าดาวพุธมีถ้ำลาวาเช่นเดียวกับดวงจันทร์และดาวอังคาร ซึ่งเหมาะสมสำหรับจุดประสงค์นี้ อุณหภูมิใต้ดินในวงแหวนรอบขั้วของดาวพุธสามารถสูงถึงอุณหภูมิห้องบนโลก 22±1 องศาเซลเซียส และเกิดขึ้นที่ความลึกเริ่มต้นประมาณ 0.7 เมตร การมีสารระเหยและพลังงานมากมายนี้ทำให้ Alexander Bolonkin และ James Shifflett พิจารณาว่าดาวพุธเหมาะสมกว่าดาวอังคารสำหรับการตั้งอาณานิคม อย่างไรก็ตาม ทางเลือกที่สามอาจเป็นการเคลื่อนที่อย่างต่อเนื่องเพื่ออยู่ทางด้านกลางคืน เนื่องจากวัฏจักรกลางวัน-กลางคืนของดาวพุธยาว 176 วัน

ซึ่งหมายความว่าเส้นแบ่งกลางวันกลางคืนเคลื่อนที่ช้ามาก เนื่องจากดาวพุธมีความหนาแน่นสูงมาก แรงโน้มถ่วงที่พื้นผิวจึงอยู่ที่ 0.38g เท่ากับดาวอังคาร แม้ว่าจะเป็นดาวเคราะห์ที่เล็กกว่าก็ตาม การปรับตัวให้เข้ากับแรงโน้มถ่วงนี้จะง่ายกว่าแรงโน้มถ่วงของดวงจันทร์ (0.16g) แต่ก็มีข้อดีตรงที่ความเร็วหลุดพ้นจากดาวพุธต่ำกว่าจากโลก ความใกล้ชิดของดาวพุธทำให้ได้เปรียบดาวเคราะห์น้อยและดาวเคราะห์ชั้นนอก และคาบการโคจรของดวงอาทิตย์ที่สั้นหมายความว่าช่วงเวลาในการปล่อยยานอวกาศจากโลกไปยังดาวพุธนั้นบ่อยกว่าจากโลกไปยังดาวศุกร์หรือดาวอังคาร ในทางกลับกัน ข้อเสียคือ การตั้งอาณานิคมบนดาวพุธจะต้องมีการป้องกันรังสีและเปลวสุริยะอย่างมาก และเนื่องจากดาวพุธไม่มีชั้นบรรยากาศ การลดความดันและอุณหภูมิที่สูงเกินไปจึงเป็นความเสี่ยงอย่างต่อเนื่อง.

ปริญญาเอก (Ph.D) 🇹🇭

ผู้ทำการสำรวจ / บันทึกภาพ

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

พิกัด : เกาะลันตา 🇹🇭

ตำบลศาลาด่าน อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่

ประเทศไทย 🇹🇭

ผู้เขียนบทความ ภาษาอังกฤษ, ไทย 🇹🇭

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

เคลียร์มิลลี่ 8888 🇹🇭

ประเทศไทย 2569 🇹🇭

วันที่ 28 เดือน เมษายน พ.ศ 2569 🇹🇭

เวลา 18 : 18 น. 🇹🇭

#StarsAndPlanetsThailand🇹🇭

#StellariumThailand🇹🇭

#PhasesOfTheMoonThailand🇹🇭

#GalaxyMapsThailand🇹🇭

#ThailandBrandKingRama10👑🇹🇭