วันนี้อยากจะเล่าประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องกับข้อคิดที่กล่าวถึงในบทความนี้ครับ คำพูดที่ว่า "แกวที่เต็มไปด้วยน้ำไม่อาจรองรับน้ำได้อีกฉันใด คนที่เต็มไปด้วยทิฐิ ก็ไม่อาจรองรับภูมิปัญญาได้เช่นกัน" เป็นเหมือนกระจกสะท้อนความจริงในชีวิตประจำวันของผมเอง เคยเจอหลายครั้งที่ผม หรือคนรอบข้างติดอยู่กับความรู้สึกว่าตัวเองถูกต้องที่สุด ไม่รับฟังความเห็นของคนอื่น หรือปฏิเสธความคิดใหม่ๆ เพราะมั่นใจในความคิดตัวเองมากเกินไป จนท้ายที่สุดทำให้พลาดโอกาสเรียนรู้สิ่งดีๆ บางอย่างไป สำหรับผม การเปิดใจรับฟังแม้สิ่งที่เราคิดว่าไม่ตรงกับเรา คือกุญแจสำคัญที่ช่วยพัฒนาตัวเอง การเปรียบเทียบนี้ชัดเจนมากว่าการปล่อยให้ใจล้นไปด้วยทิฐิ เช่นเดียวกับภาชนะที่เต็มไปด้วยน้ำแล้ว จะไม่มีที่ว่างรับน้ำใหม่เข้ามา ในทางกลับกันถ้าเราละทิ้งความยึดมั่นผิดๆ เปิดใจฟังเรียนรู้ และยอมรับว่าตัวเองยังมีสิ่งที่ไม่รู้มากมาย ภูมิปัญญาและประสบการณ์ใหม่ๆ จะสามารถเข้ามาเติมเต็มชีวิตเราได้อย่างไม่รู้จบ ผมอยากแนะนำให้ลองสำรวจตัวเองว่ามีทิฐิสะสมอยู่มากน้อยแค่ไหน ถ้ามีมากก็ลองฝึกฝนใจให้เปิดกว้าง ฟังความเห็นของคนอื่นๆ อย่างจริงใจโดยไม่ตัดสินก่อน นอกจากนี้ยังสามารถใช้วิธีเขียนบันทึกความคิด หรือแลกเปลี่ยนกับคนที่ไว้ใจ เพื่อช่วยให้เข้าใจความคิดของตัวเองและผู้อื่นมากขึ้น คำกล่าวนี้ยังสะท้อนถึงความสำคัญของการรักษาความอ่อนน้อมถ่อมตน เพราะเมื่อเรายอมรับว่าไม่รู้ทั้งหมด ก็พร้อมจะเรียนรู้และเติบโต นี่คือวิธีที่จะทำให้ภูมิปัญญาเข้ามาในชีวิตได้อย่างไม่ขาดสายและช่วยสร้างความสุขความสำเร็จในระยะยาว