เมื่อได้อ่านแนวคิดของพระอาจารย์สิงห์ทองเรื่องการรู้จักพอ สิ่งที่ผมพบเจอคือความเรียบง่ายแต่ทรงพลังในชีวิตประจำวันครับ การที่เราหัดวางความอยากและความโลภ ไม่ว่าจะเป็นความทะเยอทะยานในสิ่งที่มากเกินไป หรือความยึดมั่นในสถานะและวัตถุต่าง ๆ ทำให้จิตใจเราสงบและเบาเมื่อเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงที่ไม่แน่นอนของชีวิต ผมเองได้ลองนำมาปรับใช้ในชีวิต เหมือนเวลาเจอปัญหาโรคร้ายหรือความเจ็บปวดต่าง ๆ การที่มีหัวใจที่ยอมรับและพร้อมที่จะวางลงได้ก่อน ทำให้ไม่มีความทุกข์เติมใจจนเกินไป และสามารถใช้ชีวิตได้เต็มที่ในแต่ละวันโดยไม่กังวลล่วงหน้ามากเกินไป ความรู้สึก 'พอได้ก็สุขได้' จึงไม่ใช่แค่คำสอนธรรมดา แต่เป็นทางเลือกให้เรามีความสุขจากข้างในซึ่งยั่งยืนกว่าการหาความสุขจากสิ่งภายนอก พระอาจารย์ได้เตือนใจให้เราฝึกวางก่อนที่สังขารหรือโรคร้ายจะบังคับให้ต้องวาง ซึ่งหมายความว่าความพร้อมด้านจิตใจจะช่วยให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากได้ดีขึ้นครับ ผมอยากแนะนำให้ทุกคนลองหยุดคิดและทบทวนเรื่องความพอเพียงในวันนี้ เพื่อให้ใจเราได้พัก และเปิดโอกาสให้มีความสุขในแบบที่เรียบง่ายและแท้จริง การฝึกวางไม่ใช่การสูญเสีย แต่เป็นการเรียนรู้ที่จะปล่อยวางเพื่อตัวเองจะได้อยู่กับความสุขที่แท้จริงในชีวิตประจำวันครับ