こんな風に挨拶してくれるゲイの人がいます。。。 何ですか?
昨日、誰かが私に「足マニア。あなたの足を見たい」と言いました。
最初はそれが本当かどうかわからなかった。もう一度考えたとき。。。 不気味だった
つまり、私はこれについてあまり知りません。世界には奇妙なものもたくさんあります。
彼はそれが彼にとって普通だと言ったが、私にとってはそうだった。。。 スーパーショック
冗談を言おうとしているけど、心の中ではとても奇妙に感じます。
どう答えたらいいのかわからない。つまり、個人的すぎるということです。
だから私は自分自身に尋ねました。。。 このような人はたくさんいますか?
実際には「病気」と考えられています。
またはただの味。
誰がこのように会ったことがありますか?あなたの経験を共有してください。
หลังจากเจอคนทักมาบอกว่าเป็น “โรคคลั่งเท้า” แล้วขอรูปเท้า เราเลยไปหาข้อมูลเพิ่ม เพราะคำว่า “โรค” ทำให้รู้สึกน่ากลัว ทั้งที่บางคนใช้คำนี้แบบติดปาก จริง ๆ แล้วสิ่งที่คนส่วนใหญ่เรียกกันว่า “โรคคลั่งเท้า” มักหมายถึง foot fetish (ความชอบ/ความตื่นตัวทางเพศจากเท้า) ซึ่งโดยหลักจิตวิทยา “รสนิยม” แบบนี้ไม่ได้แปลว่าเป็นโรคเสมอไป จะเข้าข่ายความผิดปกติ (เชิงคลินิก) ก็ต่อเมื่อมันทำให้เจ้าตัวทุกข์ทรมาน ควบคุมตัวเองไม่ได้ หรือไปรบกวน/ละเมิดคนอื่นจนเกิดปัญหาชีวิต เช่น คุกคามคนแปลกหน้า ขอรูปซ้ำ ๆ ทั้งที่เราไม่สบายใจ หรือกดดันให้ทำตาม สิ่งที่เราได้เรียนรู้คือ ต่อให้เป็นรสนิยมของเขา ก็ไม่ได้ทำให้ “การขอรูปเท้า” จากเราเป็นเรื่องปกติทันที เพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัวและต้องมีความยินยอมชัดเจน ถ้าใครเจอแชทแนว ๆ “ขอรูปเท้าได้ไหม/ชอบเท้ามาก/นัดเจอไม่ใส่ถุงเท้าได้ไหม” เราว่ารับมือได้ประมาณนี้ 1) ตั้งขอบเขตให้ชัดตั้งแต่แรก ตัวอย่างประโยคที่ใช้ได้เลย: “ไม่สะดวกส่งรูปส่วนตัวครับ” หรือ “ผมไม่โอเคกับการคุยเรื่องนี้ ขอเปลี่ยนเรื่องนะครับ” พูดสั้น ๆ ไม่ต้องอธิบายเยอะ 2) อย่าส่งรูปที่ระบุตัวตนได้ ถ้าไม่ได้เต็มใจจริง ๆ รูปเท้าก็อาจพาไปสู่การขอรูปเพิ่ม หรือถูกนำไปใช้ต่อได้ บางคนเริ่มจากรูปเท้าแล้วไล่ไปส่วนอื่น 3) ดูสัญญาณคุกคาม/กดดัน ถ้าอีกฝ่ายพยายามเร่ง ขอซ้ำ ๆ พูดจาเชิงบังคับ หรือทำให้เรารู้สึกผิด นั่นคือธงแดง ควรหยุดคุย 4) ใช้เครื่องมือแพลตฟอร์ม: จำกัดการมองเห็น บล็อก รายงาน ถ้ารู้สึกไม่ปลอดภัย บล็อกได้เลย ไม่จำเป็นต้องเกรงใจ 5) ถ้าจะคุยต่อ ให้ย้ำเรื่อง “ความยินยอม” เช่น “ผมเคารพความชอบคุณนะ แต่ผมไม่ส่งรูป/ไม่คุยเชิงนี้” คนที่เคารพจริงจะหยุด สรุปในมุมเรา: คำว่า “โรคคลั่งเท้า” ส่วนใหญ่คือคำเรียกแบบทั่วไปของ foot fetish มากกว่าการเป็นโรค แต่พฤติกรรมการทักมาขอรูปเท้าแบบตรง ๆ กับคนที่ไม่สนิท อาจเข้าข่ายคุกคามได้ถ้าไม่เคารพขอบเขต ใครเคยเจอแบบนี้เหมือนกัน ลองแชร์วิธีตอบที่เวิร์กหน่อยครับ
