วัย 25 กับการรักษามะเร็งรอบ 2
Daily story ของเราวันนี้ อาจจะยาวหน่อยนะครับ
ในช่วงที่ผ่านมามีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย ทั้งเป็นเรื่องที่ดี และเรื่องที่ไม่ดี มีเรื่องที่ต้องทำให้ผิดหวังหลายอย่าง และเรื่องที่ไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้นก็หลายอย่าง
ศิริราช วันนี้เลยได้มานั่งตกตะกอนความคิดของตัวเอง ถึงเรื่องวุ่นวายที่มันเกิดขึ้นทั้งหมดใน สัปดาห์นี้ และอยากจะลองมาแชร์ทริครับมือกับความผิดหวังยังไงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ให้สามารถมูฟออนต่อไปและโฟกัสกับสิ่งใหม่ๆที่ต้องทำได้
สัปดาห์ที่ผ่านมา เป็นวีคที่เราต้องไปโรงพยาบาลทุกวัน ทั้งมีนัดตรวจ นัดทำหัตถการ นัดให้เลือด ทั้งที่ รพ.วชิรพยาบาลเอาและ รพ.ศิริราช รวมถึงต้องไปติดต่อหน่วยงานอื่นๆ เพื่อให้การรักษาของตนเองสำเร็จลุล่วงไปได้
แน่นอนว่าทุกอย่างไม่ได้ราบรื่นไปอย่างที่ใจคิด อะไรที่เราตั้งหน้าตั้งตา และตั้งใจที่จะทำ ก็มักจะมีอะไรเข้ามาขัดขวาง ทำให้ไม่สามารถที่จะทำได้ ความผิดหวังเล็กน้อยที่เริ่มสะสม ก่อนที่มันจะก้อนใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงทุกข์และคิดมากกว่านี้ ว่าทำไมทุกอย่างไม่เป็นไปตามแพลน คงจะงอแงกับตัวเองมากกว่านี้
แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมได้รู้ว่าตัวเองเปลี่ยนไป คือการที่ เมื่อไหร่ที่ผมเจอเรื่องผิดหวัง ผมมักจะนิ่ง และยอมรับมันมากกว่าการตั้งคำถามว่าทำไมมันต้องเกิดขึ้นกับเราอีกแล้ว พยายามมองว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นแล้วย่อมดีเสมอ สิ่งนี้ที่เราพลาดไปมันอาจจะมีสิ่งที่ดีรอเราอยู่ข้างหน้าก็ได้
เชื่อไหมครับ แค่ผมเริ่มเปลี่ยนความคิดเพียงเล็กน้อย ผมก็สามารถที่จะมีความสุขกับชีวิตต่อได้ โดยที่ไม่มีอะไรเข้ามาสะดุดหรือกระทบจิตใจผมเลย
นี่ก็คงเป็นอีกเรื่องนึงที่ผมต้องขอบคุณมะเร็ง ที่เข้ามาสอนให้ผมใช้ชีวิตได้ง่ายขึ้นมาก มีความสุขกับสิ่งรอบตัวได้ดี ถึงแม้ว่าจะต้องอยู่ในเหตุการณ์ที่มันเลวร้ายเพียงใด มันก็ทำให้ผมนิ่งกว่าแต่ก่อนมาก พยายามใช้สมองคิด หาทางออก และหาทางทำให้ใจสบายได้เร็วที่สุด
อีกอย่างที่ความคิดผมเปลี่ยนไปเลยหลังจากการเป็นมะเร็งก็คือ ผมรู้สึกว่า คนที่ชนะบนโลกใบนี้ ไม่ใช่คนที่มีเงินล้นฟ้า ไม่ใช่คนที่มีชีวิตเพอร์เฟค ไลฟ์สไตล์หรูหราอะไรเลย แต่เป็นคนที่มีความสุขได้ไวกว่าคนอื่นต่างหากที่เป็นคนชนะ
ตามที่หนังสือ 4 พันสัปดาห์เคยเขียนไว้ เวลาของคนเรามีไม่มาก ถ้าเราใส่ใจหรือมองเห็นแต่ความทุกข์ เราก็จะไม่สามารถที่จะมองเห็นความสุขที่อยู่ระหว่างทางได้เลย
จากประสบการณ์ตรงของตัวผมเอง ที่โฟกัสเป้าหมายและตั้งเป้าไว้สูงกับชีวิตมาก ไม่เคยมองดอกไม้หรือธรรมชาติข้างทาง ใส่ความพยายามลงไปเต็มที่เพื่อหวังพิชิตยอดเขา แต่แล้วมันก็มีอะไรที่ทำให้ผมล้มลงระหว่างทาง สิ่งนั้นเหมือนจะเป็นอุปสรรค แต่ถ้ามองดีๆ มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้ผมได้หยุดพักและได้เริ่มมองถึงควา มสวยงามรอบตัวได้ชัดเจนขึ้น ได้เห็นคนที่รักเราชัดเจนขึ้น เห็นความสุขที่เป็นรูปธรรมมากขึ้น และได้มุมมองใหม่ๆของชีวิตที่ดีขึ้น ผมว่าชีวิตเราเกิดมาก็คงมีเท่านี้แหละครับ
ผมมองว่าพวกเราทุกคนลงมาเล่นเกมชีวิต แล้วก็จะจากโลกนี้ไปไม่นานก็เร็ว สิ่งที่สำคัญที่สุดอาจจะเป็นช่วงเวลาที่อยู่บนโลกใบนี้ ว่าเราเลือกที่จะมองโลกยังไง เลือกที่จะใช้ชีวิตยังไงซะมากกว่า
บ่นมาซะยืดยาว อาทิตย์ที่แสนวุ่นวายของผมได้พึ่งจบไป ถึงแม้ว่ามันจะวุ่นวายเพียงใด แต่ผมก็รู้สึกดีในใจลึกๆ ว่ามันมีความคืบหน้าไปมากกว่าเดิม ก็ยังดีกว่าการที่มันหยุดอยู่กับที่ อย่างน้อยมันก็ได้ก้าวเข้าสู่เป้าหมายไปอีก 1 ก้าว ถ้าเราไม่รีบเร่งให้ทุกอย่างมันเกิดไปตามที่ใจหวัง เราก็จะทุกข์น้อยลงจากความคาดหวัง ถ้าเรามองหาสิ่ง ดีในชีวิต เราก็จะมองเห็นสิ่งดีๆที่อยู่รอบตัวเต็มไปหมด ถ้าเรารู้จักการปล่อยวาง ไม่ยึดติด ตัวเราก็จะเบา ไม่มีชนักติดหลังหรือไม่ต้องแบกก้อนความรู้สึกเทาๆไปตลอดเวลา
เรื่องบางเรื่องเราคาดหวังแทบตาย สุดท้ายก็ไม่เป็นไปตามที่หวัง แต่เรื่องบางเรื่องที่เราไม่ได้คาดหวัง มันกลับปรากฎขึ้นมาราวกับว่าพระเจ้ามอบให้ด้วยมือพระองค์เอง ดังนั้นแล้วปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามสิ่งที่มันควรจะเป็นนะครับ ยึดติดไปก็เป็นทุกข์
#มะเร็งเม็ดเลือดขาว #มะเร็งเม็ดเลือดขาวระยะเฉียบพลัน ##ผู้ป่วยมะเร็ง #มะเร็งตัวร้าย #กำลังใจที่ดีที่สุดต้องเริ่มจากตัวเองก ่อน
ในประสบการณ์ของผู้ป่วยมะเร็งที่ต้องเผชิญกับการรักษาเป็นรอบที่สอง สิ่งที่ผมพบว่าสำคัญมากนอกจากการรักษาตามแพทย์สั่งคือการดูแลใจตัวเองให้แข็งแรง การต้องไปโรงพยาบาลหลายแห่งเช่น ศิริราชและวชิรพยาบาลในสัปดาห์เดียวกันนั้น นอกจากจะต้องอดทนกับผลข้างเคียงของการรักษา ยังต้องเผชิญกับความไม่แน่นอนและความผิดหวังที่อาจเกิดขึ้นในแต่ละวัน หนึ่งในสิ่งที่ช่วยให้ผมผ่านช่วงเวลานี้มาได้ คือการเปลี่ยนมุมมองจากความรู้สึกท้อแท้หรือทุกข์ใจมาเป็นการยอมรับสถานการณ์ และหาความหมายดีๆ ที่ซ่อนอยู่ในความยากลำบาก เช่น การได้เห็นความรักและการสนับสนุนจากคนรอบข้าง หรือแม้แต่การได้หยุดชั่วคราวเพื่อมองเห็นความสวยงามของธรรมชาติรอบตัว การเรียนรู้ที่จะปล่อยวางความคาดหวังสูง และเปิดใจยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างใจเย็น ช่วยลดความเครียดและทำให้มีพลังในการต่อสู้อย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้ยังช่วยให้สามารถโฟกัสกับการรักษาและการฟื้นฟูมากขึ้น พร้อมกับค้นพบว่า ความสุขที่แท้จริงไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งภายนอกหรือความสมบูรณ์แบบของชีวิต แต่เป็นความสุขที่เกิดจากจิตใจที่รู้จักขอบคุณและมองเห็นสิ่งดีในทุกช่วงของชีวิต สิ่งที่ผมอยากแนะนำสำหรับผู้ที่กำลังต่อสู้กับมะเร็ง ไม่ว่าจะเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวระยะเฉียบพลันหรือมะเร็งตัวร้าย คือพยายามรักษาสมดุลทั้งกายและใจ รับรู้และพูดคุยกับตัวเองให้มากขึ้น ใช้เวลาในการพักฟื้นอย่างมีคุณภาพ และเปิดโอกาสให้ตัวเองได้มีพื้นที่พูดคุยกับผู้ที่เข้าใจสถานการณ์หรือได้รับคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต ที่สุดแล้วมะเร็งไม่ได้เป็นเพียงความเจ็บป่วย แต่ยังเป็นบทเรียนชีวิตที่สอนให้เราเข้าใจคุณค่าของเวลาที่เหลือ และวิธีที่จะมีความสุขกับทุกลมหายใจอย่างแท้จริง ทั้งนี้การรักษาไม่ใช่แค่การต่อสู้ทางร่างกายเท่านั้น แต่ยังเป็นการเดินทางทางจิตใจที่ต้องการการดูแลและเอาใจใส่อย่างลึกซึ้งเช่นกัน
