เตรียมใจก่อนไปดูอาจารย์ใหญ่

ถ้าคุณกำลังเสิร์ชคำว่า “อาจารย์ใหญ่” แล้วลังเลว่าจะไปดูดีไหม เราเข้าใจมาก ๆ เพราะก่อนเราไปก็มีทั้งความอยากรู้และความกลัวปนกัน สิ่งแรกที่อยากบอกคือ “อาจารย์ใหญ่” เป็นการเรียกร่างอาจารย์ผู้บริจาคร่างกายเพื่อการศึกษาแพทย์ เราควรตั้งใจไปด้วยความเคารพ ไม่ใช่ไปแบบท้าทายหรืออยากลองของ แล้วประสบการณ์จะต่างกันมาก 1) เตรียมใจเรื่อง “ความจริง” ของภาพที่เห็น ในพิพิธภัณฑ์จะมีชิ้นส่วน/อวัยวะจริง และสื่อการเรียนที่ค่อนข้างตรงไปตรงมา บางคนช็อกเพราะเห็นรายละเอียดของร่างกายชัดมาก (รวมถึงบางโซนที่เกี่ยวกับหน้าอก/หัวนม หรือระบบสืบพันธุ์) ถ้าคุณเป็นคนกลัวเลือดหรือเวียนหัวง่าย แนะนำให้กินข้าว/ดื่มน้ำให้พอดีก่อนเข้าไป และค่อย ๆ เดินดู อย่าฝืน 2) ตั้ง “กรอบความคิด” ก่อนเข้า เราบอกตัวเองตั้งแต่หน้าประตูว่า เรามาเรียนรู้กายวิภาคและคุณค่าของการบริจาค ไม่ได้มาหาความตื่นเต้น พอทำแบบนี้ เวลาเห็นจุดที่แรง ๆ ใจก็จะนิ่งขึ้น และรู้สึกขอบคุณมากกว่า “หลอน” 3) มารยาทในการชม พูดเบา ๆ ไม่หัวเราะ ไม่ชี้ชวนกันแซวส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย และหลีกเลี่ยงการถ่ายรูปในพื้นที่ที่ไม่อนุญาต (บางโซนมักมีป้ายชัดเจน) ถ้าไปกับเพื่อน ให้ตกลงกันก่อนว่าจะให้เกียรติสถานที่ เพราะบรรยากาศมันต้องการความสงบจริง ๆ 4) เริ่มดูยังไงไม่ให้ช็อก ถ้าคุณใจไม่แข็ง แนะนำให้เริ่มจากโซนความรู้/นิทรรศการที่เป็นป้ายอธิบายก่อน แล้วค่อยไล่ไปส่วนที่เป็นตัวอย่างจริง จะปรับอารมณ์ได้ดีขึ้น ระหว่างทางถ้ารู้สึกไม่ไหว ให้ออกมาพัก หายใจลึก ๆ แล้วค่อยกลับเข้าไปใหม่ ไม่ต้องรีบดูให้ครบในรอบเดียว 5) ควรแต่งตัวยังไง แต่งสุภาพจะช่วยให้เรา “ตั้งใจมาให้เกียรติ” มากขึ้นโดยอัตโนมัติ เสื้อไม่โป๊ กางเกง/กระโปรงสุภาพ รองเท้าที่เดินสบาย เพราะบางช่วงต้องเดินดูนาน ๆ 6) ไปช่วงไหนคนไม่เยอะ ถ้าเลือกได้ ลองไปวันธรรมดา หรือช่วงเช้า คนจะบางตากว่า เดินดูได้เงียบและมีสมาธิ ไม่ต้องเบียดกันหน้าเคสจัดแสดง สุดท้าย ถ้าคุณยังลังเล แนะนำให้ถามตัวเองว่า “เราไปเพื่อเรียนรู้และเคารพจริงไหม” ถ้าคำตอบคือใช่ การไปดูอาจารย์ใหญ่ที่ศิริราชเป็นประสบการณ์ที่ทำให้มองร่างกาย ชีวิต และการแพทย์ต่างไปจากเดิมมาก ๆ