Back to the sky. Face to earth.
The peasant way admitted to being tired but had to fight because there was no money to hire him, so we did it ourselves. I don't know how many days to finish.# Trending # Lemon 8 Howtoo # lemon 8 diary
หลายคนอาจเคยได้ยินคำว่า “หลังสู้ฟ้า หน้าสู้ดิน” แต่พอได้ลงมือเกี่ยวข้าวเองถึงเข้าใจเลยว่ามันไม่ได้เป็นแค่คำพูดเท่ๆ มันคือสภาพจริงของชาวนา—ก้มตัวอยู่ในทุ่งนานานๆ จนปวดหลัง ปวดเอว แดดก็แรง ลมก็มีฝุ่น แล้วต้องค่อยๆ เก็บรวงข้าวทีละกำมือแบบที่ในภาพเห็นเลย (ทุ่งรวงข้าวสีทองแห้งกรัง กับการใช้เครื่องมือเล็กๆ เก็บเกี่ยวด้วยมือ) เหตุผลที่ต้องทำเองก็ตรงไปตรงมา: ไม่มีเงินพอจะจ้างแรงงาน หรือบางช่วงคนงานหายาก ค่าเกี่ยว/ค่านวดขึ้นทุกปี ยิ่งถ้าเป็นแปลงเล็กๆ หรือข้าวสุกไม่พร้อมกันทั้งแปลง จ้างเหมาก็ไม่คุ้ม สุดท้ายก็ต้องลงเอง—เหนื่อยแต่หยุดไม่ได้ เพราะถ้าปล่อยนาน ข้าวร่วง เสียหาย หรือเจอฝนกะทันหันก็พังทั้งฤดู จากที่ทำมา ข้อที่ช่วยให้ “พอไหว” มากขึ้นคือการเตรียมตัวก่อนลงนา 1) แต่งตัวให้มิดชิด เสื้อแขนยาว กางเกงขายาว ผ้าคลุมหน้า/หมวกกันแดด ช่วยกันแดดและกันคันจากใบข้าวแห้ง 2) ถุงมือสำคัญมาก ลดแผลจากใบข้าวบาด 3) รองเท้าบูทหรือรองเท้าที่เกาะพื้นดี เพราะคันนาลื่นและมีตอซัง 4) น้ำดื่มกับเกลือแร่ต้องพกไปให้พอ—ทำกลางแดดเหงื่อออกเยอะมาก เรื่องเวลาเกี่ยวข้าว ถ้าทำได้จะเลือกเช้าตรู่กับช่วงเย็น แดดไม่โหดเกินไป และพักเป็นช่วงสั้นๆ บ่อยๆ อย่าฝืนรวดเดียว เพราะยิ่งฝืนยิ่งล้า แล้วงานจะช้าลงกว่าเดิม ส่วนเครื่องมือเกี่ยว ถ้าคมและจับถนัดมือจะช่วยลดแรงไปได้เยอะ (บางทีแค่ลับให้คมขึ้นก็รู้สึกต่างเลย) อีกอย่างที่อยากบอกคนที่ไม่เคยลงนา: กว่าจะได้ข้าวหนึ่งถุงมันผ่านหลายขั้นตอนมาก ตั้งแต่หว่าน/ดำนา ดูแลน้ำ ใส่ปุ๋ย กันหญ้า กันแมลง จนมาถึงวันเกี่ยว ถ้าถามว่า “ไม่รู้กี่วันจะเสร็จ” ตอบได้เลยว่ามันขึ้นกับแรงคนและสภาพอากาศจริงๆ แต่ถึงจะช้าแค่ไหนก็ต้องค่อยๆ ทำไปทีละนิด อย่างน้อยให้ข้าวเข้ายุ้งให้ได้ก่อน ถ้าใครกำลังท้อกับงานหนักๆ ของตัวเอง เราอยากแชร์ว่า ความเหนื่อยมันมีจริง แต่ความภูมิใจตอนเห็นกองข้าวที่เราเกี่ยวด้วยมือก็มีจริงเหมือนกัน สู้ไปด้วยกันนะ
