เรื่องราวในอดีต
เรื่องราวในอดีตผมเคยเป็นคนนึงที่เกเรมาก่อน และพ่อแม่เสียตั้งแต่เด็ก ชีวิตได้ระเหเร่ร่อนมาอยู่กับ “คุณป้า” ซึ่งเป็นพี่ของแม่ จากนั้นมาความสุขของชีวิตผมก็ลดน้อยลงเพราะขาดคำว่า “แม่กับพ่อไป”
ต้องยอมรับตัวเองเลยว่าดื้อมาก อะไรที่ไม่เคยทำผมก็ทำ ขโมยของผมก็เคยทำ เพราะตอนนั้นยังเด็ก จนชีวิตเรียนจบม. 6
ผมได้มีโอกาสได้บวชเรียนที่จังหวัดอุบลราชธานี บวชอยู่ 6 พรรษาช่วงนั้นเรียกว่าบวชเรียน จนผมได้เรียนจบปริญญาตรี จากนั้นได้ตราสินค้าในปี 2561 ช่วงปลายปี
ชีวิตได้เข้ามาสู่กรุงเทพมหานคร ประสบการณ์ในการใช้ชีวิตอย่างอ่อนมากตอนนั้นเพราะอยู่ในพระพุทธศาสนานาน การบริหารจัดการเงินก็ไม่เป็น มีแต่คำว่า พัง พัง พัง เหลวแหลกไม่มีชิ้นดี
จนมีอยู่ช่วงหนึ่งมีความคิดขึ้นมาในหัวโดยทันทีว่า แต่ก่อนเราก็เคยบวชมา ทำไมเราไม่ทำสมาธิบ้าง ทำไมถึงไม่หัดสวดมนต์เหมือนแต่ก่อนบ้าง พอคิดได้เช่นนี้ก็รู้สึกเวทนาตัวเอง
และได้กลับมานั่งสมาธิสวดมนต์เหมือนเดิม จุดนี้เป็นจุดเปลี่ยนชีวิตผมเลยก็ว่าได้ ตั้งแต่นั้นมาชีวิตผมเริ่มดีขึ้นเรื่อยเรื่อยจากการนั่งสมาธิและสวดมนต์ แทบจะทุกวันเลยก็ว่าได้ ตั้งสมาธิให้เรานั่งตามสมควรที่เราทำได้ 5 นาที 10 นาที 15 นาทีก็ว่ากันไป ถ้านั่งนานได้มากกว่านี้ก็ถือว่าดีมาก
จนทุกวันนี้ผมเชื่อแล้วว่าการสวดมนต์นั่งสมาธินั้นทำให้ชีวิตดีขึ้นเรื่อยเรื่อยเพราะเรามีสติมากขึ้น และเคารพตัวเอง
สุดท้ายนี้อยากจะบอกว่า อย่าดูถูกตัวเอง และอย่าดูถูกคนอื่น อะไรที่เรายังไม่ดีให้รีบแก้ไขอย่าไปแก้ไขที่คนอื่น ตัวเองรู้ดีว่าตัวเราทำอะไร ฉะนั้นไม่มีใครรู้ตัวเราเท่าตัวเราเอง
ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ
เรื่องราวของชีวิตที่ผ่านความยากลำบากในวัยเด็กนั้นสะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการมีสติและการพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง สมาธิและการสวดมนต์ไม่ใช่เพียงกิจกรรมทางศาสนาเท่านั้น แต่มีบทบาทสำคัญในการช่วยฟื้นฟูจิตใจให้สงบและมีพลังใจที่จะเผชิญกับปัญหาในชีวิตประจำวัน การนั่งสมาธิอย่างสม่ำเสมอ ช่วยให้ผู้ปฏิบัติมีสติรับรู้ตัวเองมากขึ้น เข้าใจความคิดและความรู้สึกได้ดีขึ้น และลดความเครียดได้อย่างมีประสิทธิภาพ ในทางพุทธศาสนา การสวดมนต์ช่วยสร้างสมาธิและความเข้มแข็งทางใจ ทำให้จิตใจมั่นคง ส่งผลดีต่อการตัดสินใจและการดำเนินชีวิต นอกจากนี้ การผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก เช่น การสูญเสียพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก หรือการเกเรในวัยเยาว์ ล้วนเป็นบทเรียนที่ลึกซึ้งในการเรียนรู้ความหมายของความรัก ความเมตตา และการให้อภัยตนเอง ผู้เขียนได้แสดงให้เห็นว่าไม่มีใครสมบูรณ์แบบ และการยอมรับความผิดพลาดของตนเองเป็นก้าวแรกที่สำคัญในการพัฒนาชีวิต การเปลี่ยนแปลงตัวเองไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องใหญ่หรือรวดเร็ว บางครั้งเพียงการเริ่มต้นด้วยการนั่งสมาธิสั้นๆ หรือสวดมนต์ทุกวัน ก็สามารถสร้างความแตกต่างที่ยิ่งใหญ่ในระยะยาว การตั้งเป้าหมายง่ายๆ อย่างนั่งสมาธิ 5-15 นาที ต่อวัน สามารถสร้างนิสัยที่ดีและช่วยให้ใจสงบแม้ในสถานการณ์ที่ท้าทาย สุดท้ายเรื่องราวนี้ยังเตือนใจว่าการเคารพตัวเองและการให้เกียรติผู้อื่นเป็นหัวใจสำคัญของการดำเนินชีวิต การไม่ดูถูกตนเองและคนอื่น เป็นพื้นฐานของความสัมพันธ์ที่ดีและความสุขที่แท้จริง ทุกคนมีศักยภาพในการเปลี่ยนแปลงและเติบโตได้ หากมีความตั้งใจและสติในการดำเนินชีวิตอย่างแท้จริง
สาํุธุๆๆค่ะ