ลองวอล์ค (2025) 84 คะแนน
❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗
กำกับการแสดงโดยฟรานซิส ลอว์เรนซ์
ประเทศที่ผลิต: สหรัฐอเมริกา
ประเภท: สยองขวัญ
ระยะเวลา: 108 นาที
❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗
การชื่นชมโรงละครครั้งที่ 12 ในปี 2569
แม้ว่ามันจะเป็นงานล่าสุดที่อิงจากงานต้นฉบับของสตีเฟ่นคิงราชาแห่งความสยองขวัญ แต่ "ลองวอล์ค" นี้ดูเหมือนจะถูกเขียนขึ้นในปี 1970 ภายใต้ชื่อ "ลองวอล์คแห่งความตาย" มันเป็นเกมความตายท ี่เรียบง่าย แต่รุนแรงมากซึ่งมีผู้ชาย 50 คนเดินต่อไปบนถนนจนถึงเกมสุดท้าย ว่ากันว่าสตีเฟ่นคิงสามารถสร้างฉากที่คนส่วนใหญ่สนใจ แต่ในหมู่แฟน ๆ ดูเหมือนว่ามันเป็นปริศนาที่ยิ่งใหญ่ที่งานเปิดตัวครั้งนี้ไม่ได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์มาเกือบครึ่งศตวรรษ
เรื่องย่อจะถูกละเว้น ชายหนุ่มที่อาสาสำหรับกฎ "เดินยาว" ที่กล่าวถึงข้างต้นรวบรวมและเดินต่อไปบนถนน คุณจะต้องไม่ไปต่ำกว่า 4.8 กม. / ชม. และคุณจะได้รับการเตือนหากคุณล้มลงด้านล่างหรือหยุด หากสิ่งนี้สะสมสามครั้งคุณจะถูกยิงที่หัว หมายเลขเตือนนี้จะเป็นหนึ่งหลังจากหนึ่งชั่วโมง แต่ในกรณีใด ๆ มันเป็นกฎที่รุนแรงเกินไป แน่นอนว่าการกินและดื่มจะทำในขณะที่เดินและการขับถ่ายซึ่งเป็นปัญหาที่ใหญ่ที่สุดจะถูกนับเว้นแต่คุณจะเดิน แน่นอนว่ามีผู้ท้าชิงคนหนึ่งที่มีอาการท้ องร่วงและเราจะแสดงภาพที่ยิ่งใหญ่ มันเป็นเรื่องจริงมากที่แม้แต่วิดีโอดูเหมือนจะมีกลิ่นเหม็น ผู้ชายจะทำอย่างไรในสถานการณ์นี้ที่แม้แต่เชือกผูกรองเท้าของพวกเขาใช้ชีวิตของพวกเขา?
หากงานนี้เป็นเพียงเกี่ยวกับความโลภของผู้ชายที่ถูกเปิดเผยและรุนแรงภายใต้การตั้งค่านี้ฉันไม่คิดว่ามันจะได้รับการประเมินอย่างสูง แน่นอนไม่ต้องสงสัยเลยว่าฉันวิ่งเข้าไปในโรงละครเพราะฉันสนใจที่จะเห็นการตั้งค่านี้ในบทสรุป แต่ละครของผู้ชายระหว่างทางทําให้ฉันคิดถึงสิ่งต่าง ๆ และด้วยเหตุนี้ฉันจึงรู้สึกว่ามันเป็นงานที่ดีมาก
เกมนี้เป็นเกมที่ไม่สมเหตุสมผล แต่ฉันคิดว่ามันหมายถึงชีวิตของตัวเอง หากคุณหยุดคุณจะตกอยู่ในภาวะวิกฤติและถ้าคุณทําผิดพลาดเล็กน้อยความตายจะเข้ามาใกล้คุณสามารถรู้สึกถึงบางสิ่งที่ ใกล้เคียงกับอุบัติเหตุที่ไม่คาดคิดในชีวิต และแน่นอนว่าผู้ชายที่เดินมาเป็นเวลานานจะอ่อนแอลง แต่ก็มีผู้ชายที่หยุดเดินด้วยตัวเองราวกับว่าพวกเขาได้ตัดสินใจบางอย่างที่นั่น ฉันรู้สึกว่ามันคล้ายกับความรู้สึกว่าผู้ที่มีความสุขกับชีวิตจนถึงตอนนี้จะตายในวัยชราในที่สุด
บางทีมันอาจจะเป็นงบประมาณต่ำและแม้ว่ามันจะเป็นภาพยนตร์ที่เรียบง่ายที่มีการตั้งค่าการเดินที่เรียบง่ายเป็นเวลา 100 นาทีมันก็คุ้มค่าที่จะเห็น แม้ว่าผู้ชายจะเดินอย่างจริงจังพวกเขาพูดคุยเกี่ยวกับชีวิตของพวกเขาและมิตรภาพที่เพิ่มขึ้นระหว่างผู้เข้าร่วมโดยไม่คาดคิด มีแม้กระทั่งผู้ที่ยังคงล้มเหลวในชีวิตของพวกเขาและตระหนักถึงความสุขของการใช้ชีวิตในเกมนี้ น่าแปลกที่ส่วนสุดท้ายกลายเป็นน้ำตาเล็กน้อย แม้จะมีการสัมผัสของมนุษย์เช่นนี้มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถอยู่รอดได้ มันเป็นเรื่องน่าเศร้า อย่างไรก็ตามฉันดีใจที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่สิ้นหวังที่ทำลายอารมณ์ของผู้ชายที่หลอกลวงและฆ่ากันเอง
มีสถานที่ที่เป็นไปไม่ได้ทางชีวภาพเล็กน้อยที่จะนอนหลับในขณะที่เดินและอาจมีคนที่กังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้น แต่โดยส่วนตัวแล้วมันดีโดยทั่วไป เห็นได้ชัดว่าแบทเทิลรอยัลดูเหมือนจะมีความคิดจากที่นี่ สตีเฟ่นคิงราชาแห่งความสยองขวัญหลังจากทั้งหมด ดูเหมือนว่ามันง่าย แต่ดึงดูดผู้คนจำนวนมากจากเวลาเปิดตัว
『ロングウォーク』は、ただ単に恐怖を煽るホラー映画ではなく、人間の本質や人生の儚さを鋭く描いた作品だと思います。実際に鑑賞して感じたのは、長時間のひたすらの徒歩という極限状態が、参加者の心身をじわじわと追い詰めると同時に、本音や友情が露わになる点が非常にリアルで胸に響きました。特にデスゲームという過酷な環境の中でも、お互いを思いやり助け合おうとする場面は、現代社会での人間関係の希薄さを見つめ直すきっかけにもなりました。歩き続けなければ生きていけないというルールは、実は人生そのものを象徴していて、止まったり諦めたりすればすぐに終わってしまう厳しさが共感を呼びます。さらに、歩き続けながらの排泄や飲食のリアル描写は、生命の基本的な営みと極限状況のギャップを強調し、観る側に強烈な印象を残します。映画の低予算感はむしろ作品の緊迫感を高めていますし、シンプルだからこそ登場人物一人ひとりの内面が丁寧に掘り下げられているように感じられました。スティーブン・キング作品の中でも異色ですが、そのデビュー作が長らく映画化されなかった理由も納得です。『ロングウォーク』はデスゲームファンはもちろん、深い人間ドラマを求める映画ファンにもぜひお勧めしたい作品です。