หลายวันแล้วที่ ไม่ ได้แสดง ความรู้สึก ฉันกำลังพยายามเอาชนะ ความจำตัวเอง สุดท้ายก็ผ่านมันได้ ถึงตระหนักดีอยู่เสมอว่า สถานภาพฉันตอนนี้มันไม่น่าภูมิใจเลย ตลอดเวลา ที่ผ่านมา ฉันไม่เคยศรัทธาเรื่องความรักเลยเพราะว่ามันไม่มีอยู่จริง การมีครอบครัวมันคือหน้าที่และความรับผิดชอบ ให้ดีที่สุดไม่เกี่ยวกับความรักเลย แต่วันหนึ่งความคิดก็เปลี่ยนไป วันแรกที่ฉันได้ สบตา ผู้หญิงคนหนึ่ง เธอชื่อพัทธนันท์ กิ้งการจร คืนแรกของฉัน ต้องนอนเอามือก่ายหน้าผากเห็นแต่หน้าเธอวนเวียน ในหัว ฉันคิดในใจว่า เธอมันก็แค่ สิ่งใหม่ในชีวิตที่ไม่เคยเห็นเดี๋ยวก็ลืมมันไปได้ แต่ที่ไหนได้ตื่นเช้ามา ฉันก็นึกถึงน้ำเสียงของเธอรอยยิ้ม ของเธอสายตาของเธอ และทุกอย่างที่เป็นเธอ ตลอดเวลาซะงั้น ฉันต้องแอบดูเธอในโลกออนไลน์ เผื่อจะหาเจอยากมากเพราะเธอ คงมีโลกส่วนตัวสูงมาก หลังจากนั้นฉันก็แอบดูเธอในโลกออนไลน์ ทุกเรื่องราวที่เป็นเธอ ทุกเวลาที่ว่าง ทุกครั้งที่ได้เห็นหน้ากัน ทั้งดีใจทั้งเกร็ง ทำตัวไม่ถูก กลัวเผลอ พูดหรือ ทำให้เธอรู้ตัว กลัวเธออึดอัด และฉันก็ไม่รู้ตัว เลย ว่า ฉันได้มอบหัวใจ และความรู้สึกที่ดีที่สุด ให้เธอไปตอนไหน แล้ววันหนึ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เพราะฉันเก็บความรู้สึกไม่ไหวแล้ว ที่จะแสดงให้เธอรู้ กลัวเธอรู้ตัวแล้ว ความรู้สึกของเราทั้งสอง ก็เริ่มถอยห่างออกไป ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง แม้จะมี อุปสรรค หลายเรื่องราว จะมากมายขนาดไหนแต่ฉันก็ไม่เคยยอมแพ้ที่จะ มีเธอ ตลอดเวลาในชีวิต จนถึงทุกวันนี้ ฉันไม่รู้ว่า นี่คือความรักสำหรับทุกคนหรือเปล่า เพราะความรักต้องมีรอยยิ้มมีสุขมีเสียงหัวเราะ แต่ความ รัก ของฉันตรงกัน ข้าม ทำไงได้ก็ฉันเป็นคนเลือกเอง ฉันรู้ว่าเธออยู่ได้ดีอย่างมีความสุข โดยที่ไม่มีฉัน เพราะเธอเป็นคนดี คนเก่งที่สุดสำหรับฉัน ครอบครัวที่ดีที่อบอุ่น และสิ่งแวดล้อมที่ดี ในชีวิตเธอ💞💙
6/9 แก้ไขเป็น




















🥰