จากประสบการณ์ที่เคยทบทวนถึงคำว่า "รักแท้" ผมเชื่อว่าหลายคนคงสงสัยและตั้งคำถามเหมือนกันว่ารักแท้จริง ๆ นั้นมีอยู่จริงหรือไม่ และถ้ามี ทำไมเรายังต้องผ่านช่วงเวลาที่รู้สึกโดดเดี่ยว รักแท้ก็เหมือนกับสิ่งที่หลายคนต่างปรารถนา แต่บางครั้งการที่เรายังอยู่คนเดียวอาจไม่ใช่เพราะรักแท้ไม่มี แต่เพราะใจกำลังเรียนรู้ที่จะเปิดรับอีกฝ่ายอย่างเต็มที่ คำพูดในภาพที่ว่า "รักแท้..เป็นแบบใหน..ไม่รู้ ที่รู้ๆ..คือไม่กล้าเปิดใจ..ตัวเอง" สะท้อนให้เห็นถึงความกลัวและความไม่แน่ใจในตัวเอง บางครั้งเราก็กลัวการไว้ใจใคร แม้แต่ตัวเองก็ตาม การเปิดใจจึงเป็นก้าวแรกที่สำคัญในการมองเห็นรักแท้ที่จะเข้ามาในชีวิต ผมเชื่อว่าการไม่เสียเวลากับการอยู่คนเดียวไม่ได้แปลว่าเราต้องรีบหาคู่ให้ได้เร็วที่สุด แต่คือการใช้เวลานั้นเพื่อเรียนรู้ตัวเอง ประเมินค่าความต้องการด้านความรักอย่างแท้จริงและเตรียมพร้อมที่จะรับมือกับความสัมพันธ์ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต การเป็นคนเดียวในช่วงเวลาหนึ่งบางครั้งเป็นโอกาสให้เราได้เติบโตอย่างแท้จริง อย่ากลัวที่จะเปิดใจเพราะรักแท้จะปรากฏเมื่อเราเรียนรู้ที่จะรักและยอมรับตัวเองอย่างเต็มที่ และเมื่อเปิดใจให้กับคนรอบข้างอย่างจริงใจ ความรักแท้ที่หลายคนถามหาก็อาจไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป