ประเด็นเสียงก่อกวนข้ามพรมแดนที่เกิดขึ้นระหว่างประเทศไทยกับกัมพูชานี้ได้สร้างความวิตกกังวลในกลุ่มประชาชนกัมพูชาเป็นอย่างมาก เนื่องจากเสียงดังกล่าวมีลักษณะเฉพาะคือเป็นเสียงแหลมสูงและต่อเนื่องเป็นเวลานาน ส่งผลกระทบโดยตรงต่อการนอนหลับและสุขภาพกายของชาวบ้านในพื้นที่ใกล้เคียง โดยเฉพาะกลุ่มเปราะบางอย่างผู้สูงอายุ ผู้ป่วย และเด็กเล็ก นอกจากผลกระทบทางกายภาพแล้ว เหตุการณ์นี้ยังส่งผลกระทบทางจิตใจ เนื่องจากถูกมองว่าเป็นการใช้เสียงเพื่อก่อความหวาดกลัวในหมู่ประชาชน ทำให้การกระทำดังกล่าวอาจเข้าข่าย #การทรมานทางจิตวิทยา (Psychological Torture) ตามอนุสัญญาต่อต้านการทรมาน (CAT) ซึ่งประเทศไทยได้เป็นภาคีและมีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดดังกล่าว ในมุมมองของนักสิทธิมนุษยชนและกลุ่มกันจอมพลัง ประเด็นนี้ไม่ใช่เพียงเรื่องเสียงรบกวนทั่วไป แต่ถือเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนและความสงบสุขระหว่างประเทศที่ต้องได้รับการแก้ไขอย่างเด็ดขาด เพื่อป้องกันไม่ให้ปัญหาความขัดแย้งระหว่างประเทศทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น อีกทั้งยังเป็นการละเมิดกฎบัตรขององค์การสหประชาชาติที่ยึดมั่นในสันติภาพและการเคารพอธิปไตยของกันและกัน กรณีนี้ยังสะท้อนถึงความท้าทายในการบริหารจัดการความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเพื่อนบ้าน และความจำเป็นที่รัฐบาลไทยควรตระหนักถึงผลกระทบต่อประชาชน และดำเนินการแก้ไขอย่างเหมาะสมเพื่อป้องกันเหตุการณ์ลักษณะนี้เกิดขึ้นซ้ำอีกในอนาคต การรายงานและวิจารณ์โดยนักสิทธิมนุษยชนเช่นมัลลิกา บุญมีตระกูล ทำให้ประเด็นนี้ถูกขยายความในเวทีระดับชาติและสากล เพิ่มแรงกดดันให้รัฐบาลต้องหาวิธีรับมือที่เป็นธรรมและสอดคล้องกับหลักสิทธิมนุษยชน รวมถึงมาตรฐานสากล ในท้ายที่สุด เรื่องนี้เป็นการเตือนใจถึงความเปราะบางและความซับซ้อนของปัญหาชายแดนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องสิทธิมนุษยชนและความมั่นคงภายในภูมิภาค พร้อมทั้งเน้นย้ำบทบาทของการสื่อสารและความเข้าใจร่วมกันระหว่างประเทศเพื่อความสันติสุขของประชาชนทั้งสองฝ่าย