แชร์ทริค💭👀 : เลิกกัดเล็บในวัยยี่สิบสองปี

หลังจากที่เรากัดเล็บมาตั้งแต่เด็ก พอเริ่มโตขึ้นแล้วอยากไว้เล็บสวยๆ ก็เลยไปหาข้อมูลเรื่อง “เชื้อโรคในเล็บมือ” ถึงได้รู้ว่ามันไม่ได้เป็นแค่เรื่องเล็บไม่สวยอย่างเดียว แต่เป็นเรื่องความสะอาดที่เกี่ยวกับสุขภาพด้วยค่ะ เชื้อโรคในเล็บมือมาจากไหน? ส่วนตัวเรารู้สึกว่าเล็บเป็นจุดที่ “ซ่อน” คราบได้ง่ายมาก โดยเฉพาะถ้าไว้เล็บยาวหรือมีร่องเล็บ/หนังรอบเล็บฉีก เวลาเราจับโทรศัพท์ จับเงิน เปิดประตู จับราวบันได หรือเผลอขยี้ตา เชื้อโรคและสิ่งสกปรกก็มีโอกาสไปอยู่ใต้เล็บได้ เช่น - แบคทีเรีย/เชื้อที่มากับคราบสกปรกทั่วไป - เชื้อราจากความอับชื้น (โดยเฉพาะคนที่มือเปียกบ่อย) - ไข่พยาธิหรือสิ่งปนเปื้อนจากพื้นผิวสาธารณะ (ถ้าเผลอเอามือเข้าปากยิ่งเสี่ยง) ทำไม “กัดเล็บ” ถึงทำให้เสี่ยงกว่าเดิม อันนี้เป็นจุดที่สะกิดใจเราสุด เพราะพอกัดเล็บ เท่ากับเอาสิ่งที่ติดอยู่ใต้เล็บเข้าปากโดยตรง แถมการกัดยังทำให้ผิวรอบเล็บเป็นแผลเล็กๆ เกิดการอักเสบหรือเป็นหนองได้ง่าย บางคนอาจเจ็บบวมตรงขอบเล็บแบบไม่รู้สาเหตุด้วย ทริคที่เราใช้ให้เล็บสะอาดขึ้น (และช่วยไม่กัดเล็บ) 1) “ทำเล็บ” ให้รู้สึกเสียดาย: สำหรับเราถ้าไม่ทำเล็บคงไม่เลิกแน่ๆ ยิ่งช่วงเครียดๆ ยิ่งเผลอกัด แต่พอเล็บสวย เราจะระวังมือมากขึ้น 2) ล้างมือให้ถูกวิธี + ขัดใต้เล็บเบาๆ: เวลาล้างมือเราเน้นถูปลายนิ้ว/ใต้เล็บ และไม่ปล่อยให้มีคราบติดค้าง 3) พกครีมทามือ/ออยล์บำรุงจมูกเล็บ: ลดหนังฉีก ลดความอยาก “แกะๆกัดๆ” แบบไม่รู้ตัว 4) ตั้งกติกาเล็กๆ: เช่น ถ้าอยากกัดให้ไปเคี้ยวหมากฝรั่งแทน หรือหาลูกอมแข็งๆ ช่วยเบี่ยงพฤติกรรม ถ้าใครกำลังพยายามเลิกกัดเล็บเหมือนเรา ลองโฟกัสเรื่องความสะอาดและความเสี่ยงของเชื้อโรคในเล็บมือควบคู่ไปด้วย จะช่วยให้มีแรงฮึดมากขึ้นจริงๆ ค่ะ