จากประสบการณ์ส่วนตัวในการฝึกจิตนิ่งและฝึกสมาธิ การถูกขัดจังหวะหรือรบกวนจิตใจนั้นสามารถเกิดขึ้นได้จริงและมีผลทำให้จิตใจไม่สงบเหมือนก่อน บางครั้งการรบกวนอาจมาในรูปแบบของเสียงภายนอกหรือเสียงในใจที่เราพูดตอบกลับโดยไม่รู้ตัว สิ่งสำคัญคือการตระหนักรู้และไม่ตอบสนองในลักษณะที่จะทำให้สถานการณ์แย่ลง ตัวอย่างเช่น การพูดตอบออกมาอย่างโกรธหรือวิตกกังวล อาจทำให้ยิ่งมีการรบกวนมากขึ้น และทำลายสมาธิที่เราพยายามรักษาไว้ การฝึกจิตนิ่งจึงควรรวมถึงการเรียนรู้ที่จะปล่อยวางและตั้งจิตไว้ที่การรับรู้ลมหายใจอย่างเดียว ไม่ยอมรับหรือปฏิเสธเสียงรบกวนทั้งภายนอกและภายในอย่างเป็นกลาง การฝึกแบบนี้ช่วยเสริมสร้างความเข้มแข็งของจิตใจให้สามารถผ่านพ้นเหตุการณ์เหล่านี้ไปได้ นอกจากนี้ การสร้างบรรยากาศที่เหมาะสมสำหรับการฝึก เช่น เลือกสถานที่เงียบสงบหรือใช้เสียงช่วยผ่อนคลาย ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ช่วยลดความรบกวนและเพิ่มประสิทธิภาพในการฝึกธรรมะและจิตนิ่ง สุดท้าย การเข้าใจและยอมรับว่าการรบกวนอาจเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการฝึกฝน จะช่วยให้เรามีทัศนคติที่ดีและไม่ท้อแท้เมื่อต้องเผชิญกับสิ่งเหล่านี้ ในฐานะผู้ฝึกฝนจึงควรมีความอดทนและสม่ำเสมอ เพื่อให้จิตใจแข็งแรงและสงบในระยะยาว