Translate the 6th chapter. He won the truth with wisdom.
Paung chapter 6 discusses the Buddha's victory over Sajkranti (or Sajkra), one of the most famous debaters of the time.
If chapter 4 is a victory over cruelty, and chapter 5 is a victory over slander, chapter 6 is a victory over self-esteem in knowledge and adherence to self-opinion.
The Pali chapter says
> Sajang Vihaya Mathisaj will shift to Kaetung
Watabhiropita Manang Atiandha Phutang
Wisdom Pati Paschalito Shitawa Muninto
Tantecha Bhawatu Te Chayamangalani
Translated in detail
Sajang Vihaya = Abandon the truth
Matisaj will raise the banner of his creed and opinions.
Watabhiropita Manang = Have a heart obsessed with controversy
Atiandha Phutang = Absolutely blind
Wisdom Pati Pachalito = Who lit the lamp of wisdom
Shitava Muninto = The Lord Muni has overcome
The total meaning is
> The Lord of Muni defeats the Sajkas, who are lost in their own opinions, forsakes the truth, becomes drunk in debates, and is blinded by the light of wisdom; may that victory be upon you.
---
Once upon a time, in Vacci, there was a famous wise man named Sajkorn.
He is an extremely good speaker.
Excellent necessity
Master a lot of scriptures.
On the debate stage, no one dared fight.
People are said to say,
"If you catch someone in a debate, that person will definitely lose."
His fame spread throughout the region.
The more people appreciate it,
The greater the pride.
Soon he began to believe
"No one in the world beat us."
---
One day he heard
There is a Buddha named Buddha.
Is becoming very famous.
There are enormous numbers of people respecting the faith.
Hearing that, Sajka was upset.
"How brilliant would this man be?"
He thought in his heart
"If we debate with him, we will overcome it."
Then it was announced in front of many pupils that
"No matter how famous you are, I will refute all his teachings."
The disciples shout for admiration.
No one ever thought how the story would end.
---
On the appointment day.
A large number of citizens gathered.
Both rulers, Brahmins, merchants and villagers.
Everyone wants to see a major debate.
Sajka walked in confidently.
And the Buddha sat in peace.
There's not even the slightest concern.
---
The Sajaka begins by saying its theory.
He believes
"This body is our identity."
"This mind is our identity."
"Humans have a true permanent identity."
He spoke fluently.
Beautiful phrasing
Until a lot of people nodded in agreement.
When he finished talking,
All eyes are on the Buddha.
---
The Buddha did not rush to argue.
He only asks simple questions.
"If your body is real, can you tell me
"Our bodies, be not old."
"Don't get hurt."
"Don't die." "
So still
Because no one can order these things.
The Buddha then continued.
If anything is truly ours, is it in our power?
The shift began to answer.
---
Then He continued asking.
"Are all feelings in your power?"
"Can you command that there be happiness and not suffering?"
The shift is quiet.
Because the answer is not
---
Gradually, the Buddha continued to explain.
Your body, your feelings, your memory, your thoughts and your perceptions.
All constantly changing.
Happened.
Located
Go off.
There is no such thing as a permanent self as the Sajaka believes.
---
The more you ask,
The more cornered
What he used to be confident about all his life began to shake.
He tried to retaliate.
But every time you answer,
Buddha also pointed out a contradiction in that reasoning.
One by one.
One by one.
Softly.
No irony.
No insult.
Not ridicule.
---
The Bible says,
Finally, there was a lot of pressure.
Sweat began to flow all over the body.
Even the weather wasn't hot.
He knew he was losing.
But not because the other person speaks better.
If it's because of the reality that's becoming more and more obvious,
Until it can't be denied.
---
Finally.
He bowed his head down.
And admitted to the public that
"The Buddha has great wisdom."
The ever-tense atmosphere became quiet.
The people who came to watch the debate were impressed.
Because seeing a conversation that doesn't use anger
Did not exercise power.
Not using blasphemy.
But use reason and wisdom.
---
After the conversation, Sajka offered a restaurant to the Buddha and the monks.
Even he has not immediately attained justice.
But the pride that was once great was broken.
He became more open to the truth.
---
This is the incident mentioned by the 6th chapter.
The Buddha did not win by miracle.
Did not win with power
Not won by intimidation.
But he wins with wisdom.
Like a man carrying a lamp into a dark room
When the light appears,
The darkness itself disappeared.
Sajaka did not lose to the Buddha because of being forced.
But because he saw the truth more clearly than his opinion,
Therefore agree to put down the adherence
And that is the victory that the 6th chapter hails as the victory of the light of wisdom over the darkness of wisdom.
เรื่องราวของพาหุงบทที่ 6 นี้สะท้อนถึงพลังของปัญญาในการชี้ให้เห็นความจริงที่แท้จริงซึ่งไม่ใช่แค่การใช้คำพูดเชิงโต้แย้งหรือความรู้ทั่วไป หากแต่เป็นความเข้าใจลึกซึ้งเกี่ยวกับธรรมชาติของชีวิตและตัวตน ซึ่งในกรณีนี้คือการทำลายความอวดดีและความยึดมั่นถือมั่นในความเห็นส่วนตัว จากประสบการณ์ส่วนตัว การเรียนรู้พุทธศาสนาในบริบทนี้ทำให้เห็นว่าการเปิดใจรับฟังและตั้งคำถามกับความเชื่อที่มีอยู่เดิมเป็นสิ่งสำคัญมาก พระพุทธเจ้าไม่ได้ใช้การดูถูกหรือข่มขู่ แต่ใช้การถามคำถามอย่างถี่ถ้วนและชี้ให้เห็นจุดอ่อนของตรรกะอย่างสุภาพ ซึ่งวิธีนี้ไม่เพียงแต่ช่วยให้ผู้โต้วาทีอย่างสัจจกะยอมรับความจริงแต่ยังช่วยให้ผู้ชมรู้สึกประทับใจกับความอ่อนน้อมและความเป็นปัญญาชน สิ่งที่น่าสนใจคือการเปรียบเทียบปัญญาเป็นแสงประทีปที่ส่องในห้องมืด ซึ่งสอดคล้องกับประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยเผชิญกับความขัดแย้งทางความคิดมาก่อน เมื่อเราเปิดใจรับรู้โลกด้วยความเข้าใจที่ถูกต้องและลึกซึ้ง ความลังเลและความยึดมั่นในความเห็นที่ผิดจะค่อย ๆ เลือนหายไปเอง นอกจากนี้ พาหุงบทนี้ยังสอนให้เรารู้จักความอ่อนน้อมถ่อมตนและความจริงใจในการแสวงหาความรู้ ซึ่งเป็นคุณสมบัติสำคัญของผู้ที่ต้องการพัฒนาตนเองและความเข้าใจโลกอย่างแท้จริง การเปิดใจในการฟังความเห็นที่ต่าง และการใช้เหตุผลในการวิเคราะห์มากกว่าการยึดติดทิฐิ จะทำให้เราเจริญก้าวหน้าในเส้นทางแห่งปัญญาอย่างไม่หยุดยั้ง ในชีวิตประจำวัน เราสามารถนำบทเรียนนี้มาใช้ในการสื่อสารหรืออภิปรายกับผู้อื่นโดยลดการเถียงพาล และเพิ่มความหนักแน่นในการตั้งคำถามและตรวจสอบความเชื่อของตนเองและผู้อื่นอย่างมีเหตุผล ซึ่งจะส่งผลให้เกิดความสามัคคีและความเข้าใจที่ดีขึ้นในการปฏิสัมพันธ์ต่าง ๆ
