ดอกไม้ที่โดดเด่นสวยงามมักจะ โดนเด็ดก่อนเสมอ

เรื่องนี้เป็นเหตุการณ์ที่ผมยังจำได้จนถึงทุกวันนี้ เพราะไม่คิดเลยว่า “ของกินใกล้ตัว” อย่างน้ำปลา จะทำให้รู้สึกเข็ดได้ขนาดนี้ ช่วงนั้นผมอยากประหยัดค่าใช้จ่าย เลยแวะซื้อของที่ตลาดนัดใกล้บ้าน ขณะเดินเลือกของอยู่ก็เห็นร้านหนึ่งตั้งขายเครื่องปรุงหลายอย่าง ราคาถูกกว่าปกติเกือบครึ่ง มีน้ำปลาขวดหนึ่งหน้า

สถานีต่อไป...หัวใจขบวนเดิม"🎬 โครงเรื่องและตัวละครธันวา (อายุ 28 ปี): สถาปนิกหนุ่มมาดนิ่ง ชอบความเงียบสงบ มักจะพกสมุดสเก็ตช์ภาพติดตัวเสมอ กำลังเดินทางกลับบ้านเกิดเพื่อหาแรงบันดาลใจใหม่ๆมินตรา (อายุ 26 ปี): บล็อกเกอร์สาวสายท่องเที่ยว สดใส กระฉับกระเฉง พกกล้องถ่ายรูปตัวเก่งและกระเป๋าเป้ใบใหญ่ พูดเ

ขบวนสุดท้าย ผมนั่งรถไฟกลับบ้านดึกคืนนั้น เพราะทำงานล่วงเวลาจนเกือบเที่ยงคืน สถานีเงียบผิดปกติ ลมเย็นพัดผ่านชานชาลาจนรู้สึกหนาวแปลก ๆ ทั้งที่เป็นหน้าร้อน ประกาศเสียงแหบพร่าดังขึ้น “ขบวนรถไฟเที่ยวสุดท้ายกำลังเข้าสถานี…” แต่สิ่งแปลกคือ ผมหันไปมองรอบ ๆ ไม่มีใครเลยสักคน ไม่มีพนักงาน ไม่มีผู้โดยสา