หลายคนเห็นคำว่า “ข้าวซอยน้อยทรงเครื่อง” แล้วนึกถึงข้าวซอยน้ำกะทิ แต่จริงๆ ข้าวซอยน้อยเป็นคนละฟีลนะคะ ของทางเหนือ/ไทใหญ่จะเป็นแผ่นแป้งนึ่งบางๆ (คล้ายเส้นใหญ่แผ่น) แล้วตัดเป็นชิ้นพอดีคำ จุดเด่นคือกินแบบ “ห่อผัก” และต้องมี “ทรงเครื่อง” ถึงจะอร่อยครบ สำหรับสายห่อผักแบบฉัน วิธีจัดกินให้อร่อยคือวางข้าวซอยน้อยบนผักก่อน แล้วค่อยใส่เครื่องทีละอย่าง จะได้ความกรอบ-นุ่มในคำเดียว ผักที่เข้ากันมากๆ คือผักกาดหอม กะหล่ำปลีซอย ถั่วฝักยาว แตงกวา ใบโหระพา หรือผักพื้นบ้านที่หาได้ตามฤดูกาล ใครชอบกลิ่นหอมๆ เพิ่มผักชี/ต้นหอมซอยก็ได้ ส่วน “ทรงเครื่อง” ที่เจอบ่อยและแนะนำให้มีในชุด - กระเทียมเจียว/หอมเจียว: เพิ่มความหอมและช่วยให้รสกลมขึ้น - ถั่วลิสงคั่วบดหยาบ: ทำให้เนื้อสัมผัสสนุก เคี้ยวเพลิน - พริกคั่วป่นหรือพริกน้ำมัน: ใครชอบเผ็ดค่อยๆ เติมทีละนิด - มะนาว: บีบปลายๆ ให้ตัดเลี่ยนและทำให้รสสดขึ้น - ไส้/โปรตีน: แล้วแต่ร้าน บางที่มีหมูสับ ไก่ฉีก หรือเครื่องเคียงอื่นๆ ให้เลือก ทีเด็ดที่ทำให้คำว่า “ทรงเครื่อง” แตกต่างคือ “น้ำราด/น้ำจิ้ม” บางร้านจะออกแนวเผ็ดเค็มหอมเครื่องเทศ บางร้านจะเปรี้ยวนำหวานนิดๆ แนะนำให้ชิมน้ำก่อน 1 คำ แล้วค่อยปรับ: ถ้าเค็มไปให้บีบมะนาว ถ้าเผ็ดไปให้เพิ่มผัก ถ้าจืดไปเติมพริกคั่วและกระเทียมเจียว ถ้าอยากจัดเป็นมื้อให้อิ่มขึ้น ฉันชอบจับคู่กับของกินเหนืออื่นๆ เช่น แคบหมู ไส้อั่ว หรือเครื่องเคียงย่างๆ เพราะเข้ากับกลิ่นเครื่องเทศดีมาก และอย่าลืมว่าข้าวซอยน้อยอร่อยสุดตอนยังนุ่ม—ถ้าซื้อกลับบ้านให้แยกผักกับตัวข้าวซอยน้อยไว้ คนละกล่อง จะได้ไม่ชื้นและยังห่อผักได้กรอบเหมือนกินที่ร้านค่ะ