อกหัก
หลายคนบอกว่า "อกหักตอนแก่" มันน่าอาย... แต่ความจริงที่น่าอายกว่า คือการยอมให้คนที่ไม่เห็นค่าเรา มาขโมยความสุขในบั้นปลายชีวิตของเราไปค่ะ
ในวันที่ผมเริ่มหงอก หนังตาเริ่มตก เราผ่านร้อนผ่านหนาวมามากพอที่จะรู้ว่า "ไม่มีใครอยู่กับเราไปจนวันตาย นอกจากตัวเราเอง" การที่ใครบางคนเดินออกไปจากชีวิตในตอนนี้ ไม่ใช่เรื่องโชคร้ายนะคะ แต่มันคือการคัดกรอง ขยะที่ขวางทางสงบออกไป เพื่อให้เราได้ใช้เวลาที่เหลืออยู่กับคนที่ "ใช่" จริงๆ นั่นก็คือ ตัวเราเองค่ะ
3 ข้อคิดเตือนใจ... ในวันที่ใจพัง:
1️⃣ อย่าเอาคุณค่าทั้งชีวิตไปฝากไว้ที่คนใจร้าย
... คุณใช้เวลาสร้างตัวมาค่อนชีวิต อย่าให้ใครที่เพิ่งเดินเข้ามา (หรือคนที่อยู่มานานแต่ไม่รักดี) มาทำให้คุณรู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่า... เพชรก็คือเพชร ต่อให้โดนโยนทิ้งในกองขยะ มันก็ยังคงเป็นเพชรวันยังค่ำค่ะ
2️⃣ ความเสียดายเวลา คือกับดัก
... หลายคนไม่กล้าเลิก เพราะเสียดายเวลา 20-30 ปีที่ผ่านมา... แต่ถามจริงนะคะ คุณจะเสียดายอดีตที่แก้ไขไม่ได้ หรือจะเสียดายอนาคตที่ยังเหลืออยู่? การอยู่กับคนที่ไม่รักเรา คือการฆ่าตัวตายผ่อนส่งที่เลือดเย็นที่สุดค่ะ
3️⃣ ความสุขในวัยเรา คือ "คว ามสงบ" ไม่ใช่ "ความหวือหวา"
... การอกหักครั้งนี้อาจเป็นโอกาสทองที่สวรรค์หยิบยื่นให้ เพื่อให้คุณได้กลับมามองตัวเอง ดูแลสุขภาพ เข้าหาธรรมชาติ หรือทำสิ่งที่เคยฝันไว้แต่ไม่ได้ทำเพราะมัวแต่แคร์คนอื่น
👉ฝากไว้ให้คิด:
"น้ำตาในวัย 50-60 มันไม่ได้ไหลเพื่อขอความเมตตาจากใคร... แต่มันไหลเพื่อล้างสิ่งสกปรกออกจากตา เพื่อให้เรามองเห็นชัดๆ เสียทีว่า... คนที่รักเราที่สุดในโลก คือคนที่เราเห็นในกระจกทุกเช้าค่ะ"







