ฉันไปหาไมเคิล🤭
พวกคุณบางคนอาจเคยดูหนังเรื่อง Michael..
ฉันไปที่นั่นด้วย✊
ที่จริงแล้วในเดือนพฤษภาคมลูกชายของฉัน 2 คน (อายุ 14 ปีเป็นออทิสติกสเปกตรัมสมาธิสั้น) และมาริโอไปดูหนัง😅ฉันเห็นโฆษณาไหลอยู่หน้าภาพยนตร์และบอกลูกชายของฉันว่านี่เป็นสิ่งที่แนะนํา แต่.. ลูกชายของฉัน จู่ๆ หลังจากวันเกิดของฉัน เฮ้? คุณจะไปเมื่อไหร่ ฉันถาม. ฉันถาม.. (แม่ของฉันไม่ได้คาดหวังให้ฉันไป😳😅💦) ฮ่า ๆ โอเค.. ฉันไปเมื่อ วานนี้.. ฉันไม่เก่งเรื่องหนัง😅อีกคนเป็นคนที่สามารถทําอะไรก็ได้.. แต่ฉันบอกว่าฉันจะไป.. ฉันไป😆เย้‼️ฮ่า ๆ
ฉันไม่รู้ว่าลูกชายของฉันเข้าใจการเลือกปฏิบัติของคนผิวสีที่โรงเรียนมากแค่ไหน และฉันเป็นเด็กที่ไม่สามารถมองสิ่งที่ฉันไม่สนใจ.. จากด้านข้างเมื่อฉันอายุ 1 ขวบในปี 1966 ลูกชายของฉันที่กําลังดูอยู่ในขณะที่พูดคุยจากด้านข้างฉันไม่สนใจในตอนแรกฉันแค่เบื่อที่จะไปห้องน้ําเพราะฉันกําลังพูดว่า gudaguda มันน่ารําคาญเล็กน้อยกับคนที่อยู่ข้างๆฉัน? ฉันกําลังดูอยู่ในขณะที่😅💦.. ในช่วงเวลาของการเต้นรำของฉากสุดท้ายฉันเห็นลูกชายของฉันจ้องมองและคิดว่ามันเป็นการดีที่จะพาเขา😆
มันเจ๋งมาก‼ฉันคิดว่ามันเป็นผลงานชิ้นเอก🤭
แต่... ฉันบอกว่าฉันไปคนเดียวไม่ได้ แต่ลูกชายของฉันน่ารำคาญและไม่สามารถมีสมาธิได้ดังนั้นฉันจึงคิดจะเดบิวต์? คราวนี้ฉันจะแทนที่มันคนเดียว🤣
『マイケル』という映画は、ただの伝記映画ではなく、黒人差別の歴史や個人の苦難を描きながらも、その圧倒的なパフォーマンスで観る者を魅了します。私自身も今回息子と一緒に観て、さまざまな気づきを得ました。 息子はADHDと自閉症スペクトラムの特性がありますが、映画を通して社会問題にも触れることができ、難しいテーマも身近に感じられたようです。特に1966年という歴史的背景や社会状況の説明を交えながら観たことで、単にストーリーを追うだけでなく、深く考えるきっかけになりました。 個人的には、映画館での息子の反応に最初はハラハラしましたが、終盤のダンスシーンで見せた真剣な眼差しに、連れてきて良かったと心から思いました。普段はおひとり様映画を苦手としている私ですが、今後はもっと積極的に映画館に足を運び、自分の世界を広げてみたいと感じています。 また、映画『マイケル』はその制作陣に『ボヘミアン・ラプソディ』のチームが関わっており、音楽と映像のクオ リティも非常に高いです。こういった点も、映画体験をより豊かにしています。ぜひ家族や友人と一緒に観て、それぞれの感じたことを語り合うのがおすすめです。
