The journey on the way of each moment of life.
Our lives are up and down. It's natural. One day we can go beyond every rhythm of life, our hearts will grow stronger every time. Today, at the age of 54 +, we have many stories. Dare to say that our hearts are strong enough to face every future situation.
พอพูดถึง “ถนนเส้นทางชีวิต” ฉันมักนึกถึงภาพตัวเองตอนขับรถอยู่บนถนนจริง ๆ นี่แหละ บางวันแดดดี รถโล่ง ใจเราก็เบาและยิ้มออกมาเอง แต่บางวันฝนตก รถติด หรือมีเรื่องหนัก ๆ เข้ามาพร้อมกัน เหมือนถนนที่มีหลุมมีบ่อให้ต้องคอยประคองพวงมาลัย ไม่ให้รถเสียหลัก ชีวิตก็คล้ายกันมาก ๆ ในวัย 54+ สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้ชัดขึ้นคือ “ขึ้นลง” ไม่ได้แปลว่าเราล้มเหลว มันคือจังหวะธรรมชาติของคนเรา ช่วงที่ขึ้น เราได้กำลังใจ ได้โอกาส ได้ความภูมิใจ ส่วนช่วงที่ลง เราได้บทเรียน ได้รู้จักตัวเอง และได้เห็นว่าใครคือคนที่อยู่ข้างเราในวันที่ไม่สวยงาม มี 4 อย่างที่ฉันใช้ประคองตัวเองให้เดินต่อบนถนนเส้นทางชีวิตได้มั่นคงขึ้น 1) ยอมรับว่ามีวันที่ไม่ไหวได้ ฉันเลิกดุตัวเองเวลาเหนื่อยหรือร้องไห้ เพราะการยอมรับความรู้สึกเป็นเหมือนการ “จอดพักข้างทาง” ไม่ใช่การถอยหลัง พอพักพอ เราค่อยออกรถต่อได้ 2) แยก “สิ่งที่ควบคุมได้” กับ “ควบคุมไม่ได้” บางเรื่องแก้ได้ด้วยการลงมือทำ เช่น สุขภาพ การเงิน ความสัมพันธ์ที่ต้องสื่อสาร แต่บางเรื่องควบคุมไม่ได้ เช่น ความคิดคนอื่น หรือเหตุการณ์ที่เกิดไปแล้ว ถ้าแยกได้ เราจะใช้พลังถูกที่และไม่หมดแรงไปกับสิ่งที่เปลี่ยนไม่ได้ 3) มีวินัยเล็ก ๆ ที่ทำได้ทุกวัน ฉันไม่ตั้งเป้าใหญ่เกินไป แค่ดูแลตัวเองแบบง่าย ๆ เช่น เดินเบา ๆ ยืดเหยียด ดื่มน้ำให้พอ นอนให้พอ หรือเขียนบันทึกสั้น ๆ ก่อนนอน วันละนิดช่วยให้ใจค่อย ๆ แข็งแรงขึ้นจริง 4) เติม “ความสุขเล็ก ๆ” ระหว่างทาง บางคนรอให้สำเร็จก่อนถึงจะมีความสุข แต่ฉันเลือกเก็บความสุขระหว่างทาง เช่น เปิดเพลงที่ชอบตอนขับรถ ใส่เสื้อที่ทำให้มั่นใจ หรือให้รางวัลตัวเองด้วยกาแฟแก้วโปรด ความสุขเล็ก ๆ เหล่านี้เหมือนสติกเกอร์รูปหัวใจที่แปะไว้ให้ใจเราไม่ลืมว่า เรายังยิ้มได้ สุดท้ายถนนเส้นทางชีวิตของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่สิ่งที่เหมือนกันคือ เรา “เก่งขึ้น” ทุกครั้งที่ผ่านช่วงยาก ๆ มาได้ ต่อให้วันนี้มีหลุมมีบ่อ แค่เรายังจับพวงมาลัยแน่น ๆ ค่อย ๆ ไปทีละช่วงเวลา สักวันจะหันกลับมาเห็นตัวเองชัดว่า หัวใจเราแข็งแกร่งกว่าที่คิด
