Karma and motocross
Bangkok Watti Wipago Bangkok Wo
Khumma Punpawo Hoti.
It is because karma arises from karma, and a new world arises from karma, and the world circulates with karma and troubles.
Life, suffering... in the course of the steeplechase, is caused by an element called "karma," with transcendence, lust, preconceived as a factor... without transcendence, lust, preconceived, "karma" as a means of causing the steeplechase, which is the result, is not possible...
Karma is the intent. Karma 29 is
- Intent in mental 12.
- Intent on Maha Khun 8.
- The intent is in Rupava 5.
- Intent in the fourth.
The cause of the steeplechase is the result, which is the mental world of 32, the intention of 35, the form of 18 / 20.
Indeed, the troubles themselves are troublesome, for the troubles are the five eunuchs themselves, and the five eunuchs, said the Buddha, are afflicted because there is immanence, what is immanence is afflicted, and what is afflicted is not to be taken as mine, that I am, that is my self (Anatta) according to many of the principles spoken in the Triangle.
When a group of eunuchs occurs, a part of the eunuch will act as a fertilizer, born in a new world and be called "animals, individuals, humans, angels..."
After that, some of the motocross groups were called "inner shame," which is:
1. Known for sale is Jukhun.
2. The death is the temple.
3. The Ganatha is the Ganatha.
4. Chew is Chew.
5. Grandma is the body.
6. The world is 32.
All are called the inner eye, 6, when the inner eye is strengthened by the growth of the animal's body, the person is affected by the external eye, the sound, the smell, the taste, the taste, the taste, and the emotions, and then the mental trajectory occurs...
During the mental course that occurs, in the part that is infuriated, if it is infuriated, the suffering that is caused by the anger is the sadness, the suffering that is caused by the object, not the nervous body, if it is the suffering that is caused by the nervous body, it is the physical suffering that is called the physical suffering, so there is a petition called "suffering."
The suffering of the body is the suffering of every soul, in which the spirit arises.
And the affliction is the sadness of two minds, the anger of one's mind.
This misery is a misery, a nation, not a nation, so the misery associated with this anger is the result of a group of passions, called "outpouring or Nissan outpouring," not a direct journey of charity and heresy, so it can be said that the suffering that a person receives in the present life is partly a misery caused by a past, a misery called a misery, a misery, a misery, and so on, partly a result of a past misfortune, namely the misfortune that is made up of the Tosmantun.
So it can be said that the present suffering of this nation is the evil eunuch that a person has committed, the karma of the past, the cause.
ถ้าให้ตอบแบบสั้นที่สุดว่า “วิบาก คืออะไร” ในความเข้าใจของเราจากการอ่านหัวข้อกรรมและวิบาก: วิบากคือ “ผล” ที่เกิดจาก “กรรม” (การกระทำที่มีเจตนา) และผลนั้นมาปรากฏเป็นประสบการณ์ชีวิตที่เรารับรู้ได้ ทั้งสุข ทุกข์ และเงื่อนไขของการเกิดเป็นภพใหม่ สิ่งที่ช่วยให้เห็นภาพคือประโยคบาลีที่เจอบ่อยมากว่า “กมฺมวิปากา วตฺตนฺติ วิปาโก กมฺมสมฺภโว” ความหมายประมาณว่า วิบากทั้งหลายเป็นไปเพราะกรรม และวิบากเกิดจากกรรม พออ่านคู่กับอธิบายเรื่อง “โลกหมุนเวียนอยู่ด้วยกรรมและวิบาก” ทำให้เราเข้าใจว่ากรรมไม่ใช่แค่เรื่องดี-ชั่วแบบลอย ๆ แต่เป็นเหตุปัจจัยที่ผลักให้ชีวิตดำเนินต่อไปเป็นวงจร อีกจุดที่เราเคยงงคือ หลายคนใช้คำว่า “วิบากกรรม” จนเหมือนวิบาก=กรรม แต่จริง ๆ ในเชิงความหมาย วิบากคือผล ส่วนกรรมคือเหตุ (โดยเฉพาะ “เจตนา” ที่ตั้งใจทำ) เวลาเราเจอผลบางอย่างในชีวิต เช่น ต้องเจ็บป่วย พบความพลัดพราก หรือเกิดความติดขัดบางเรื่อง ส่วนหนึ่งอธิบายได้ว่าเป็น “ผลของเหตุปัจจัยเก่า” ไม่จำเป็นต้องมองว่าเป็นการลงโทษจากใคร แต่เป็นความต่อเนื่องของเหตุและผล ในเนื้อหานี้ยังโยงวิบากกับ “ขันธ์ห้า” ด้วย ซึ่งเราอ่านแล้วรู้สึกว่าเป็นมุมที่คมมาก: วิบากในที่สุดมาปรากฏเป็นรูป-นามที่เรายึดว่าเป็นตัวเรา (ร่างกาย ความรู้สึก ความจำ ความคิด การรับรู้) และเพราะขันธ์ห้าไม่เที่ยง จึงเป็นทุกข์ และไม่ควรยึดถือว่าเป็นตัวตน (อนัตตา) ตรงนี้ทำให้เราเห็นว่า “ผลของกรรม” ไม่ได้มีแค่เหตุการณ์ภายนอก แต่รวมถึงสภาพร่างกาย-จิตใจที่เป็นฐานให้เรารับทุกอย่างด้วย อีกประเด็นที่อยากเสริมสำหรับคนค้นคำว่า “วิบาก คือ” แล้วอยากเอาไปใช้กับชีวิตจริง: ลองแยกเป็น 2 ชั้น 1) ชั้นที่เป็นวิบาก: สิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว เช่น สภาพร่างกายที่เป็นอยู่ สภาพแวดล้อมบางอย่าง หรือเหตุการณ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในช่วงนั้น 2) ชั้นที่เป็นกรรมใหม่: วิธีที่เราตอบสนองต่อสิ่งนั้นด้วยเจตนา เช่น จะพาใจไปทางโทสะ ฟุ้งซ่าน ท้อแท้ หรือจะหันมามีสติ อดทน เมตตา วางแผนแก้ปัญหา พอมองแบบนี้ เราจะไม่ติดอยู่กับการโทษ “วิบาก” อย่างเดียว แต่กลับมาโฟกัสตรงที่เรายังทำได้คือ “สร้างเหตุใหม่” ให้ผลในอนาคตเปลี่ยนไป ส่วนคำค้นอย่าง “สมเด็จเข่าบ่วง” เราแนะนำให้ระวังเรื่องการจำชื่อ-คำเรียกให้ถูก และตรวจสอบแหล่งอ้างอิงด้วย เพราะหลายคำที่เป็นศัพท์เฉพาะทางพระพุทธศาสนาหรือคำเรียกตำรา/บุคคล มักถูกสะกดเพี้ยนหรือแชร์ต่อกันผิด ถ้าเป้าหมายคือทำความเข้าใจเรื่องวิบากจริง ๆ ให้ยึดหลักใหญ่คือ เหตุคือกรรม (เจตนา) ผลคือวิบาก และดูความสัมพันธ์แบบเหตุปัจจัยตามที่อธิบายในพระไตรปิฎกจะชัดที่สุด