Out of the world.
The practice of freedom from pity requires the complete extinguishment of passion through civilization, the Eighth, through mental and physical training, such as the purification of precepts, concentration, and wisdom (introspection), to knowingly and to see the truth of the nom (eunuch 5), to the end of adherence, and to cut off the cycle of passion-karma-steering, which is the root of birth.
Key practice guidelines:
Passion: The most important point is to eliminate the root of the problem: passion (greed, anger, obsession), which drives karma and steeplechase.
Keep the Sacrament Pure: The Sacrament Is Basic When the Sacrament is pure, concentration is easy and leads to wisdom.
Concentrate: Train the mind to be united (perfect) so that the mind is calm, not distracted, to give strength to introspection.
Prosper wisdom (introspection):
Knowing nouns: Train the body (image) and mind (name) truthfully, seeing that these things are impermanent, distressed, and impersonal.
Seeing distress in the myth: Knowing every birth, illness, death, separation, and enlightenment, boredom.
See Nirvana: When the passions are exhausted, the mind goes into a state of disengagement, Nirvana (calm).
Procedure (Maha Maha has eight):
Sammatthi: Seen right in truth (Arista 4).
Samma Sangappa: The right idea (beginning, avoiding erotic).
Samma: Speak right.
Sammakamanta: The work is right.
Samma: A living like.
Sammavayama: The perseverance is right (each year adds charity).
Samma: Remember in the body of the heart (base stipat).
Concentration: Set your mind firmly (Jean).
These practices must be done continuously, resolutely, and with a teacher who guides the right course to end the "passion-karma-steeplechase" cycle.
จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการเดินทางเพื่อหลุดพ้นจากวัฏสงสารไม่ใช่เรื่องที่ง่ายแต่ก็ไม่ไกลเกินเอื้อมสำหรับผู้ที่มีความตั้งใจจริง การที่จะละกิเลสได้ ต้องเริ่มต้นจากการเข้าใจและรู้เท่าทันสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองทุกขณะ เช่น การฝึกรู้ทันรูปนาม ฝึกใจให้สงบผ่านสมาธิ และฝึกปัญญาผ่านการเจริญวิปัสสนา ทั้งนี้ การรักษาศีลอย่างเคร่งครัดก็ช่วยเสริมให้การปฏิบัติสัมฤทธิ์ผลได้เร็วขึ้น สิ่งสำคัญคือการมีครูบาอาจารย์ที่ชี้แนะวิธีการทำสมาธิและวิปัสสนาอย่างถูกต้อง เพราะการปฏิบัติที่ผิดทางอาจทำให้เกิดความสับสนหรือผลที่ไม่พึงประสงค์ได้ ในทุกขั้นตอนของอริยมรรคมีองค์แปด ต้องใช้ความเพียรและความอดทนอย่างสูง เพราะกิเลสทำงานในลักษณะที่ซับซ้อนและลึกซึ้ง การฝึกฝนจึงต้องต่อเนื่องและเด็ดเดี่ยว เพื่อให้จิตสามารถดับความยึดมั่นถือมั่นและตัดวงจรกรรมได้จริง นอกจากนี้ การรู้จักปล่อยวางและเห็นความไม่เที่ยงของสิ่งทั้งหลาย (อนัตตา) จะช่วยให้เข้าใจธรรมชาติของทุกข์และเกิดความเบื่อหน่ายในกองสังขาร สร้างความสงบเย็นภายในจิตจนเข้าสู่ภาวะนิพพานได้จริง โดยส่วนตัวผมเห็นว่าการปฏิบัติธรรมเช่นนี้ไม่ใช่แค่การทำเพื่อจิตใจสงบชั่วคราว แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงชีวิตให้ลึกซึ้งและยั่งยืน มีเป้าหมายสูงสุดคือการหลุดพ้นจากวงจรเวียนว่ายตายเกิดที่ไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งเป็นความสงบสุขอันแท้จริงที่นักปฏิบัติธรรมทุกคนใฝ่ฝัน
