🍃 “ချစ်ခဲ့တာ အပြစ်မဟုတ်ဘူး”

ဘဝမှာ တစ်ခါတစ်လေ၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတာ ကိုယ့်အနားမှာ ဖမ်းဆီးထားဖို့သာမက၊ သူ့အတွက် အချိန်နဲ့နေရာပေးပြီး လွတ်ပေးတာပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့စိတ်ထဲမှာ လက်လွှတ်ဖို့ မလုပ်ချင်တာတွေ စုနေကြပေမယ့်တောင် အချစ်ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ မပိုင်ဆိုင်နိုင်ဘူးဆိုတာနဲ့ တကယ်ကို လေးစားရပါတယ်။ ပြုံးရုံမဟုတ်ဘဲ နာကျင်ဖို့လည်းရှိတတ်ပြီး လူနှစ်ယောက် အပြန်အလှန် ရင်ဆိုင်ရမှာတွေရှိပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် တစ်ခါက ချစ်တဲ့တစ်ယောက်ကို နာကျင်စရာဖြစ်ပေမယ့်လည်း သူ့ရွေးချယ်မှုမှာ လေးစားပြီး လွှတ်ပေးခဲ့တာကို အခုမှ တန်ဖိုးထားရပါတယ်။ သံယောဇဉ်နဲ့ ချစ်ခြင်းဆိုတဲ့ အရာက တစ်ခုပိုင်ဆိုင်မှုအစား ပေးမှုနဲ့ လွှတ်ပေးမှုတွေပါပဲ။ အဓိကကတော့ ပျော်ရွှင်နိုင်ဖို့၊ သူတိုင်းရဲ့ လမ်းကို သနားစွာ အသိအမှတ်ပြုဖို့ပါပဲ။ ငါ်တို့စိတ်ထဲမှာတော့ အသည်းတုံးတုံးနဲ့ ချစ်မှသာ အမှန်တကယ်နီးစပ်မှုရမယ်ဆိုတာကို နားလည်ရပါတယ်။ ဒီလိုနားလည်မှုဟာ ချစ်ခြင်းကို နဂိုကျော်လွန်တက်ပြီး ဆက်လက်လျှောက်သွားနိုင်ဖို့ အဓိကဖြစ်ပါတယ်။ အဆုံးမှာတော့ ,ချစ်ခြင်းဦးတည်ချက်က ပိုင်ဆိုင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ လွတ်ပေးခြင်းဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ကြပါစို့။ ချစ်တဲ့သူကို လွှတ်တင်ဖို့ နာကျင်စရာ ဖြစ်ပေမယ့်၊ အဲဒီဟာပဲ အမှန်တကယ် ချစ်ခြင်းရဲ့ အလှဆုံးပုံစံပါပဲ။ ဒါကြောင့် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ချစ်ခဲ့တာအမှားမဟုတ်ကြောင်း၊ ချစ်ခြင်းကို ချွေတာခြင်း၊ အသက်သာစေခြင်းဟု ဆိုလိုရာကို အမြဲမေ့မရဖို့လိုပါတယ်။