1 like

0 likes

พระท่านว่า“การพึ่งตนเอง”…คือวิชาชีวิตที่เรียนรู้ยากที่สุด…เหมือนวิชาบังคับที่ทุกๆสาขาวิชาต้องเรียนและสอบผ่านให้ได้…หลายคนที่สอบไม่ผ่านก็เพราะว่า… 1“ไม่เชื่อว่าตนเองจะสอบผ่าน”…เพราะเรา“กลัว”…กลัวตั้งแต่ยังไม่ได้ลงแข่งขันเลย…อย่างนี้จะเอาอะไรไปชนะล่ะครับ 2“ไม่คิดทำวันนี้ให้ดีที่สุด”…เพ

0 likes

14 likes

0 likes

1 like

พระท่านว่า“มีเพื่อน…เป็น”กัลยาณมิตร“…ก็เหมือนมีดวงอาทิตย์ประจำตัว…ฟังๆ หรืออ่านดูแล้ว…ทุกท่านคิดอย่างไรบ้างครับ…ส่วนตัวผมคิดอย่างนี้ครับ… 1“เป็นกัลยาณมิตรที่ซื่อตรง”…เพราะไม่ว่าอย่างไร…ก็ยังขึ้นและลง…มาทักทายเสมอไม่หนีไปไหน 2“เป็นกัลยาณมิตรที่แม้จะอยู่ห่างไกล แต่ก็เหมือนอยู่ใกล้”…ต่างกับ

0 likes

7 likes

0 likes

พระท่านว่า“ผู้ที่อยู่รอด…”คือผู้ที่ปรับตัวได้ดีที่สุดในทุกการเปลี่ยนแปลง…หลายคนที่เอาตัวไม่รอด…ก็เพราะปรับตัวไม่ได้…มันเป็นเพราะอะไรนะหรือ…ก็อย่างเช่น 1“หลงตัวเอง”…ว่าฉันเรียนเก่ง…แต่ทำงานไม่เก่ง…เพราะการทำงานไม่ใช้การท่องจากตำรา…แต่ใช้ทักษะและความร่วมมือ 2“สร้างผลงานจากปาก”…ดีแต่พูด…

1 like

0 likes

49 likes

1 like

ดอกเตอร์วีฟาวิดสบู่ฟ้าทะลายโจร