แบบการเจริญอานาปานสติ ที่มีผลมาก (แบบที่สอง)

การเจริญอานาปานสติแบบที่สองนี้ เน้นการฝึกสติสัมโพชฌงค์ที่ประกอบด้วยองค์ 7 ได้แก่ วิริยะ, ปีติ, ปัสสัทธิ, สมาธิ และอุเบกขา ซึ่งล้วนต้องอาศัยวิเวก วิราคะ และนิโรธเป็นหลักในการน้อมจิตเข้าสู่โวสสัคคะ การฝึกเช่นนี้ช่วยให้เกิดความสงบลึกซึ้งและเพิ่มพลังในการเจริญภาวนาได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตัวอย่างจากประสบการณ์จริงพบว่า เมื่อเจริญอานาปานสติแบบที่สองอย่างต่อเนื่องและถี่ถ้วน จิตจะเข้าสู่ภาวะที่ไม่ฟุ้งซ่าน มีสมาธิแน่วแน่ และสามารถเห็นความจริงของธรรมชาติชีวิตได้ชัดเจนขึ้น ทำให้เกิดความรู้แจ้งและเกิดอานิสงส์สูงตามมา นอกจากนี้ การอาศัยวิราคะ คือความเบื่อหน่ายในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ รวมถึงการสร้างนิโรธ คือความดับของกิเลสและทุกข์ ถือเป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยผลักดันจิตให้นิ่งและเกิดโวสสัคคะที่สงบเย็นจริงๆ การฝึกซ้ำๆ ด้วยความตื่นรู้แต่ไม่ตื่นเต้นมาก จะช่วยให้สามารถเชื่อมโยงกระแสจิตกับอารมณ์ดีๆ อย่างปีติและสมาธิได้แน่นแฟ้น เป็นผลให้การเจริญสติแบบนี้ก่อให้เกิดปัญญาและความเข้าใจธรรมะในเชิงลึกยิ่งขึ้น ดังนั้นการปรับวิธีฝึกจิตให้เข้าสู่โวสสัคคะอย่างเต็มที่ตามแนวทางนี้ จึงเป็นกุญแจสำคัญที่จะทำให้อานาปานสติไม่เพียงแค่ได้ผลชั่วคราว แต่ยังคงสั่งสมคุณค่าสะสมเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงธรรมชาติที่แท้จริงของจิตใจ