86.) ลักษณะของผู้ที่ง่ายต่อการเข้าสมาธิ

จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้ฝึกสมาธิ พบว่าการพัฒนาความอดทนต่อสิ่งต่างๆ รอบตัวเป็นสิ่งสำคัญมาก ไม่ว่าจะเป็นรูป เสียง กลิ่น รส หรือความรู้สึกทางกายที่เรียกว่าโผฏฐัพพะ เมื่อเราสามารถอดทนและไม่ตื่นเต้นหรือรำคาญต่อสิ่งเหล่านี้ จิตใจจะมีสมาธิได้ง่ายและสงบมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่เริ่มฝึกสมาธิ อาจรู้สึกว่ามีเสียงรบกวนหรือสิ่งรอบข้างอื่นๆ ทำให้จิตใจฟุ้งซ่านได้ง่าย หากเราฝึกการมองเห็นสิ่งเหล่านี้เป็นปกติ ไม่ตัดสิน ไม่เข้าไปเกี่ยวพันหรือพยาบาทกับความรู้สึกเหล่านั้น จะช่วยให้จิตใจค่อยๆ รวมเป็นหนึ่งจดจ่อกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า จากคำสอนที่ศึกษามา การผูกพันกับรูป เสียง กลิ่น รส และโผฏฐัพพะ เป็นอุปสรรคใหญ่ที่ขัดขวางสมาธิถาวร ดังนั้น ผู้ที่ง่ายต่อการเข้าสมาธิคือผู้ที่มีความอดทนต่อสิ่งเหล่านี้อย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกที่เกิดจากร่างกายเอง หรือสิ่งเร้าภายนอกก็ตาม จึงขอแนะนำให้ผู้ฝึกสมาธิทุกคนลองสังเกตและฝึกใจให้รับรู้ โดยไม่ยึดติดกับสิ่งเร้าต่างๆ เหล่านี้ ฝึกจิตให้อยู่นิ่งในขณะที่สิ่งรอบตัวเกิดขึ้น จะช่วยให้เข้าถึงสัมมาสมาธิได้ง่ายและลึกซึ้งขึ้นแน่นอน