กว่าจะผ่านวันคืนที่โหดร้ายมาได้ฉันแทบเอาชีวิตมาไม่รอดสภาพร่างกายสภาพจิตใจบอบช้ำจนเกินจะเยียวยามันได้คนที่เคยอยู่ข้างๆๆก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยและไม่มีวันกลับมาได้อีกแล้วในวันที่เค้าของฉันหายไปถึงสามปีสี่เดือนแพลนว่าเค้าของฉันเกษียณราชการแล้วเราจะกลับบ้านต่างจังหวัดกันไปใช้ชีวิตในบันปลายทางของชีวิตแต่

เวลาเปลี่ยนชีวิตคนเราก็เปลี่ยนตามกรรมของแต่ละคนกรรมหนักหรือเบามันก็แล้วแต่ว่ากฏแห่งกรรมยุติธรรมเสมอค่ะขอแค่ยอมรับและอยู่กับมันให้ได้ก็พอแล้วชีวิตมันสั้นเกินกว่าที่เราจะรู้ได้ว่าเมื่อไรวันสุดท้ายของเราจะมาถึง ในวันที่หมดแล้วทุกๆๆอย่างหมดที่พึ่งพาใช้ชีวิตตามลำพังชีวิตมันแย่ขนาดนี้เลยหรือมันรู้สึกว่า

#รีวิวชีวิตในรอบหนึ่งปีที่กำลังจะผ่านไปตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่ใกล้จะหมดในอีกไม่กี่วันข้างหน้าข้างหน้าก็จะเป็นอดีตไปอีกแล้ว ในวัย56-57ปี #โดนรวมถือว่าค่อนข้างสาหัส มากจริงๆๆไม่รู้ว่าจะก้าวข้ามมันไปได้อย่างไร #ในวันที่ต้องเสียสามีไปสามปีแล้ว แต่มันเหมือนเพิ่งจะผ่านไปเมื่อวานในวันที่ไร้ที่พึ่งพ