Chance Love in Overlap EP.1 Entrance of Dimensions (Gate Point)
Chance love in overlap
EP.1 The entrance of the dimension (Gate Point)
... "just a little..."
"Oh, the dust is all in your mouth, all in your eyes. What a crazy wind."
"What is this? What is going on? Where is it?"
I was spinning around alarmed, perplexed by the situation.
When he walked home anyway, suddenly a whirlwind blew sand dust in... into his eyes until he closed his eyes.
But when you open your eyes, you stay here....
"On the mountain? Can't see a house. What should I do?"
"Or is it a dead heatstroke?"
It is possible that Bangkok is hot until it has a headache.
"It's not....I'm not dead. I still hurt myself. "
After trying to prove living in different ways, it began to look for a solution.
I grabbed a piece of dry wood on the floor and felt a heavy notebook bag still on my back.
One hand also clutched the bag of food that stopped by Seven when it was tight... "I walked through the dimension somewhere."
"How? Ah...Why is this happening? "
I sat with my hands crossed and hugged my chest for a while.
"Let's go back to the corridor in case you can go back."
But nothing happened... and the wind blew hard.
Hit the leaves, the branches move loudly...Awesome.
(What should I do?)
"Help...Help. "
Shouting until he burned his throat many times, so he sat down at the root of the tree.
Open your phone. Call for help.
"There's no cell signal...Can't ask anyone for help. "
"Then type him a message first. I'll be worried...When did he type? "
(Mobile message)
Th: Em, please transfer the money. My salary is postponed.
Early: Why not read?
Th: Well, you can borrow someone else.
Me: Ton, help me. Where are you?
System: Unsuccessfully send a message, please check the network.
"Oh, no signal. Why does he like to borrow money? Never get it back."
Sitting, neck falling, shoulders wrapped, sighing.
"Eh!!"
(What's that?..Put it straight under the bushes.)
"Huh!! This is a sword knife."
Better to bring a stick... afraid to meet a snake
"If there's a knife like this, someone came in."
Turned around and saw an open grassy courtyard by the cliffs and went to see
"There are no houses, only forests and the sea."
"What should I do?"
Thought for a while
"Better find a safe place first."
"But what if it connects again? If it goes far, it can't come back."
Thinking a lot and crying.
Who would have thought a 40-year-old would walk crying in a place like this?
"Then make a sign...It's a tooth in this tree. "
I cut down every tree trunk while walking to remember the way back.
I found out that it looks unusually quiet in the woods.
There's no sign of wildlife, not even a green snake.
I've never hiked in my life. I usually walk around the mall.
"Knowing this, when the children at the office invited to the tent, they should try to shift it once."
Walk for a while
"Eh!! Why does this tree have a ladder?"
A piece of wood is hammered to a wooden trunk step up to the top of the mall.
"Who's going to build something like that... better look?"
It looks strong...Can I bear my weight?
To climb up, some slippery, some leg brace pants.
(If surviving, promise to lose weight)
Up here, do it well. Gradually move together in case it decay. Fall to death...High
But didn't dare to move quickly, afraid it was broken
There's a place to stay. At least don't sleep on the floor...Should be safer below
"Good. Buy something to eat with water or you'll be hungry..."
If surviving today, find a way back...It's already four o'clock.
Uh... the wind is cold. Good. I brought my stuff back today.
"What's Guwa's karma? Work is laid off. It's still stuck here...Parents.. What should children do? "
Swipe tears into the view of the forest that is starting to get dark.
Consciousness is starting to come back.
Take it....Put things up here before you go down. Let's try to light the fire.
"Dry wood."
Walk to pick up dry wood for a moment, until the stream of clear water flows, and there is no wood of water flowing along the water.
"It's not edible. It's water."
(I've seen on the internet that I can't take water like this to eat directly. It has germs)
"Why is it so hard to light a fire?..The arms are exhausted. Stick quickly and it will be dark...Yeah "
"I know I bought a lighter....Already stuck "
This self-made fire is a little proud, too.
I walked, cut small wooden trunks, polished them, made simple fences, put them across as fences.
This fence is not strong but feels more comfortable than nothing.
The sky is getting darker. The cold wind is blowing. Bring the hairs. Good. Put on this windshirt.
And then he sat against the tree, pinged the fire, and looked at the view.
"It's pretty good...But now it's not in. "
Tears came down again, hugging his knees, crying, sobbing away, but his hands did not let the fire go out.
The sound of birds flying back to the nest...The sound of insects began to cry.
The dark atmosphere of the sky makes it feel flattered...
"Amen... my master....Get lost, worship him and come to the forest...Cut a lot of wood. Please forgive me, my lord. My hand is raised and flooded.
And that night, eating snacks and water for dinner, sitting on a fire, looking at the stars in the sky, feeling now... scared, there's only one word.
การผจญภัยในสถานการณ์ที่ต้องเอาชีวิตรอดนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โดยเฉพาะเมื่อต้องเผชิญกับความไม่แน่นอนอย่างเช่นการหลงเข้าไปในมิติทับซ้อนหรือสถานที่ซึ่งไม่คุ้นเคย การมีสติและการรับรู้สภาพแวดล้อมรอบตัวจึงเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรก ในเนื้อเรื่อง ผู้เล่าได้แสดงให้เห็นถึงการจัดการเบื้องต้น เช่น การใช้ท่อนไม้แทนอาวุธป้องกันตนเอง การหาน้ำและทำภาชนะจากธรรมชาติ และการสร้างที่พักชั่วคราวซึ่งเป็นวิธีที่ดีสำหรับการรักษาชีวิตในระหว่างรอความช่วยเหลือ นอกจากนี้ยังสะท้อนถึงความรู้สึกหลากหลายทั้งความกลัว ความเหงา และความหวังที่ยังคงมีอยู่ น่าสนใจว่าการติดอยู่ในธรรมชาติโดยไม่มีสัญญาณมือถือหรืออินเทอร์เน็ตนั้นทำให้เราต้องกลับไปสำรวจวิธีพื้นฐานของการเอาตัวรอด อาทิ การก่อไฟ การตัดใบไม้เพื่อใช้เป็นภาชนะ และการสร้างรั้วง่ายๆเพื่อความปลอดภัย สิ่งเหล่านี้บางครั้งก็ถูกมองข้ามในชีวิตประจำวันของคนเมือง แต่กลับเป็นทักษะจำเป็นเมื่ออยู่ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ผู้เล่ามีการเปรียบเทียบกับฉากในอนิเมะแบบต่างโลก ซึ่งเป็นมุมมองที่ทำให้เรื่องราวดูสมจริงและน่าติดตามมากขึ้น การเติมเต็มจินตนาการในสถานการณ์ยากลำบากนั้นช่วยให้รักษาจิตใจให้เข้มแข็งได้ อีกทั้งยังทรงพลังในการจัดการกับความกลัวและความเครียด เมื่อเราต้องถูกจำกัดด้วยสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด สิ่งสำคัญที่สุดคืออย่ายอมแพ้และพยายามหาทางออกเสมอ สุดท้าย การสำนึกและเคารพธรรมชาติและเจ้าป่าเจ้าที่อย่างที่ผู้เล่ากล่าวในเรื่องนั้นสะท้อนถึงความรับผิดชอบและความเคารพต่อสิ่งแวดล้อมที่เราไม่ได้อยู่เหนือกว่า แต่อยู่ร่วมกัน ซึ่งเป็นบทเรียนสำคัญสำหรับทุกคนไม่ว่าจะอยู่ในมิติใดก็ตาม