กระจกสะท้อนได้แต่เปลือกนอกของตัวตน แต่เนื้อแท้ของคนส่องให้ตายก็หาไม่เจอ

เอ๊ะเอ๊คุณคือใครไม่รู้จักเออเออชักงุนงงด้วยสงสัยเอ่ยเอ่ยอรรถโอษฐ์เอื้อนเลื่อนเปื่อนไปเอ๊ะเอ๊ะใยลดเลี้ยวมา

อันคนล้มจมคว่ำคะมำนั้นหากว่ามันไม่ตายวายสังขาร์สักวันหนึ่งคงถึงซึ่งเวลาลุกขึ้นมาเต้นร้าอย่างอ่าองค์มนุษย์เราทุ

คิดแต่จะเอาชนะแล้วจะได้อะไรขึ้นมา

ระหว่างคนที่รักเราหรือคนที่เรารัก

ถ้ารู้ว่าผิด ก็คิดและแก้ไขถ้ารู้ว่าใช่ทำต่อไปให้เต็มที่

อยู่ให้ได้ ไปให้เป็นไม่มีใครช่วยเราได้ นอกจากตัวเราเอง

รู้ไหมว่า รออยู่ตรงนี้ทุกวันเลย

เวลาที่ไม่มีโต๊ะทานข้าว ทุกคนจะถามว่าทำไม?แต่เมื่อมีแล้วไม่มีใครถามว่าจะมาทานข้าวด้วยได้ไหม?

ทุกๆการเดินทาง คือประสบการณ์ของชีวิต

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนที่ตรงนี้คือที่ๆอยู่แล้วมีความสุขที่สุดถ้าเธอมาอยู่ด้วยคงจะดี