ช่วงนี้ได้ “รังผึ้งหลวง” มา เลยลองย่างไฟอ่อนๆ แบบที่บ้านทำกัน บอกเลยว่าถ้าคุมไฟดีๆ จะหอมมาก กลิ่นขี้ผึ้งกับน้ำผึ้งอ่อนๆ ออกมาเต็มๆ เนื้อจะกรอบนิดๆ ด้านนอก แต่ข้างในยังนุ่มหนึบ ไม่แห้งแข็ง แถมได้สีทองน้ำตาล มีรอยไหม้เบาๆ กินเพลินสุด สิ่งที่ผมสังเกตคือ รังผึ้งหลวงมีความหวานและมันในตัวอยู่แล้ว (โดยเฉพาะส่วนที่เป็นตัวอ่อน/ไข่ผึ้งถ้ามีติดมา) เพราะงั้น “ไฟต้องอ่อน” จริงๆ ไม่งั้นน้ำผึ้งจะไหม้เร็วมาก ทำให้ขมและกลิ่นแรงเกิน ทริคก่อนย่าง (สำคัญมาก) 1) เช็กความสะอาด: ถ้ามีเศษไม้ เศษใบ หรือผึ้งติดมา ให้เขี่ยออกเบาๆ อย่าล้างน้ำแรงๆ เพราะจะชะความหวานและทำให้แตกเละง่าย 2) ผึ่งให้สะเด็ด: วางพักให้สะเด็ดสักครู่ จะย่างแล้วไม่แฉะ 3) หั่นเป็นชิ้นพอดีคำ: ผมชอบหั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมขนาดพอดีคำ แบบในรูปจะกลับง่ายและสุกทั่ว วิธีย่างไฟอ่อนๆ ให้หอม ไม่ไหม้ - ใช้เตาถ่านหรือกระทะย่างก็ได้ แต่ต้อง “ไฟอ่อน” และมีระยะห่างจากไฟ - ถ้าใช้ใบตองรอง (หอมมาก): ใบตองช่วยกันไหม้เร็วและเพิ่มกลิ่นหอมแบบพื้นบ้าน แต่ต้องคอยดูไม่ให้ใบตองไหม้จนขม - วางรังผึ้งหลวงลงไปแล้ว “อย่าเพิ่งกลับบ่อย” รอให้ผิวเริ่มตึงๆ และขึ้นสีทองก่อน ค่อยกลับอีกด้าน - สังเกตสี: เป้าหมายคือสีน้ำตาลทอง มีรอยไหม้นิดหน่อย ไม่ต้องดำ รสชาติและการกินให้เข้ากัน ส่วนตัวผมชอบกินเปล่าๆ เพราะได้ความหอมมันชัด แต่ถ้าอยากจัดเต็ม ลองจิ้มพริกป่น+เกลือนิดๆ หรือกินแนมข้าวเหนียวร้อนๆ จะตัดหวานได้ดีมาก ข้อควรระวังเล็กๆ - ถ้าแพ้ผลิตภัณฑ์จากผึ้ง/เคยแพ้พิษผึ้ง ควรเลี่ยงหรือชิมนิดเดียวก่อน - เก็บไม่ได้นาน: ทำเสร็จควรกินให้หมดในมื้อนั้น ถ้าต้องเก็บจริงๆ ใส่กล่องปิดฝาแช่เย็น แล้วอุ่นด้วยไฟอ่อนก่อนกิน ใครกำลังหาวิธีทำ “รังผึ้งหลวงย่างไฟอ่อนๆ” ให้ได้กลิ่นหอม สีทองสวย แบบไม่ขม ลองทำตามนี้ได้เลยครับ—คุมไฟคือทุกอย่างจริงๆ