เมื่อร้านสะดวกซื้อไม่ได้ขายแค่สินค้าทั่วไป

#ร้านไม่สะดวกซื้อของคุณทกโก

คุณทกโก ชายหนุ่มไร้บ้านที่สูญเสียความทรงจำในอดีต จับพลัดจับพลูได้เข้ามาทำงานในร้านสะดวกซื้อออลเวย์ ร้านเล็กๆ ในแขวงช็องพา

ถ้าไม่เพราะในวันนั้นคุณนายย็อมเจ้าของร้านทำกระเป๋าหาย และชายไร้บ้านได้ไปตามกลับคืนมาให้เธอ ชายไร้บ้านอย่างทกโกคงไม่มีโอกาสได้เริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง

หลังจากที่ทกโกคืนกระเป๋าให้คุณนายย็อม เธอตั้งใจตอบตอบแทนน้ำใจของเขาด้วยการเลี้ยงอาหารเขา เธอจึงบอกให้เขามาเลือกอาหารที่ร้านสะดวกซื้อของเธอกินได้ตลอด เธอได้แจ้งชีฮย็อนพนักงานสาวของร้านสะดวกซื้อไว้ พร้อมยังอธิบายถึงเหตุผลที่เธอทำเช่นนั้น แม้ชีฮย็อนจะไม่เห็นด้วยกับนายสาว แต่เธอก็ปฏิบัติตามโดยดี

ในวันที่คุณนายย็อมเข้าไปตรวจดูที่ร้าน ชีฮย็อนเล่าให้เธอฟังว่า ชายไร้บ้านมักเข้ามาเลือกอาหารในช่วงที่เธอทำงาน ซึ่งเป็นเวลาที่ร้านต้องโล๊ะสินค้าหมดอายุออกจากชั้นวาง แม้เธอจะบอกให้เขาเลือกสินค้าใหม่ตามที่คุณนายย็อมได้สั่งไว้ เขาก็ยังคงปฏิเสธและยืนยันจะรับเพียงอาหารที่เหลือทิ้ง เธอจึงต้องจำยอมและในทุกวันชายไร้บ้านมักจะช่วยเธอกวาดหน้าร้านและเช็ดโต๊ะด้านนอกเสมอ

วันหนึ่งที่คุณนายย็อมเข้าไปตรวจร้าน เธอก็ได้พบกับชายไร้บ้าน และเรื่องราวเป็นจริงอย่างที่ชีฮย็อนเล่าไว้ เธอเข้าไปคุยกับเขาและชวนให้ชายไร้บ้านเข้ามาทำงานเป็นพนักงานกะดึกให้เธอ ชายไร้บ้านตอบตกลง

คุณนายย็อมถามว่าจะให้เธอเรียกเขาว่าอย่างไร เมื่อในตอนนั้นเขายังจำเรื่องราวในอดีตของตัวเองไม่ได้ร่วมทั้งชื่อของตัวเองด้วย ชายไร้บ้านจึงตอบเธอไปว่า...ทกโก

ทกโก เริ่มทำงานเป็นพนักงานกะดึกโดยมีชีฮย็อนเป็นคนสอนงานให้เขา ชีฮย็อนสอนงานจนเขาสามารถทำงานด้วยตนเองได้

ชีฮย็อน หญิงสาวที่มีความฝันอยากทำงานดีๆ เธอกำลังเตรียมสอบเข้าราชการ เจ้าของร้านไม่ขัดขวางเธอและยังอวยพรให้เธอทำให้สำเร็จ

ช็อนซุก ผู้ไม่ชอบหน้าทกโกตั้งแต่แรก เป็นแม่ลูกหนึ่งที่มีความกังวลกับอนาคตของลูกชายคนเดียวของเธอ ลูกชายของเธอเป็นคนหัวดีเขาควรจะมีอนาคตที่ดีในบริษัทที่เขาทำงาน แต่เขากลับลาออก ทั้งคู่มีปากเสียงกันและไม่เข้าใจกันนับตั้งแต่นั้นมา

คย็องมัน พนักงานขายเครื่องมือการแพทย์ เขาเป็นลูกค้าประจำในช่วงที่ทกโกทำงาน ในทุกวันเขาจะมานั่งกินซัมซัมซัมก่อนกลับบ้าน เขามีลูกแฝดและอีกไม่นานลูกของเขาก็ต้องเข้าเรียน รายจ่ายก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้น เมื่อเครียดเขาจึงกินเหล้า เมื่อกินเหล้าที่บ้านไม่ได้ร้านสะดวกซื้อจึงเป็นทางออกที่ดีที่สุด

อินกย็อง นักแสดงที่ผันตัวมาเป็นนักเขียน และเมื่อผลงานที่เธอเขียนกลับไม่ได้รับความสนใจ ทำให้เธอรู้สึกสิ้นหวัง รุ่นพี่คนหนึ่งแนะนำให้เธอลองเปลี่ยนบรรยากาศมาเขียนงานที่ห้องของเขา ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับร้านสะดวกซื้อ นอกจากเธอจะได้รับแรงบันดาลใจจากทกโกในการเขียนงานใหม่ เธอยังเป็นคนที่ทำให้ทกโกอยากรู้เรื่องราวในอดีตของตัวเอง

มินชิก ลูกชายของคุณนายเจ้าของร้านสะดวกซื้อที่ทกโกทำงานอยู่ เขาลงทุนกับธุรกิจหลากหลาย สุดท้ายผลลัพธ์ก็ไม่เป็นดั่งใจที่เขาวาดหวังไว้ มินชิกตั้งใจจะมาเกลี้ยกล่อมให้แม่ขายร้านสะดวกซื้อทิ้งเพื่อเขาจะนำเงินไปลงทุนกับธุรกิจอีกครั้ง

กวัก นักสืบที่มินชิกจ้างให้มาสืบเรื่องของทกโก อดีตตำรวจที่ผันตัวมาเป็นนักสืบ เขาเพิ่งตระหนักได้ว่าเขาคงแก่เกินไปสำหรับการเป็นนักสืบอีกแล้ว

ทกโกพยายามเรียนรู้งาน ในขณะเดียวกันเขาก็พยายามเรียนรู้ผู้คนไปด้วย จากที่ครั้งหนึ่งเขาเคยหันหลังให้กับโลก กลายเป็นเขาที่พยายามยื่นมือไปโอบกอดทุกคนไว้

"คุณยายของบ็อบ ดีแลน เคยพูดกับเขาไว้แบบนี้ค่ะ ความสุขไม่ได้อยู่บนเส้นทางที่เราเดินไปเพื่อไขว้คว้าอะไรบางอย่าง แต่เส้นทางเส้นนั้นต่างหากคือความสุข ทุกคนที่เธอได้เจอต่างก็กำลังต่อสู้อย่างยากลำบากอยู่ ดังนั้นจึงต้องใจดีกับทุกคน"

คำพูดหนึ่งที่ครูฮีซูพูดกับอินกย็อง ในวันที่อินกย็องสงสัย ทำไมครูฮีซูจึงใจดีกับเธอนัก

ในโลกกลมๆ ซึ่งกลมจริงหรือเปล่าเราก็ไม่รู้

แต่ที่รู้ดี ทุกคนล้วนต้องต่อสู้อย่างหนักหน่วง เพื่อหวังให้ตัวเองและคนที่ตัวเองรักมีชีวิตที่ดีขึ้น

ในบางครั้งเราก็อาจเผลอใจร้ายกับใครบางคนโดยเราไม่ตั้งใจ

เราต่างเป็นทั้งผู้กระทำและผู้ถูกกระทำในเวลาเดียวกัน

เราอาจเคยเป็นคนยื่นดอกไม้หรือหันปลายมีดให้กันโดยพลั้งเผลอ

หมั่นใจดีให้กัน

หมั่นคอยรับฟังกัน

หมั่นใส่ใจกัน

หมั่นมีน้ำใจให้กัน

เอาใจเขามาใส่ใจเรา

แม้ไม่มากและอาจช่วยอะไรไม่ได้ด้วยซ้ำ

แต่เราก็ยังเชื่อ

สิ่งเล็กน้อยที่เราคิดว่าน้อยนิด

อาจไปช่วยสะกิดใจให้ใครบางคน

อยากใช้ชีวิตในวันใหม่ให้ดีกว่าเดิม

เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคะ✌️✌️

📚 #ร้านไม่สะดวกซื้อของคุณทกโก

✍️คิมโฮย็อน

.

#บ้านหนังสือ #bookhome #กองดอง

#หนังสือ #วรรณกรรม #วรรณกรรมแปล

#วรรณกรรมเยาวชน #อ่านนอกเวลา

#อ่านหนังสือ #รีวิวหนังสือ #ชวนอ่านหนังสือ

#หนังสือน่า #อ่านหนังสือ #แนะนำหนังสือดีที่