Poo beans😍😍

หลายคนเรียก “ถั่วพู/ถั่วพลู” (บางพื้นที่ออกเสียงต่างกันนิดหน่อย) แต่จริง ๆ คือพืชเถาเลื้อยที่ให้ฝักเป็นเหลี่ยม ๆ สีเขียวสด เวลาออกดอกจะเป็นดอกถั่วพูสีขาว (บางสายพันธุ์อาจออกม่วงอ่อน) แล้วค่อย ๆ พัฒนาเป็นฝักห้อยตามค้างค่ะ จากที่ปลูกเอง สิ่งที่สังเกตได้ชัดคือถ้ามีค้างให้เกาะ เถาจะเดินเร็วและออกดอกง่ายขึ้น ดอกถั่วพูและใบถั่วพู “กินได้ไหม?” คำตอบคือกินได้ค่ะ แต่แนะนำเลือกอ่อน ๆ จะอร่อยกว่า ใบถั่วพูอ่อนเอาไปลวกจิ้มน้ำพริกหรือใส่แกงส้มก็เข้ากันดี ส่วนดอกถั่วพูอ่อน ๆ เอาไปลวกกินกับน้ำพริก หรือใส่ในยำ/สลัดให้สีสวยและเพิ่มความกรุบหวานได้ (ถ้าดอกแก่จะค่อนข้างเหนียว) ถ้าใครอยากปลูกถั่วพูให้ได้ฝักสวยแบบในภาพ (ฝักสีเขียวหลายฝัก ห้อยบนเถา ใบเขียวสด มีดอกและดอกตูม) เราว่า “ค้าง” สำคัญมากค่ะ จะทำเป็นค้างไม้ไผ่หรือเชือกขึงให้เลื้อยก็ได้ พอเถาเริ่มยาวให้พาเถาขึ้นค้างตั้งแต่ต้น จะช่วยลดปัญหาเถานอนพื้นแล้วเป็นโรคง่าย เรื่องแดดและน้ำ: ถั่วพูชอบแดดจัดอย่างน้อยครึ่งวันขึ้นไป ยิ่งโดนแดดดี ยิ่งติดดอกติดฝักดี ส่วนการรดน้ำให้สม่ำเสมอ แต่อย่าแฉะจนดินอับ เพราะจะทำให้รากเน่าและใบเหลืองได้ ถ้าฝักบางส่วนเริ่มมีปลายสีน้ำตาลเล็กน้อย (เหมือนเริ่มแก่/เริ่มแห้ง) เรามักเก็บเร็วขึ้นนิดนึงเพื่อให้ฝักยังกรอบค่ะ เคล็ดลับเก็บเกี่ยว: ฝักถั่วพูที่อร่อยสุดคือช่วงยังอ่อน สีเขียวสด สันฝักยังไม่แข็ง เวลาเด็ดจะกรอบและหวานนิด ๆ ถ้าปล่อยแก่จะเหนียวและเมล็ดเริ่มโต (บางคนเก็บเมล็ดไปต้ม/คั่วได้ แต่รสสัมผัสจะต่างจากฝักอ่อน) สุดท้าย ถ้าใครปลูกแล้ว “ออกใบเยอะแต่ออกดอกน้อย” ลองเช็ก 3 อย่างนี้ค่ะ: ได้แดดพอไหม, ปุ๋ยไนโตรเจนเยอะไปหรือเปล่า (ทำให้ใบดก), และมีค้างให้เลื้อยเต็มที่ไหม ปรับตามนี้แล้วมักจะช่วยให้เริ่มเห็นดอกถั่วพูและฝักตามมาค่ะ