ช่วงเวลาที่แย่ที่สุดในชีวิตมักทำให้เรารู้สึกท้อแท้และสติหลุด บ่อยครั้งที่แผลใจและแผลกายทำให้เรารู้สึกเหมือนอยู่คนเดียวในโลกนี้ แต่ประสบการณ์ส่วนตัวของผม/ฉันทำให้รู้ว่าการผ่านช่วงเวลานั้นไปได้ด้วยตัวเองเป็นเรื่องที่สำคัญมาก ในวันที่รู้สึกแย่ การมี 'หลาน' หรือคนรอบข้างที่คอยให้กำลังใจและความรักอย่างไม่มีเงื่อนไข เป็นเหมือนยาเยียวยาที่ช่วยฮีลใจได้ดีมาก ๆ ผม/ฉันมักจะพบว่าความสดใสของเด็ก ๆ นั้นมีพลังวิเศษ ทำให้ใจของเราคลายความเครียดและเริ่มมองเห็นความหวังใหม่ ๆ อีกครั้ง อีกหนึ่งวิธีที่ช่วยได้คือการมองกลับมารักตัวเอง การให้เวลากับตัวเองเพื่อฟื้นฟูจิตใจ และเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากอย่างเข้าใจแทนการจองจำอยู่กับความเจ็บปวด เพียงแค่คำพูดสั้น ๆ กับตัวเอง เช่น "ฉันทำได้" หรือ "ฉันแข็งแรงพอ" ก็สามารถสร้างกำลังใจและนำพาเราไปสู่วันที่ดีขึ้นได้ สุดท้าย ขอแนะนำให้ทุกคนเปิดใจยอมรับความรู้สึกของตัวเอง และไม่กลัวที่จะขอความช่วยเหลือเมื่อจำเป็น เพราะการดูแลใจไม่ต่างจากการดูแลร่างกาย เราต้องเอาใจใส่และให้ความรักกับตัวเองในทุก ๆ วัน เพื่อความสุขและความสดใสที่ยั่งยืนในชีวิต