Jealousy Blinds the Blind by Eiji Nagisa
# Manga Y # Cartoon YStory# Jealousy makes people blind # JealousyBlindsLoveBy# EijiNagisa
.
Everything about the piano is boring, including you!!
.
Kirino, a pianist who perceives that his talent has reached a dead end. He used to love the piano because of his mother. But when his mother left the piano and his heart closed, he came across Takase, a first-year junior who had the blessing of the piano and was honest. He was loved by everyone, including him, who wanted to occupy this child alone. He wanted to break this child with his hands. But the more he knew together, the more he tied to this child without ever thinking that he would love or be attached to anyone. From the cat to the man. A little bit, lean, who likes somber lines, this should not be missed, because it is not just the only hero that lean, our little sister wants you to be together, want to commit not to run away. ❤️
.
# Manga # manga # blmanga # mangabl # mangayaoibl # yaoi # yaoimanga # Noon review
ถ้าใครเสิร์ชชื่อ Eiji Nagisa แล้วกำลังหางานที่อารมณ์ “ดาร์กนิดๆ แต่ความสัมพันธ์เข้มข้น” เราว่า Jealousy Blinds Love (ความริษยาทำให้คนตาบอด) เป็นอีกเล่มที่อ่านแล้วจำชื่อผู้เขียนได้จริงๆ เพราะโทนเรื่องมันชัดมาก: ความรักที่เดินคู่กับความริษยา ความคาดหวัง และบาดแผลในใจจาก “พรสวรรค์” สิ่งที่เราชอบในงานของ Eiji Nagisa เรื่องนี้คือการใช้ “เปียโน/การประกวด” เป็นแกนกลาง ไม่ได้มีไว้เท่ๆ เฉยๆ แต่ทำให้ความรู้สึกของตัวละครหนักขึ้นแบบมีเหตุผล คิริโนะในฐานะรุ่นพี่ที่รู้สึกว่าพรสวรรค์ตัวเองถึงทางตัน พอมาเจอทาคาเสะ (เด็กปี 1) ที่ทั้งเก่ง ทั้งมีคนเอ็นดู มันเลยไปกระตุกปมในใจทันที ความหึงหวงเลยไม่ใช่แค่หึงเรื่องความรักอย่างเดียว แต่เป็นหึงเรื่อง “อนาคต” และ “สิ่งที่ตัวเองเคยมี” ด้วย อีกจุดที่อ่านแล้วติดคือสัญลักษณ์เล็กๆ ที่โผล่มาตลอด เช่น ช่อดอกไม้ (อย่างรานังคิวลัส), โปสเตอร์งานประกวดเปียโน หรือของหวาน/ช็อกโกแลตที่เอามาให้กัน มันทำให้บรรยากาศดูเหมือนหวาน แต่พอประกบกับอารมณ์ประชด ตีตัวออกห่าง หรือคำพูดแรงๆ ของคิริโนะ มันยิ่งตัดกันจนรู้สึกเจ็บๆ หน่วงๆ แบบตั้งใจให้คนอ่านใจสั่น ถ้าถามว่าเล่มนี้เหมาะกับใคร: เหมาะกับคนที่ชอบแนวรุ่นพี่รุ่นน้องในวงการดนตรี ชอบพระเอกสายอึมครึม/ซึนที่ค่อยๆ หลุดความรู้สึกจริง และชอบนายเอกที่ไม่ได้ “ใสซื่อ 100%” เพราะทาคาเสะเองก็มีมุมเจ้าเล่ห์นิดๆ แบบอยากให้พี่อยู่ด้วย อยากผูกมัดไม่ให้หนีไปไหน ความสัมพันธ์เลยไม่ใช่ฝ่ายเดียวไล่ตาม แต่ออกแนวต่างคนต่างดึงกันคนละทาง ทริคส่วนตัวเวลาอ่านงานของ Eiji Nagisa (โดยเฉพาะเรื่องนี้) คืออย่ารีบอ่านข้ามฉากคุยเรื่องเพลง/การซ้อม/การประกวด เพราะมันเป็นฉากที่บอกสถานะใจของตัวละครชัดมาก ว่าตอนนี้เขากลัวอะไร อิจฉาอะไร หรือกำลังยอมรับความรู้สึกตัวเองแค่ไหน โดยรวมสำหรับเรา Jealousy Blinds Love เป็นมังงะวายที่ “หวานแบบเจ็บ” และธีมเปียโนทำให้เรื่องมีเสน่ห์เฉพาะตัว ใครกำลังตามอ่านผลงานของ Eiji Nagisa อยู่ แนะนำให้ลองเก็บเรื่องนี้เข้ากองดอง (แล้วรีบเปิดอ่าน) เลยค่ะ