หลายคนที่เริ่มสนใจ “ภาษาภูไท สกลนคร” มักจะเจอคำที่คนพื้นที่พูดกันติดปาก แล้วเราฟังครั้งแรกจะงง ๆ หนึ่งในคำที่โดนถามบ่อยคือ “ละเบ๋อ” เพราะเสียงน่ารักและใช้ได้หลายสถานการณ์มาก ละเบ๋อ คืออะไร / ละเบ๋อ หมายถึงอะไร? จากที่เคยได้ยินคนเฒ่าคนแก่และพ่อแม่ในบ้านคุยกัน คำว่า “ละเบ๋อ” มักใช้เป็นคำลงท้ายหรือคำอุทานแนว ๆ “หรอ/เหรอ/หรือไง” เพื่อเน้นอารมณ์ประโยคให้ดูเป็นกันเอง บางทีใช้ในโทนหยอก ๆ แซว ๆ ได้ด้วย คล้ายเวลาคนไทยกลางพูดว่า “จริงเหรอ” หรือ “งั้นเหรอ” แต่โทนภาษาภูไทจะนุ่มนวลและเป็นสำเนียงท้องถิ่นมาก ตัวอย่างการใช้ “ละเบ๋อ” ในประโยค (สไตล์คุยกันในบ้าน) 1) “เจ้าไปสกลนครมาละเบ๋อ?” = ไปสกลนครมาเหรอ? 2) “มื้อนี้สิไปนำกันละเบ๋อ” = วันนี้จะไปด้วยกันใช่ไหม/เหรอ 3) “บ่กินข้าวละเบ๋อ?” = ไม่กินข้าวเหรอ? 4) ใช้หยอกเพื่อน: “คือมิดแท้ละเบ๋อ” = ทำไมเงียบจังอะ/เงียบจริง ๆ เลยนะ (โทนแซว) ทริคจำง่าย ๆ สำหรับมือใหม่หัดเว้าภาษาภูไท - ให้จำว่า “ละเบ๋อ” คือคำที่ช่วยทำให้ประโยคเป็นคำถามแบบเป็นกันเอง หรือทำให้ฟังดูมีอารมณ์มากขึ้น - ลองเริ่มจากประโยคสั้น ๆ ที่ใช้ทุกวัน เช่น “กินข้าวละเบ๋อ?” “กลับบ้านละเบ๋อ?” เพราะใช้ได้จริงและได้ยินบ่อย - เวลาพูดให้เน้นน้ำเสียงนิดหน่อย จะได้อารมณ์แบบคนสกลนครมากขึ้น ถ้าใครกำลังฝึกภาษาภูไทอยู่ แนะนำให้ลองจดคำศัพท์ที่ได้ยินบ่อย ๆ แล้วแต่งประโยคสั้น ๆ วันละ 3 ประโยค ทำต่อเนื่องไม่กี่วันจะเริ่มคุ้นปากเองค่ะ และถ้ามีคำภูไทสกลนครคำไหนอยากให้ช่วยแปล/ช่วยยกตัวอย่างประโยค บอกได้เลย เดี๋ยวรวบรวมไว้ให้เป็นตอนต่อ ๆ ไปค่ะ