The falling smile disappeared.✨😌
Many people used to drop their own smiles, disappear with distress, disappear with sadness, regret, and disappear with physical distress. 😌🫂
But in the disappearance of the smile we once had, it's not like we can't make a happy smile again. All suffering makes us smile, right?
Gradually find small things to do to make our hearts and bodies happy, suffering together, everyone, but learn to understand that suffering, not to get caught in or trapped in that suffering, because suffering is a common thing that everyone must meet already. ☺️
# We have suffering, physical distress, normal, can not escape suffering ✨🙏🏻😌
ถ้าช่วงนี้คุณเสิร์ชคำว่า “รอยยิ้มที่หายไป มีม” บ่อยๆ เราเข้าใจเลยนะ บางทีเราไม่ได้อยากหัวเราะดังๆ แค่อยากมีอะไรเล็กๆ มาช่วย “ยิ้มมุมปาก” ให้พอหายหนักในใจ ซึ่งมีมมันช่วยได้จริง เพราะมันทำให้เรารู้สึกว่า…เออ เราไม่ได้เป็นคนเดียวที่เจอเรื่องพังๆ เหมือนกัน สำหรับเรา “รอยยิ้มที่หล่นหาย” มักหายไปพร้อมความทุกข์ทางใจ ความเครียด หรือบางวันก็ทุกข์กายจนไม่มีแรงยิ้มเลย (เหมือนข้อความในภาพหัวข้อรอยยิ้มที่หล่นหายที่เขียนไว้—มันตรงมาก) สิ่งที่ช่วยได้ไม่ใช่การบังคับตัวเองให้สดใส แต่เป็นการค่อยๆ สร้างพื้นที่ให้ใจได้พัก แล้วรอยยิ้มจะกลับมาเองแบบไม่ฝืน ไอเดียเล็กๆ ที่เราลองแล้วพอช่วยให้ “ยิ้มออก” ได้บ้างในวันที่แย่: 1) เซฟมีมที่โดนใจไว้ 10 รูป เลือกแบบที่ขำแบบเบาๆ หรือแบบโดนเส้นชีวิต แล้วทำเป็นอัลบั้มชื่อ “รอยยิ้มที่หายไป” เวลาใจดิ่งให้เปิดดูทีละรูป เหมือนกดปุ่มพักสมอง 2 นาที 2) เขียน 3 บรรทัดลงกระดาษลายจุด (หรือโน้ตในมือถือ) หัวข้อ: “รอยยิ้มที่หล่นหาย” แล้วเขียนแค่นี้พอ - วันนี้ทุกข์เรื่องอะไร - ตอนนี้ร่างกายต้องการอะไร (นอน/น้ำ/ยา/อาหาร) - 1 อย่างเล็กๆ ที่จะทำให้ดีขึ้น 1% การเขียนสั้นๆ ช่วยจัดระเบียบความคิดโดยไม่ต้องขุดลึกจนร้องไห้หนักกว่าเดิม 3) ทำสิ่งเล็กๆ ที่ “สำเร็จได้จริง” ใน 5 นาที เช่น อาบน้ำอุ่น เก็บเตียง ล้างแก้ว 1 ใบ หรือเดินออกไปโดนแดดหน้าบ้าน 3 นาที ความสำเร็จจิ๋วๆ จะค่อยๆ ดันใจให้ลุกขึ้นใหม่ 4) แยก “ทุกข์” ออกจาก “เรา” เราชอบบอกตัวเองว่า “ความทุกข์เป็นผู้มาเยือน ไม่ใช่ตัวตนของเรา” วันนี้มันมาได้ แต่ไม่ได้แปลว่ามันต้องอยู่ตลอดไป 5) ถ้าไม่ไหวจริงๆ ให้ขอแรงคนใกล้ตัว ส่งมีมเดียวไปหาเพื่อนพร้อมประโยคสั้นๆ ว่า “วันนี้ใจไม่ค่อยดี ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม” แค่นี้ก็เป็นการยื่นมือแล้ว สุดท้าย รอยยิ้มที่หายไปไม่ได้แปลว่าคุณพังนะ มันแค่บอกว่าคุณเหนื่อย และกำลังต้องการการดูแล ค่อยๆ หาเรื่องเล็กๆ ให้ใจได้พัก แล้ววันหนึ่งเราจะยิ้มได้อีกครั้ง แบบที่ไม่ต้องฝืนเลย