"Disease, lack of happiness, beset."
"Disease lacks happiness."
People who are happy with the little things around them are far from the disease, but it often beset those who are unhappy with nothing, happy people around them, hot and frustrated, upset, anxious, thinking of destroying the little happiness of others.
The symptoms begin to multiply and swarm even more when in the midst of people's smiles, laughter, or even a little quietness, no matter how much they solve, a good doctor cannot cure, only himself to cure this "lack of happiness" by gradually understanding the true nature.
Even if there is a lot of wealth, a high rank, but the heart is never generous, does not rejoice with anyone in small things, is the lack of happiness, the lack of happiness that this is a bad heart disease, the bully will bring a friend with him, the movement, the diseases that come with the lack of happiness, the disease that comes with the lack of happiness, the disease of jealousy, the disease of gossip, the disease of the misdemeanor, the disease of skepticism, the fear of others, these diseases, if not healed, will become "the disease of lack of happiness."
This disease lives for a long time, doesn't die quickly, doesn't get sick physically, but it lives like a death because of daily suffering in your heart. And you know what good fortune is in your life? The answer is that we are happier than suffering in your heart.
Choose whether we will be "a happy person, not defective in life," or a person who is "a disease, lack of happiness, beset." May you all readers be easily happy from every little thing the grass meets each day. 🥰
✍🏻 arbitrary writer. 📖
ในชีวิตจริง ผมพบว่าการเผชิญกับโรคขาดความสุขรุมเร้า ไม่ใช่เรื่องแปลกหรือไกลตัวเลย หลายคนต้องเจอกับความรู้สึกอิจฉา หงุดหงิด หรือแม้แต่กระวนกระวายใจเมื่อต้องเห็นคนอื่นมีความสุข ทั้งที่เราก็อยากมีชีวิตที่สงบและมีความสุขเหมือนกัน สิ่งที่ผมเรียนรู้จากประสบการณ์ตรงก็คือ การยอมรับว่าความสุขไม่ได้ต้องมาจากสิ่งใหญ่โตเสมอไป แต่ความสุขเล็กๆ รอบตัว เช่น รอยยิ้มของคนที่รัก หรือการมีเวลาสงบพักผ่อน มันช่วยบรรเทาอาการของ "โรคขาดความสุขรุมเร้า" ได้อย่างไม่น่าเชื่อ ตอนแรกผมก็เหมือนคนที่ป่วยเป็นโรครุมเร้านี้ คือ ชอบเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น คิดว่าความสุขของคนอื่นเป็นภัยและทำให้ใจเราว้าวุ่นมากขึ้น แต่เมื่อเริ่มฝึกตระหนักรู้และทำความเข้าใจกับธรรมชาติของชีวิต และเรียนรู้ที่จะปล่อยวางความคาดหวังและความอิจฉา ความรู้สึกเหล่านั้นก็ค่อยๆ ลดน้อยลง สิ่งสำคัญอีกประการหนึ่งคือการฝึกทำจิตใจให้เอื้อเฟื้อและชื่นชมความสุขเล็กๆ ของผู้อื่น แทนที่จะรู้สึกขัดแย้งหรือแข่งขันกับเขา บ่อยครั้งที่การมีทัศนคติที่เป็นบวก และฝึกเห็นคุณค่าในสิ่งที่เรามี จะช่วยลด "โรคขาดความสุข" ลงจนบางทีแทบไม่รู้สึกว่ามันเป็นปัญหาในชีวิตแล้ว สำหรับใครที่กำลังเผชิญกับอาการเหล่านี้ ลองเริ่มต้นจากการสังเกตตัวเองในช่วงเวลาที่รู้สึกกระวนกระวายหรืออิจฉาว่าเกิดจากอะไร แล้วค่อยๆ ฝึกเปลี่ยนมุมมอง เช่น ทำสมาธิ หายใจลึกๆ หรือหาเวลาทำกิจกรรมที่สร้างความสบายใจให้กับตัวเอง เช่น เดินเล่นในสวน อ่านหนังสือดีๆ หรือพูดคุยเรื่องดีๆ กับเพื่อน สุดท้าย อยากให้ทุกคนรู้ว่า "โรคขาดความสุขรุมเร้า" แม้จะฟังดูเป็นเรื่องยาก แต่ก็มีทางแก้ไขด้วยใจเราเอง และทุกอย่างเริ่มต้นจากความเข้าใจความเป็นไปของธรรมชาติ และการเลือกที่จะมีความสุขกับเรื่องเล็กๆ รอบตัว อย่างที่บทความนี้ได้กล่าวไว้
