Xiao Lost Pao Edition Lazy Wrap

ถ้าใครเสิร์ชหา “เสี่ยวหลงเปาแบบไม่ห่อ/เสี่ยวหลงเปาไม่ห่อ” เพราะอยากได้วิธีทำที่ง่ายและไม่ยุ่งยาก สูตรนี้ตอบโจทย์มากค่ะ เราจะได้ฟีล汤包/小笼包 แบบฉบับบ้านๆ คือมีไส้หมูหอมขิง ฉ่ำๆ แต่ตัดขั้นตอนห่อจีบที่กินเวลาออกไป เหมาะกับวันที่อยากทำอาหารจีนแต่ขี้เกียจจริงๆ วัตถุดิบหลักที่ฉันใช้ประจำ - หมูบด (เลือกแบบมีมันนิดๆ จะฉ่ำกว่า) - ขิงสับ (ใส่ตามชอบ ช่วยตัดเลี่ยนและดับกลิ่นหมู) - กะหล่ำปลีซอย/สับละเอียด (ช่วยเพิ่มความหวานและความชุ่มฉ่ำ) - เครื่องปรุง: ซีอิ๊วขาว, ซอสหอยนางรม, น้ำมันงา (ใส่แค่ให้มีกลิ่น ไม่ถึงครึ่งช้อนชาก็พอ) ทริคผสมไส้ให้เด้งและไม่แห้ง ฉันจะคลุกหมูบดกับซีอิ๊วขาวและซอสหอยนางรมก่อน แล้วค่อยใส่ขิงสับกับกะหล่ำปลี ขั้นนี้อย่าขยำกะหล่ำปลีนานเกินไป เพราะจะคายน้ำเยอะจนไส้แฉะ ถ้ารู้สึกว่ามีน้ำออกมาเยอะ ให้บีบน้ำกะหล่ำปลีออกเล็กน้อยก่อนค่อยผสม จะได้เนื้อสัมผัสดีขึ้น ทำ “เสี่ยวหลงเปาไม่ห่อ” ให้ออกมาน่ากินแบบร้าน - ปั้นไส้เป็นก้อนพอดีคำ แล้ววางลงถ้วย/พิมพ์ซิลิโคน/ถาดที่ทนนึ่งได้ (รองใบผักหรือกระดาษไขกันติด) - อยากได้ความฉ่ำแบบเสี่ยวหลงเปา ให้เติม “น้ำซุปเจล” แบบลัด: เอาน้ำซุป/น้ำต้มกระดูกหรือสต็อกก้อนเล็กน้อยผสมเจลาตินแล้วแช่เย็นให้เซ็ต จากนั้นหั่นเต๋าเล็กๆ ใส่คลุกกับไส้ พอนึ่งจะละลายเป็นน้ำซุปอยู่ข้างใน เวลานึ่งและการเช็กสุก โดยทั่วไปนึ่งประมาณ 30 นาที (ตามที่ฉันทำบ่อยๆ) แต่ถ้าปั้นชิ้นเล็กมากอาจลดเวลาได้ จุดสังเกตคือเนื้อหมูต้องสุกทั่ว ไม่มีสีชมพู และน้ำที่ออกมาต้องใส ไม่ขุ่นแดง น้ำจิ้มที่เข้ากัน (ทำง่ายมาก) ฉันชอบผสมน้ำส้มสายชูดำ/น้ำส้มสายชู + ซีอิ๊ว + ขิงซอยนิดๆ จิ้มแล้วตัดเลี่ยนดีสุด หรือถ้าไม่มีน้ำส้มดำ ใช้น้ำส้มสายชูข้าว/น้ำส้มทั่วไปก็ได้ สุดท้าย ถ้าตั้งใจทำให้เป็น “เมนูลดไขมัน” จริงๆ แนะนำเลือกหมูบดไม่ติดมันมาก ลดซอสหวานๆ และเพิ่มกะหล่ำปลี จะได้อิ่มนานและเบาสบาย แต่ยังได้กลิ่นน้ำมันงาหอมๆ แบบเสี่ยวหลงเปาอยู่ค่ะ