Chapter 6: The surface of the water...Heart secretly smiling
"Before, Meng could only secretly look at Lin walking through the wooden crate table every day...I never thought I'd make eye contact with Lin straight today. Meng was like a dream. "
หลายครั้งที่ความรู้สึกดีๆ เกิดขึ้นอย่างเงียบๆ โดยที่เราอาจไม่ทันได้ตั้งตัว เช่นเดียวกับเรื่องราวของเม้งที่แอบมองหลินผ่านโต๊ะลังไม้ทุกวันจนกลายเป็นความรู้สึกพิเศษที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นจากความไม่กล้าตรงไปตรงมา สิ่งหนึ่งที่ผมเข้าใจจากเรื่องนี้คือความงดงามของความสัมพันธ์ที่ไม่ได้เริ่มต้นด้วยคำพูดหรือการกระทำใหญ่โต แต่มักเริ่มจากสายตาที่สบกันหรือช่วงเวลาสั้นๆ ที่สร้างความทรงจำลึกซึ้งในใจเรา บางครั้งแค่การสบตาตรงๆ ก็ทำให้หัวใจเต้นแรงและคิดว่าเหมือนฝัน ประสบการณ์ส่วนตัวที่มีความรู้สึกเช่นเดียวกับเม้ง คือการเฝ้ามองใครสักคนแต่ไม่กล้าบอก ยิ่งเวลาผ่านไปเราจะรู้สึกว่าความรู้สึกนั้นมีคุณค่ามากขึ้น แม้จะไม่มีคำพูดใดๆ ก็ตาม เรื่องราวผิวน้ำไหวในชีวิตประจำวัน เช่น สวนสัดวัดที่เต็มไปด้วยธรรมชาติหรือแม้แต่การนั่งอยู่ใกล้กับใครสักคนที่เราชื่นชอบ ก็สามารถเป็นช่วงเวลาที่ทำให้ใจเรายิ้มได้ ผมเชื่อว่าความรักแบบนี้คือความรักที่แท้จริงที่ไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ แค่การมีช่วงเวลาที่ได้สบตาหรือรู้สึกถึงการมีอยู่ของกันและกัน ก็เพียงพอที่จะทำให้เราเข้าใจความหมายของความรักและความสุขที่เรียบง่ายในชีวิตประจำวันได้อย่างลึกซึ้ง
