จากประสบการณ์ส่วนตัวในการเห็นและรู้สึกเกี่ยวกับประโยคที่ว่า “ใช่กูคักกว่าหมู่...แต่เป็นได้แค่คนถูกด่า” ผมเข้าใจดีว่ามันสะท้อนความรู้สึกของคนที่มีเพื่อนหรือคนรอบข้างใช้บริการหรือพึ่งพิงมากกว่าคนอื่น ๆ แต่กลับไม่ได้รับความเคารพหรือตอบแทนอย่างที่ควรจะเป็น ในชีวิตประจำวัน ผมพบว่าเราสามารถเจอคนที่มักใช้เราเป็นที่ปรึกษาหรือช่วยเหลือบ่อยครั้ง แต่เมื่อเกิดปัญหาหรือความขัดแย้ง กลับกลายเป็นคนแรกที่โดนตำหนิหรือถูกกล่าวหา นี่เป็นแบบอย่างที่สะท้อน “คนถูกด่า” แม้ว่าจะดูแลเรื่องต่าง ๆ ให้มากกว่าใคร ในมุมสายบันเทิงเอง การแสดงความรู้สึกในรูปแบบ POV (Point of View) ได้ช่วยให้ผู้ชมและผู้ฟังสามารถเข้าใจและเห็นใจถึงสถานการณ์นี้ได้ดีขึ้น เพราะมันเล่าเรื่องผ่านมุมมองที่เข้าถึงง่ายและมีความจริงใจ ดังนั้น การเข้าใจและให้ความสำคัญกับความรู้สึกของผู้ที่ดูแลหรือช่วยเหลือเราอย่างมาก ควรทำด้วยความเคารพและขอบคุณ เพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดีและไม่ทำให้ใครต้องรู้สึก “เป็นได้แค่คนถูกด่า” อย่างน่าเสียดาย