NOPE! I didn't love you by you, lady.
Naughty children and stubborn adults meet. It's entertainment.
Because Tam is very worried about the sick mother, even though she doesn't like the approach of the men, but because she doesn't want to interrupt her so many times, Tam's mother actually only wants her daughter to be taken care of, but when she finds her approach, the child is stubborn like a cough, both mother and son.
With that mother, I use the intimacy of my parents and the appeasement of the old people. I am already good at begging. As for the elder, I walked the game for a long time. When Tam has been asking for help for a long time and then come back to see each other, even though Tam is drunk, I still remember the smell of you well. Even though Tam looks so fierce, I will still give up the punch.
Born to be Tam, this is so difficult. The beauty is really a reason to make men approach without lack, and because there is a weak mother, causing these Drosophila to fall apart at all. But when the cough came in, it was thinner about a lot of fatigue, the child fought all the heart until Tam was weak and limp. And the mother passed without a doubt. Once the status is only obtained, the child will not let Tam rest again. Take care of himself like a goldfish, but do all because of love.
The end of the book is almost beautiful, but it's a good story to live with. Tam must feel guilty, but I just saw Tam's tears run out. The frustration, the pain that happened to abandon it.
P.S. NC. I'm Tam. I'm tired of death. Baby, please. 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥
ถ้าคุณเสิร์ชคำว่า “NOPE!” แล้วลังเลว่าจะอ่านดีไหม เราว่าคำตอบคือเหมาะมากสำหรับคนชอบนิยายยูริแนว “ศัตรูเป็นแฟน/กัดกันเก่งแต่รักจริง” เรื่องนี้ชื่อเต็ม ๆ คือ “NOPE! ฉันไม่ได้รักเธอ” (คู่หลัก ธัญสิกร/พี่แทม x ไอเฟล/ไอ) และหน้าปกที่เป็นผู้หญิงสองคนกอดกันท่ามกลางหิมะบนถนนเมืองตอนกลางคืนให้ฟีลโรแมนติกแบบเหงา ๆ แต่พอเปิดอ่านจริงคือความสัมพันธ์มันขำและบันเทิงกว่านั้นเยอะ สิ่งที่เราชอบคือไดนามิก “เด็กดื้อ vs ผู้ใหญ่ดื้อ” มันทำให้บทสนทนามีแรงปะทะ อ่านเพลิน เพราะพี่แทมจะมาแนวปากร้าย ระวังตัวสูง (แถมมีปมเรื่องแม่ป่วยและความกังวลเรื่องคนเข้าหา) ส่วนไอคือสายรุกแบบไม่โวยวาย แต่เดินเกมเก่งมาก โดยเฉพาะเวลาปะทะกับพี่แทม—เหมือนคนหนึ่งคอยตั้งกำแพง อีกคนค่อย ๆ หาช่องจนกำแพงนั้นยอมเปิดเอง อีกจุดที่เรื่องนี้ทำได้ดีคือ “เส้นเรื่องครอบครัว” แม่ของพี่แทมไม่ได้เป็นตัวละครที่โผล่มาเพื่อขัดขวางเฉย ๆ แต่เป็นแรงผลักให้ความสัมพันธ์คืบหน้าแบบเนียน ๆ เราจะเห็นมุมที่พี่แทมห่วงแม่มากจนบางทีต้องฝืนใจทำบางอย่างเพื่อไม่ให้แม่เสียใจ พอไอเข้ามาใช้ความสนิทกับผู้ใหญ่และทักษะเอาใจคนแก่ (ที่เจ้าตัวถนัด) เลยกลายเป็นคนที่ทั้งบ้านไว้ใจเร็ว แถมช่วยลด “แมลงหวี่” ที่ทำให้พี่แทมเหนื่อยใจลงไปได้ด้วย ด้านความโรแมนติก เรื่องนี้ไม่ใช่หวานเลี่ยนตั้งแต่ต้น แต่จะเป็นหวานแบบค่อย ๆ ซึมจากการดูแลกันจริง ๆ ไอเป็นสายติดแฟนชนิดที่อยู่ด้วยแล้วพี่แทมแทบไม่ได้พัก แต่ความติดนี่ไม่ได้มาแบบไร้เหตุผล—มันมาจากความรักและความอยากปกป้อง เลยอ่านแล้วรู้สึกว่าความสัมพันธ์มัน “มีน้ำหนัก” ไม่ได้แค่จีบ ๆ แล้วคบ ส่วนคนที่ถามกันบ่อยเวลาเจอคำว่า NOPE! คือ “มี NC ไหม หนักไหม” จากที่เราอ่านคือมีฉากที่ทำให้คนอ่านใจเต้นแน่นอน แต่โดยรวมยังยืนอยู่บนพล็อตและอารมณ์ตัวละคร ไม่ได้มีเพื่อขายฉากอย่างเดียว ถ้าคุณชอบแนวแซ่บพอดี ๆ พร้อมดราม่าเล็ก ๆ ท้ายเล่มที่ชวนคิดเรื่องการใช้ชีวิตคู่ เรื่องนี้ตอบโจทย์ค่ะ ทิปเล็ก ๆ สำหรับคนจะเริ่มอ่าน: แนะนำอ่านแบบไม่คาดหวังว่าพี่แทมต้องใจดีเร็ว เพราะเสน่ห์อยู่ที่ความปากแข็งนี่แหละ แล้วจะสนุกมากตอนเห็นไอค่อย ๆ “ปราบพยศ” จนพี่แทมยอมแพ้เองแบบน่าหมั่นไส้ (แต่ก็เขิน)