NOPE! ฉันไม่ได้รักเธอ โดย คุณผู้หญิง
เด็กดื้อกับผู้ใหญ่ดื้อมาเจอกัน มันก็บันเทิงสิครับ
เพราะ แทม นั้นห่วงแม่ที่ป่วยเป็นอย่างมากแม้จะไม่ชอบใจในการเข้าหาของพวกผู้ชายทั้งหลายแค่ไหนแต่เพราะไม่อยากขัดใจแม่ถึงจำใจในหลาย ๆ ครั้ง จริง ๆ แล้วแม่พี่แทมนั้นแค่อยากให้ลูกสาวมีคนดูแลกันเท่านั้นเอง แต่พอเจอสกิลการเข้าหาของเจ้าเด็กดื้ออย่างไอเท่านั้นแหละเรียบร้อยทั้งแม่และลูก
กับแม่นั้น ไอ ใช้คว ามสนิทของพ่อแม่และการเอาใจคนแก่นะไอถนัดเรื่องอ้อนอยู่แล้วส่วนคนพี่นะไอเดินเกมส์มานานแล้วก็ในเมื่อพี่แทมเคยขอความช่วยเหลือกันมาตั้งนานแล้วกลับมาเจอกันครั้งนี้แม้พี่แทมจะเมามากแค่ไหนแต่ก็ยังจำกลิ่นของน้องได้ดี แม้ว่าพี่แทมจะดุจะปากร้ายมากแค่ไหน แต่ไปก็จะปราบพยศให้อยู่หมัดเลย
เกิดเป็นพี่แทมนี้มันช่างลำบากเสียเหลือเกิน ความสวยประจักษ์เป็นเหตุแท้ ๆ ทำให้ผู้ชายเข้าหาไม่ขาดแถมเพราะมีแม่เป็นจุดอ่อนทำให้แมลงหวี่พวกนี้ตอนกันไม่ขาดช่วงเลย แต่พอไอเข้ามามันเบาบางลงเรื่องความเหนื่อยใจไปเสียเยอะก็เด็กมันสู้สุดใจจนพี่แทมนั้นใจอ่อนปวกเปียกไปหมด แถมแม่ก็ให้ผ่านแบบไม่ต้องสงสัย พอได้สถานะเท่านั้นแหละยัยเด็กก็ไม่ปล่อยให้พี่แทมพักอีกเลย ดูแลตัวติดดั่งขี้ปลาทองแต่ทำทั้งหมดก็เพราะรักมากนั้นเอง
ท้ายเล ่มเกือบจะจบสวยแล้วสิน่าแต่เป็นเส้นเรื่องที่ดีในการใช้ชีวิตคู่เลยพี่แทมต้องรู้สึกผิดซะบ้างแต่ไอก็นะแค่เห็นน้ำตาของพี่แทมก็หมดกันความน้อยใจความเจ็บที่เกิดขึ้นละทิ้งไปเลย
ปล. NC ไออออ พี่แทมเหนื่อยตายได้นะลูกเบา ๆ หน่อยยย 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥
ถ้าคุณเสิร์ชคำว่า “NOPE!” แล้วลังเลว่าจะอ่านดีไหม เราว่าคำตอบคือเหมาะมากสำหรับคนชอบนิยายยูริแนว “ศัตรูเป็นแฟน/กัดกันเก่งแต่รักจริง” เรื่องนี้ชื่อเต็ม ๆ คือ “NOPE! ฉันไม่ได้รักเธอ” (คู่หลัก ธัญสิกร/พี่แทม x ไอเฟล/ไอ) และหน้าปกที่เป็นผู้หญิงสองคนกอดกันท่ามกลางหิมะบนถนนเมืองตอนกลางคืนให้ฟีลโรแมนติกแบบเหงา ๆ แต่พอเปิดอ่านจริงคือความสัมพันธ์มันขำและบันเทิงกว่านั้นเยอะ สิ่งที่เราชอบคือไดนามิก “เด็กดื้อ vs ผู้ใหญ่ดื้อ” มันทำให้บทสนทนามีแรงปะทะ อ่านเพลิน เพราะพี่แทมจะมาแนวปากร้าย ระวังตัวสูง (แถมมีปมเรื่องแม่ป่วยและความกังวลเรื่องคนเข้าหา) ส่วนไอคือสายรุกแบบไม่โวยวาย แต่เดินเกมเก่งมาก โดยเฉพาะเวลาปะทะกับพี่แทม—เหมือนคนหนึ่งคอยตั้งกำแพง อีกคนค่อย ๆ หาช่องจนกำแพงนั้นยอมเปิดเอง อีกจุดที่เรื่องนี้ทำได้ดีคือ “เส้นเรื่องครอบครัว” แม่ของพี่แทมไม่ได้เป็นตัวละครที่โผล่มาเพื่อขัดขวางเฉย ๆ แต่เป็นแรงผลักให้ความสัมพันธ์คืบหน้าแบบเนียน ๆ เราจะเห็นมุมที่พี่แทมห่วงแม่มากจนบางทีต้องฝืนใจทำบางอย่างเพื่อไม่ให้แม่เสียใจ พอไอเข้ามาใช้ความสนิทกับผู้ใหญ่และทักษะเอาใจคนแก่ (ที่เจ้าตัวถนัด) เลยกลายเป็นคนที่ทั้งบ้านไว้ใจเร็ว แถมช่วยลด “แมลงหวี่” ที่ทำให้พี่แทมเหนื่อยใจลงไปได้ด้วย ด้านความโรแมนติก เรื่องนี้ไม่ใช่หวานเลี่ยนตั้งแต่ต้น แต่จะเป็นหวานแบบค่อย ๆ ซึมจากการดูแลกันจริง ๆ ไอเป็นสายติดแฟนชนิดที่อยู่ด้วยแล้วพี่แทมแทบไม่ได้พัก แต่ความติดนี่ไม่ได้มาแบบไร้เหตุผล—มันมาจากความรักและความอยากปกป้อง เลยอ่านแล้วรู้สึกว่าความสัมพันธ์มัน “มีน้ำหนัก” ไม่ได้แค่จีบ ๆ แล้วคบ ส่วนคนที่ถามกันบ่อยเวลาเจอคำว่า NOPE! คือ “มี NC ไหม หนักไหม” จากที่เราอ่านคือมีฉากที่ทำให้คนอ่านใจเต้นแน่นอน แต่โดยรวมยังยืนอยู่บนพล็อตและอารมณ์ตัวละคร ไม่ได้มีเพื่อขายฉากอย่างเดียว ถ้าคุณชอบแนวแซ่บพอดี ๆ พร้อมดราม่าเล็ก ๆ ท้ายเล่มที่ชวนคิดเรื่องการใช้ชีวิตคู่ เรื่องนี้ตอบโจทย์ค่ะ ทิปเล็ก ๆ สำหรับคนจะเริ่มอ่าน: แนะนำอ่านแบบไม่คาดหวังว่าพี่แทมต้องใจดีเร็ว เพราะเสน่ห์อยู่ที่ความปากแข็งนี่แหละ แล้วจะสนุกมากตอนเห็นไอค่อย ๆ “ปราบพยศ” จนพี่แทมยอมแพ้เองแบบน่าหมั่นไส้ (แต่ก็เขิน)
