ยอมเป็นคนไม่ดีในสายตาคนอื่น
ไม่รู้คนอื่นเป็นเหมือนเรามั้ย ไม่คนชอบอธิบายหรือพูดแก้ต่างให้คนอื่นฟัง เพราะเราเป็นคนตรงๆ แต่เวลาคนอื่นเขาพูดดูหน้าเชื่อถือมาก พูดเป็น ซึ่งเราก็อยากเป็นแบบนั้นนะแต่พอถึงเวลาเราพูดไม่ถูก หรือแม้กระทั่งเวลาโมโหแล้วนึกคำด่าไม่ออก ปากสั่นตัวสั่น หน้าแดง จะร้องไห้ ไม่ใช่กลัวนะแต่โมโหจัด แต่เวลาหายแล้วคิดแล้วโมโหตัวเองทำไมไม่พูดแบบนี้
หลายครั้งที่ผมรู้สึกเหมือนกับผู้เขียนเรื่องนี้มาก ๆ ครับ คือเวลาโกรธหรือเครียด เรากลับไม่สามารถพูดแสดงความคิดเห็นของตัวเองได้อย่างชัดเจน พูดไม่ถูก หรือนึกคำพูดที่เหมาะสมไม่ออก ทำให้ดูเหมือนเรายอมแพ้ หรือไม่แสดงตัวตนที่แท้จริง ซึ่งทำให้คนอื่นเข้าใจผิดได้ง่าย ผมเคยลองเปลี่ยนวิธีการสื่อสารโดยฝึกพูดช้า ๆ คิดคำพูดในใจล่วงหน้าเล็กน้อย และเตรียมประโยคที่ใช้บ่อยเวลาโต้แย้ง เช่น "ขอเวลาคิดก่อนครับ" หรือ "ขออธิบายความเห็นของผมอีกครั้ง" วิธีนี้ช่วยลดความตื่นเต้นและปากสั่นได้มาก อีกอย่างผมก็ยอมรับว่าการปฏิเสธความต้องการที่จะอธิบายตัวเองเป็นเรื่องที่ต้องฝึกฝน เพราะบางครั้งคนตรง ๆ อย่างเรากลับเสี่ยงถูกมองว่าไม่ดีในสายตาคนอื่น นอกจากนี้ ผมพบว่าการเขียนความคิดลงในสมุดหรือแชทช่วยให้เราเห็นความคิดของตัวเองชัดเจนขึ้นและเรียบเรียงคำพูดได้ดีขึ้นก่อนพูดจริง การตั้งใจฝึกเป็นประจำทำให้ผมกลายเป็นคนที่สื่อสารได้มั่นใจและเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น แม้ว่าจะยังไม่เก่งมากแต่ก็ค่อย ๆ พัฒนาไปทีละนิด ท้ายที่สุด การเข้าใจและยอมรับตัวเองว่าไม่ได้ต้องสมบูรณ์แบบ และไม่ต้องพยายามถูกใจทุกคน คือจุดเริ่มต้นที่ช่วยคลายความกังวลเวลาเผชิญสถานการณ์ต่าง ๆ ขอให้กำลังใจทุกคนที่มีความรู้สึกแบบนี้เหมือนกันนะครับ เราไม่ใช่คนไม่ดี เพียงแต่ต้องเรียนรู้วิธีแสดงออกให้ตรงกับความรู้สึกและเหตุผลภายในของตัวเองเท่านั้นเอง