ข้อมูลล่าสุดระบุว่า ณ วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 25
ผมถามว่าการที่ใครสักคนนึงมันไม่เห็นคุณงามความดีเรามันไม่รักเรามันไม่ชอบเราเนี่ยเราจำเป็นที่จะต้องตีอกทุกตัวกระโดดน้ำฆ่าตัวตายกัดลิ้นตายไหมไม่จำเป็นเพราะว่ามันมีคนอีกเป็นล้านๆรอเราอยู่ ไปร้องห่มร้องไห้เสียใจเพื่ออะไร คนที่เหมาะสมมันจะอยู่กับเราคนที่ไม่เหมาะสมมันก็จะกระเด็นไปจากเรามันเป็นธรรมชาติ แล้วถ้าใครบอกว่าโอ้โหพลาดจากคนนี้แล้วฉันจะไม่มีใครเข้ามาใหม่ไม่จริง เราต้องอิงจากสถิติ
โดนทิ้งอย่าไปเศร้าเพราะว่ามีคนอีกเป็นล้านๆรอเรา
ถ้าใครกำลังเสิร์ช “ประชากรไทย 2568 ล่าสุด” เพราะอยากได้ตัวเลขอัปเดตแบบเร็ว ๆ ฉันขอสรุปจากข้อมูลที่เห็นในภาพ: ณ วันที่ 10 ก.พ. 2568 ประเทศไทยมีประชากรรวม 65,932,105 คน โดยแบ่งเป็นผู้ชายประมาณ 32 ล้านคน และผู้หญิงประมาณ 33 ล้านคน (ภาพระบุแหล่งที่มาจากสถานีวิทยุแห่งประเทศไทย) ซึ่งประเด็นที่คนส่วนใหญ่สนใจมักมี 2 อย่างคือ “รวมทั้งหมดเท่าไหร่” และ “ชาย/หญิงต่างกันแค่ไหน” พอเห็นตัวเลขนี้แล้ว ฉันแอบคิดต่อเหมือนในข้อความที่เขียนไว้ในโพสต์เลยว่า บางครั้งเรื่องความสัมพันธ์หรือการถูกปฏิเสธมันทำให้เรารู้สึกเหมือนโลกแคบมาก เหมือนไม่เหลือใคร แต่พอเราหยิบ “สถิติ” หรือ “ข้อเท็จจริง” มาวางตรงหน้า มันช่วยดึงสติได้ดีมาก ๆ ว่าโลกจริง ๆ ยังมีผู้คนอีกเป็นสิบ ๆ ล้านคนในประเทศเดียว และยังมีอีกมากกว่านั้นนอกประเทศ เราไม่ได้ถูกกำหนดคุณค่าด้วยคนคนเดียวที่ไม่เห็นเรา ในมุมข้อมูลล้วน ๆ ถ้าอยากนำเลขประชากรไปใช้ทำรายงาน/ทำคอนเทนต์ แนะนำให้เขียนกำกับให้ชัดว่าเป็น “ข้อมูล ณ วันที่ 10 ก.พ. 2568” เพราะตัวเลขประชากรมีการอัปเดตเป็นช่วง ๆ และบางแหล่งอาจใช้วิธีนับต่างกัน (เช่น ทะเบียนราษฎร์, การประมาณการ, หรือการสำรวจ) เวลาอ้างอิงจะได้ไม่สับสน นอกจากนี้การบอกแยกเพศ (ชาย/หญิง) ช่วยให้ผู้อ่านเห็นภาพโครงสร้างประชากรได้เร็ว และเอาไปต่อยอดเรื่องสังคม/ตลาด/พฤติกรรมผู้บริโภคได้ง่ายขึ้น สำหรับฉัน ประโยคที่ติดอยู่ในหัวคือ “ไม่จำเป็นต้องเศร้าหากใครไม่รักหรือไม่เห็นคุณค่าเรา” เพราะถ้ามองแบบสถิติ คนที่ไม่เหมาะกับเราก็แค่ “หนึ่งคน” เท่านั้น แต่โอกาสเจอคนที่เหมาะกว่า ยังมีอีกมากจริง ๆ ตัวเลขประชากรไทย 2568 ล่าสุดเลยไม่ได้เป็นแค่ข้อมูลแห้ง ๆ แต่เป็นเหมือนเครื่องเตือนใจว่า ชีวิตเราไม่ควรถูกตัดสินด้วยความสัมพันธ์เดียว และวันพรุ่งนี้ยังมีพื้นที่ให้เริ่มใหม่เสมอ
