พอพูดถึง “ขนมสมัยก่อน” ที่ยังหากินได้ในกรุงเทพฯ เราจะนึกถึงของที่เรียบง่ายแต่รสชาติชัดเจน แล้วกุยช่ายตลาดพลูคือหนึ่งในนั้นเลยค่ะ/ครับ รอบนี้ตั้งใจไปแบบอยากกินอะไรแป้งๆ ไส้แน่นๆ จุกๆ พอได้ลองแล้วเข้าใจทันทีว่าทำไมหลายคนถึงตามหา “กุยช่ายตลาดพลู” กันตลอด สิ่งที่เราชอบในกุยช่ายแบบดั้งเดิมคือความบาลานซ์ระหว่างแป้งกับไส้ แป้งที่ดีจะไม่หนาเกิน ไม่เละ และมีความหนึบกำลังพอดี ส่วนไส้ต้องหอมผักกุยช่ายชัดๆ ไม่กลบด้วยรสอื่นมากไป เวลาได้ชิ้นที่ “ใส่แน่นๆ” คือกัดแล้วเต็มปากเต็มคำ ฟีลโฮมเมดมาก เหมือนย้อนกลับไปกินขนมสมัยก่อนที่บ้านหรือหน้าตลาดตอนเด็กๆ ถ้าใครลังเลว่าจะสั่ง “นึ่ง” หรือ “ทอด” แนะนำจากประสบการณ์ส่วนตัวแบบนี้ค่ะ/ครับ - แบบนึ่ง: จะได้กลิ่นผักชัด แป้งนุ่มหนึบ กินเพลิน เหมาะกับคนชอบความคลีนๆ แต่ยังอิ่ม - แบบทอด: ความฟินอยู่ที่ผิวกรอบนิดๆ ด้านในยังนุ่ม ไส้หอมเด้งขึ้นมาอีกระดับ กินแล้วรู้สึกจุกๆ สมชื่อ ไฮไลต์สำคัญที่ทำให้กุยช่ายกลายเป็น “ปากแซ่บ” คือ “น้ำจิ้ม” เลยค่ะ/ครับ น้ำจิ้มที่ดีจะมีความเค็มหวานเปรี้ยวเผ็ดพอดีๆ ไม่โดดอย่างใดอย่างหนึ่ง แนะนำให้เริ่มจิ้มเบาๆ ก่อน เพราะบางร้านรสจัดมาก แล้วค่อยเพิ่มตามความชอบ จะช่วยให้ได้รสกุยช่ายเต็มๆ ไม่ถูกน้ำจิ้มกลบหมด อีกทริคเล็กๆ สำหรับคนที่อยากได้ความอร่อยแบบขนมสมัยก่อนคือ “กินตอนร้อน” จะดีที่สุด แป้งจะนุ่ม ไส้จะหอมกว่าเยอะ ถ้าซื้อกลับบ้านลองอุ่นในกระทะแห้งหรือหม้อทอดลมร้อนแป๊บเดียว (ไม่ต้องใช้น้ำมันเยอะ) จะช่วยคืนสัมผัสกรอบนอกนุ่มในได้ดีมาก สรุปเลยว่า ถ้าคุณกำลังเสิร์ชหาคำว่า “ขนมสมัยก่อน” แล้วอยากได้อะไรที่ทั้งอิ่ม ทั้งฟิน และมีความคลาสสิก กุยช่ายตลาดพลูเป็นตัวเลือกที่ไม่ควรพลาดจริงๆ โดยเฉพาะสายที่ชอบไส้แน่นๆ จุกๆ กับน้ำจิ้มรสแซ่บๆ กินแล้วเพลินแบบไม่มีใครยอมใครแน่นอน