Try to force what you like.
Try to forcibly do what you like. See what you see. It's good in your heart. If it's still enough, we observe it. It will wriggle until you want to be anxious. Let's say that we like chicken curry. On the table with rice, we don't want to eat it. We watch it and go to eat. This cabbage is forced to eat until the plate is exhausted. It's crazy inside. Still looking at it? That's the passion that has been done in many worlds, such as erotic. We don't let it do it. It's crazy. The body seeker is lustful. We still get lost in us. When looking outside, we see others.
จากประสบการณ์ส่วนตัว การลองฝืนทำสิ่งที่เราชอบแต่ไม่ได้ปล่อยให้อารมณ์หรือความต้องการนำทางโดยตรงนั้นช่วยให้ผมเรียนรู้การเชื่อมต่อกับความรู้สึกภายในอย่างลึกซึ้งมากขึ้น ถ้าลองนึกภาพว่าเรากินอาหารที่ชอบ แต่เลือกที่จะไม่กินทันทีและเฝ้าสังเกตความรู้สึกที่เกิดขึ้น จะเห็นว่ามีความรู้สึกขัดใจหรือดิ้นรนภายในร่างกายและจิตใจอย่างชัดเจน สิ่งนี้ช่วยให้เราได้รู้จักตัวเองในระดับที่ลึกกว่าเดิม เพราะหลายครั้งเราหลงทางในความต้องการที่ดูเหมือนจะชอบ แต่จริงๆ แล้วเป็นเพียงความเคยชินหรือตัณหาที่ฝังลึกมายาวนาน การฝืนเพียงเล็กน้อยช่วยให้ความคิดและความรู้สึกที่ซ่อนอยู่เหล่านั้นถูกเปิดเผยและทำความเข้าใจได้ง่ายขึ้น ผมเองเคยลองฝืนไม่ทำตามความต้องการบางอย่างที่เป็นนิสัย เช่น การกินอาหารหรือทำกิจกรรมที่เคยชอบอย่างอัตโนมัติ เมื่อทำแบบนั้น รู้สึกได้ถึงความกระวนกระวายใจ แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นโอกาสดีที่ได้เรียนรู้ว่าแท้จริงแล้วความอยากหรือความหลงเหล่านั้นมาจากไหน กิเลสและตัณหาที่แฝงเร้นอยู่ในจิตใจคือสิ่งที่ทำให้เราหลงทางและไม่สงบ สุดท้าย การฝึกสังเกตความรู้สึกอย่างมีสติแบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายต้องใช้ความอดทน และควรทำไปทีละขั้นตอน เพื่อให้เข้าใจตัวเองมากขึ้นและลดความหมกมุ่นในสิ่งที่ไม่จำเป็น เหมือนกับการทำความสะอาดใจจากสิ่งหมักหมมที่สะสมมาในชีวิตหลายภพชาติ
