แชร์ปสก.เกือบไม่รอดในวัย 26 ปี🤒

มาเล่าเป็นอุทาหรณ์👀 ยาวนิดนึงน้าาา🤏🏻

ช่วงเดือน กค. ปีที่แล้ว เป็นช่วงหยุดยาว ได้เดินทางกลับบ้านเกิดของพ่อและแม่ที่ตจว. ทุกครั้งที่กลับบ้านจะขับรถยนต์ไปเพราะด้วยบ้านเกิดของพ่อและแม่อยู่นอกเมือง ค่อนข้างห่างไกลจากตัวเมือง🚗

Day 1 : ถึงตจว. ประมาณเกือบเที่ยง ทุกครั้งที่กลับครอบครัวจะนอนพักบ้านพี่สาวแม่ (เรียกว่าแม่ใหญ่) บ้านแม่ใหญ่และบ้านน้องสาวแม่ติดกัน (จะเรียกว่าน้า) ซึ้งน้าจะเปิดร้านน้ำขายมาเป็น 10 ปีแล้ว ขายน้ำถุง 25฿ น้ำผลไม้ต่างๆ

👀แล้วเหตุการณ์ก็กำลังเกิดขึ้น ปกติเราไปถึงก็จะขอให้น้าทำน้ำกิน อยู่ๆมีผึ้งบินมาบนหัวเรา แล้วเราไม่เห็น มือก็ไปปัดโดนตัวผึ้ง ทำให้โดนผึ้งต่อยครั้งแรกในชัวิต อยากบอกว่าปวดมาก

ตกกลางคืน แม่ใหญ่ใช้ยาหม่องทาบริเวณที่โดนต่อยให้ ซึ่งมันทาเยอะทำให้ร้อนมาก แล้วคินนั้นแทบไม่ได้นอนเลย สะดุ้งตื่นเพราะปวด ตื่นมากินยาก็เอาไม่อยู่ จนสลบไปตื่นอีกทีเกือบเที่ยงของอีกวัน แล้วมือข้างซ้ายบวกมากๆ

Day 2 : มือบวมรามยันข้อแขน /ลุกตื่นขึ้นมากินข้าว กำลังบอกให้แม่ตักข้าว เราเริ่มนั่งเหมอเวียนหัว จนแม่ทักเราว่าทำไมไม่กินข้าว เราเลยบอกว่าหน้ามืด มองอะไรเริ่มไม่เห็นเลย ช่วยพาพยุงไปนอนตรงฮ้าน(ที่นั่ง) ในห้องครัวหน่อย หลังจากลุกได้ไม่กี่ก้าว ก็ไม่รู้เรื่องเลย

***จากที่แม่เล่าให้ฟัง บอกว่าเราลูกตามีแต่สีขาว เหงื่อออก ปัสสาวะแตก แม่ก็พยายามพยุงแล้วตบหลังเรียกชื่อเรา จนเรารู้สึกเจ็บที่หลัง เลยรู้สึกตัว*** ตอนนั้นมีคนเห็นเหตุการณ์เยอะ เพราะปกติชาวบ้านตจว.จะแวะมาคุย ช่วยมากินข้าวปกติ

หลังจากนั้นก็ตัดสินใจพาไปรพ.ทันที

-ชาวบ้านบางคนก็บอกให้ไปคลินิคหมอคนนี้ หมอดังชาวบ้านไปหาแล้วหายให้หมอฉีดยาให้ แต่พ่อบอกให้ไปรพ. ซึ่งเป็นรพ.อำเภอ อุปกรณ์ไม่ได้ครบครันเท่าไหร่ แถมตอนนั้นวันหยุดยาว เพราะถ้าไปในรพ.ตัวเมืองเดินทาง2ชม. แม่กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างทาง เลยตัดสินใจไปหาหมอที่คลินิคก่อน

-โชคดีหมอที่คลินิคอยู่ เราก็ทำประวัติก่อน พอถึงต้องวัดความดัน เราวัดความดันทั้งหมด 4 รอบ 2 เครื่อง เพราะเครื่องบีบแขนแต่ไม่อ่านค่า จนเราเจ็บแขน หมดแรง จนพี่พยาบาลเอาเครื่องวัดอันใหม่มาให้ วัดเสร็จปุ๊บค่าความดันต่ำ แล้วก็พบคุณหมอ

-เล่าอาการให้คุณหมอฟังทุกอย่าง คุณหมอบอกแม่เราว่า น้องอาจจะแพ้พิษของผึ้งนะครับ ถ้าคุณแม่ยืนยันให้ผมฉีดยาเพื่อลดอาการคุณหมอไม่รับรองชีวิตน้องนะครับ เพราะสาเหตุแท้จริงมันยังไม่แน่ชัด เราแค่เล่าอาการให้ฟัง แต่ไม่มีผลอะไรมายืนยันเลย จนเราบอกว่าแม่ไปรพ.เถอะ

-รพ. กับคลินิคไม่ไกลกันมาก พอถึงรพ. ก็วัดความดันต่อความดันต่ำเหมือนเดิม55555 ถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉิยทันที แล้วอยู่ๆก็มีไข้เกือบ 38 องศา โอ้ยยย😫

- พี่พยาบาลก็ให้นอนพัก เพื่อรอเก็บผลปัสสาวะ สักพักพี่พยาบาลก็มาเจาะแขนให้น้ำเกลือ ตรวจการเต้นของหัวใจ

-เราถามพี่พยาบาลว่าหนูใช้ยาหม่องแล้วไม่หายปวด ปรากฎว่าพี่พยาบาลบอกว่าจริงๆเขาไม่ให้ใช้ยาหม่องทานะ ยิ่งทาจะยิ่งปวด ยิ่งร้อน

-พอผลตรวจทุกอย่างออกคือมีภาวะขาดน้ำ และก็ปัสสาวะพบเม็ดเลือดขาว และหมอบอกว่าไม่ได้แพ้ผึ้งขั้นรุ่นแรง

**เรากลับไปบอกแม่ใหญ่กับน้าว่าถ้าโดนผึ้งต่อยห้ามใช้ยาหม่อง แต่แม่ใหญ่กับน้าบอกว่าใช้ยาหม่องแล้วหาย**

Day 3 : มือบวมหนักกว่าปกติ กินข้าวกินยาปกติ ช่วงบ่ายๆแม่ใหญ่ไม่สบายใจเลยให้พ่อเราไปซื้อไก่มา2ตัว เผื่อเรียกขวัญ ไหว่เจ้าที่ และผูกข้อไม้ข้อมือให้เรา (ความเชื่อส่วนบุคคลน้า)

Day 4 : มือก็บวมลดลง กินข้าวกินยาปกติ พี่สาวเรากับแม่บอกให้ไปตรวจที่รพ.ในกรุงเทพอีกครั้ง เพื่อความมั่นใจ เราก็เห็นด้วย

Day 5 : ไปหาหมอที่รพ.เอกชนแห่งนึง ก็เข้ารับการตรวจตามขั้นตอน พบคุณหมอก็วินิจฉัยว่า ปัสสาวะพบเม็ดเลือดขาว ก็จ่ายยาฆ่าเชื้อที่เหลือเราตรวจเช็คดูก็ปกติทุกอย่าง -จบ-

ปล. ข้อคิดจากเรื่องนี้🤔

1. วิธีการรักษาของคนท้องถิ่นบางทีมันใช้ไม่ได้กับคนเมืองกรุง

2. เวลาเจ็บไข้ไม่ควรรอให้อาการเป็นหนัก

3. เราควรหาสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง อย่าเชื่อคำคนมาก เพราะร่างกายแต่ละคนการรับมันไม่เหมือนกัน

4. อยู่ให้ห่างสัตว์พวกตระกูลนี้ไว้นะ5555555

-ขอบคุณที่อ่านจนจบค้าบบ เค้าอยากให้ดูรูปมือมากแต่ไม่กี่วันก่อนข้อมูลในไอโฟนหายกู้กลับมาไม่ด้ายย- 🙏🏻

#lemon8girl #ประสบการณ์เจ็บป่วย #รีวิวประสบการณ์เจ็บป่วย #Lemon8ชวนเล่า