What do you think ❓ of the trend of training babies to sleep by themselves?
I've seen mothers share their own sleeping training, two or five months old, and I think they're very young, and they've only come out and know the world before long.
Personally, we can't bear to see the baby crying. 🥹 I can carry the lullaby to sleep for 7-8 months. I have pain in my back, shoulder pain 😅, but I have to endure until I start training the baby to sleep myself for 9-10 months. Just do not hold the lullaby, but also lie down. 😄
...For training children to sleep by themselves, lull themselves to sleep. There are advantages. The stepparents have more time to rest. You know discipline. You know it's time to sleep.
Other mothers train their children to sleep.
How old are you? ❓
Is the training successful? ❓
Or what do you think? Let's share.
# Ask to answer # Mom should know # One post a day # Training children to sleep by themselves # Training children to sleep long
ช่วงที่ลูกอายุประมาณ 2 เดือน เราเจอคำถามสองอย่างบ่อยมากเหมือนกันค่ะ คือ “ทารก 2 เดือนมองเห็นอะไร” กับ “ฝึกลูกนอนเอง 2 เดือนทำได้ไหม” เลยขอมาแชร์แบบบ้านๆ จากที่สังเกตลูกเอง (ไม่ใช่หมอนะคะ) ทารก 2 เดือนมองเห็นอะไรบ้าง? - ลูกเริ่ม “จ้องหน้า” คนได้ดีขึ้น โดยเฉพาะตอนอุ้มใกล้ๆ ระยะประมาณช่วงแขนพอดีๆ เราจะรู้สึกว่าลูกมองตามสายตาเราได้มากกว่าเดือนแรก - มักสนใจ “ลายตัดกันชัดๆ” เช่น ขาว-ดำ หรือลายดอกไม้ที่ตัดสีชัดบนผ้าปูที่นอน (ที่บ้านเราก็เห็นลูกจ้องผ้าลายๆ นานมาก) - เริ่มมองตามวัตถุที่ขยับช้าๆ ได้บ้าง เช่น ของเล่นโมบายเหนือเตียง แต่ถ้าขยับเร็วไปจะหลุดโฟกัสง่าย - สัญญาณที่เราชอบเช็กคือ ลูกหันตามเสียงและหันตามหน้าคนที่คุ้นเคยมากขึ้น ซึ่งช่วยให้เรารู้จังหวะง่วง/หงุดหงิดได้ดีขึ้นด้วย แล้ว “ฝึกลูกนอนเอง 2 เดือน” ควรเริ่มยังไงแบบไม่หักดิบ? ส่วนตัวเราไม่ถนัดแนวปล่อยให้ร้องยาวๆ ค่ะ เลยเลือกแนว “ค่อยๆ วาง” มากกว่า เป้าหมายช่วง 2 เดือนของบ้านเราไม่ใช่ให้หลับเอง 100% แต่เป็นการสร้างสัญญาณก่อนนอนให้เหมือนเดิมทุกวัน - ทำรูทีนสั้นๆ ซ้ำเดิม: เปลี่ยนผ้าอ้อม ปรับไฟห้องให้สลัว เปิดเสียงขาวเบาๆ แล้วอุ้มโยกเบาๆ 5–10 นาที - วางตอนเริ่มง่วง ไม่ใช่ตอนหลับสนิท: ลูกจะได้คุ้นกับเตียง/ที่นอนของตัวเอง แต่ถ้าร้องหนัก เราจะอุ้มปลอบก่อนแล้วค่อยลองใหม่ - แยก “งอแง” กับ “ร้องจริงจัง”: ถ้าแค่บ่นอืออา เราจะลูบท้อง/แตะตัวเบาๆ ให้รู้ว่าแม่อยู่ แต่ถ้าร้องไห้โฮ เราไม่ฝืน ปลอบก่อนเสมอ - จัดสภาพแวดล้อมให้ปลอดภัย: ให้นอนหงาย ที่นอนเรียบ ไม่มีหมอน/ผ้าห่มหนาๆ หรือของนุ่มๆ รอบตัว (บ้านเราใช้การแต่งตัวให้อุ่นพอดีแทน) ทริคที่ช่วยมากสำหรับบ้านเรา คือ “ลดการอุ้มกล่อมทีละขั้น” เช่น จากอุ้มโยก → อุ้มเฉยๆ → นอนกอดกล่อมบนเตียง → ค่อยถอยออกทีละนิด พอลูกเริ่มโตขึ้น (อย่างบ้านเราไปเห็นผลชัดช่วง 9–10 เดือน) มันจะง่ายขึ้นเยอะค่ะ สุดท้าย ถ้าใครกำลังชั่งใจเรื่องฝึกลูกนอนเองตั้งแต่ 2 เดือน เราว่าลองเริ่มที่รูทีนและความสม่ำเสมอก่อนก็ได้ ไม่ต้องเทียบกับบ้านอื่นเนอะ ขอให้ทั้งแม่และลูกไหวและสบายใจเป็นหลักค่ะ
