นิสัยแปลกๆ ตอนเป็นนักเรียน😅

ถ้าพูดถึง “รองเท้าแปลกๆ” ตอนเป็นนักเรียน เราว่าหลายคนไม่ได้แปลกที่รองเท้าอย่างเดียว แต่แปลกที่ “พฤติกรรมกับรองเท้า” มากกว่า ตอนนั้นคือจริงจังแบบมีเหตุผลของเราเองสุดๆ 1) รองเท้าต้องสะอาดและทรงต้องเป๊ะ สมัยใส่รองเท้านักเรียนสีดำ เราเป็นคนไม่ชอบให้รองเท้ายับหรือย่น โดยเฉพาะบริเวณหัวรองเท้า/ข้างรองเท้าที่พอโดนเดินเยอะๆ จะเริ่มพับเป็นรอย บางวันถึงขั้นพยายามเดินแบบระวังๆ ก้าวสั้นๆ เพื่อไม่ให้รองเท้าเสียทรง (คิดแล้วตลกตัวเองมาก) ใครเคยบ้างคะที่กลัวรองเท้ายับพอๆ กับกลัวครูฝ่ายปกครอง 2) ถุงเท้าขาวต้องสูงเท่ากันทุกข้าง ช่วงใส่ถุงเท้าขาวคู่กับรองเท้าดำ เราจะปรับถุงเท้าให้ตึงและสูงเท่ากันตลอด ถ้าข้างนึงตกลงมานิดเดียวจะรู้สึกหงุดหงิดทันที บางคนอาจมองว่าเว่อร์ แต่ตอนนั้นคือเหมือนเป็น “กฎส่วนตัว” ว่าชุดนักเรียนต้องดูเรียบร้อย ไม่ยับ ไม่ย่น ไม่หลุดทรง 3) มี “คู่โปรด” กับ “คู่กันตาย” รองเท้านักเรียนบางคู่ใส่แล้วกัด บางคู่ใส่แล้วสบายมาก จนเกิดนิสัยแปลกๆ คือมีคู่ที่ใส่ประจำ (คู่โปรด) กับอีกคู่ไว้สำรองตอนฝนตก/วันกิจกรรม (คู่กันตาย) วันไหนต้องเดินเยอะหรือมีเข้าแถวกลางแดด เราจะเลือกคู่ที่นิ่มสุดไว้ก่อน เพื่อความรอดของส้นเท้า 4) มาถึงโรงเรียนเช้า…เพื่อเม้าท์และทำภารกิจลับ นิสัยคลาสสิกของวัยเรียนคือไปโรงเรียนเช้าเพื่อเม้าท์กับเพื่อน และบางทีก็เพื่อ “ลอกการบ้าน” (ยอมรับตามตรง) พอไปเช้า รองเท้าและชุดยังใหม่ยังเรียบอยู่เลยรู้สึกมั่นใจขึ้นอีกนิด เหมือนเป็นช่วงเวลาที่ทุกอย่างยังเป๊ะก่อนเริ่มความวุ่นวายทั้งวัน 5) ที่นั่งประจำหลังห้องกับรองเท้าคู่เดิม อีกความแปลกคือยึดโต๊ะประจำหลังห้องมาก เปลี่ยนที่นั่งแล้วรู้สึกไม่ชิน บางทีความสบายใจมันมาจากอะไรเล็กๆ เช่น รองเท้าคู่เดิม ที่นั่งเดิม เพื่อนกลุ่มเดิม วันไหนผิดแผนคือรู้สึกทั้งวันแปลกไปหมด ใครมีนิสัยเกี่ยวกับรองเท้านักเรียนหรือชุดนักเรียนที่ “แปลกๆ แต่ตอนนั้นสนุกมาก” มาแชร์กันหน่อยนะคะ เผื่อเราจะได้รู้ว่าเราไม่ได้แปลกอยู่คนเดียว